maandag 18 november 2019

Uitspraak Rechtbank Amsterdam. Gemeente Amsterdam moet doelgroep Individuele Inkomenstoeslag uitbreiden

De gemeente Amsterdam heeft een verordening op de Individuele Inkomens Toeslag ingevoerd. Degenen die in aanmerking komen krijgen jaarlijks 85 euro. In het verlengde van de verordening zijn nadere beleidsregels geformuleerd over wie wel of niet voor de ITT in aanmerking komt. Belangrijk criterium daarbij is, of de aanvrager van de toeslag uitzicht heeft op inkomensverbetering. Dit is door de gemeente zo ingevuld, dat bijstandsgerechtigden die langdurig (langer dan 3 jaar) een bijstandsuitkering hebben, sowieso voor de ITT in aanmerking komen. Wat betreft arbeidsongeschikten moet je 80-100% arbeidsongeschikt zijn, om voor de toeslag in aanmerking te komen. Van gedeeltelijk arbeidsongeschikten wordt veronderstelt dat zij per definitie uitzicht hebben op inkomensverbetering. Zij krijgen de toeslag niet. De Rechtbank Amsterdam heeft nu gezegd dat die beleidsregels in de nadere uitwerking van de verordening in strijd zijn met de wet en dat het criterium ‘perspectief op inkomensverbetering’ individueel moet worden beoordeeld en dat daarbij de duur dat iemand een gedeeltelijke WAO-of WIA uitkering heeft moet worden meegenomen. Waarom gebeurt dit bij bijstandsgerechtigden wel, en bij arbeidsongeschikten in de WAO of WIA niet? In de praktijk betekent het, dat de potentiële doelgroep van de Individuele Inkomens Toeslag voor arbeidsongeschikten aanzienlijk wordt uitgebreid.

Reeds eerder stond het beleid van de gemeente Amsterdam over de Individuele Inkomens Toeslag ter discussie. In de verordening op de Individuele Inkomens Toeslag die in Amsterdam door de gemeenteraad in eerste instantie is aangenomen stond dat alleen mensen met schulden in aanmerking komen voor een toeslag in de vorm van een VVV bon. Begin april 2017 heeft advocaat Marc van Hoof voor een cliënt een rechtszaak gevoerd over die Individuele Inkomens Toeslag.
De cliënt van Marc van Hoof stelde zich op het standpunt, dat de verordening in strijd was met de Participatiewet. De regering besloot bij de invoering van de Participatiewet extra geld aan de gemeenten te geven om op basis van individuele beoordeling de mensen met een minimuminkomen toch een compensatie te geven. Categoraal beleid (automatische toekenning op basis van enkele groepskenmerken) werd verboden. Begin april 2017 heeft uiteindelijk de Meervoudige Kamer van de Rechtbank in Amsterdam uitspraak gedaan. De rechters verklaarden, dat de verordening buiten werking moest worden gesteld en ongeldig verklaard. Er was op de manier van de verordening in Amsterdam inderdaad sprake van verboden categoraal beleid met betrekking tot de inkomenstoeslag. Iedereen moet de toeslag kunnen aanvragen en het moet vervolgens individueel worden beoordeeld. De rechters spraken uit dat de aanvraag van de cliënt opnieuw in behandeling moest worden genomen en individueel beoordeeld. 28 juni 2017 nam de gemeenteraad een nieuwe verordening aan, waarin aan degenen die daarvoor in aanmerking komen een toeslag van 50 euro per jaar wordt verstrekt. Later is deze toeslag verhoogd naar 85 euro.

En nu heeft de Rechtbank dus beslist, dat de doelgroep waar in de beleidsregels van wordt uitgegaan veel te beperkt is en dat het individueel moet worden beoordeeld. De verordening op zich hoeft niet gewijzigd te worden. De rechtszaak was aangespannen door een arbeidsongeschikte, begeleid door advocaat Marc van Hoof. De arbeidsongeschikte heeft een WAO-uitkering. Zijn inkomsten worden aangevuld met een toeslag in het kader van de Toeslagenwet. De gemeente heeft een aanvraag voor een individuele inkomens toeslag afgewezen, omdat de arbeidsongeschikte minder dan 80% arbeidsongeschikt is verklaard en er daarom perspectief zou zijn op inkomensverbetering. In beroep voerde de arbeidsongeschikte aan, dat de gemeente de afwijzing geheel ten onrechte heeft gebaseerd op het feit dat hij een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering heeft en dat verder niet naar zijn persoonlijke omstandigheden is gekeken. De Individuele Inkomens Toeslag wordt wel verstrekt aan mensen die drie jaar een uitkering krachtens de Participatiewet hebben aangevraagd. Er wordt dan verondersteld geen uitzicht op inkomensverbetering te zijn. Nu de gemeente dit niet veronderstelt bij mensen met een WAO-uitkering, is er sprake van rechtsongelijkheid en handelt de gemeente in strijd met artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten. De gemeente moet maatwerk leveren. Een individuele beoordeling heeft in het onderhavige geval niet plaatsgevonden.

De Rechtbank is het met deze redenering eens. Zij stelt zelfs dat het bestreden besluit van de gemeente niet zorgvuldig is voorbereid en niet deugdelijk gemotiveerd. Dit betekent dat de Rechtbank het beroep gegrond verklaart en het bestreden besluit vernietigt. Dit wegens strijd met de artikelen 3.2. en 7.12 eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De  rechtbank zegt vervolgens dat er nu onvoldoende gegevens voorhanden zijn om de zaak individueel te kunnen beoordelen. De gemeente zal nader onderzoek moeten doen naar de omstandigheden van de arbeidsongeschikte en dan antwoord geven op de vraag of hij recht heeft op de Individuele Inkomens Toeslag. Hierbij dient te worden meegewogen hoelang de arbeidsongeschikte die uitkering al heeft en hierbij dient de gemeente ook te motiveren waarom de kansen op inkomensverbetering in zijn geval groter zijn dan de genoemde gevallen, waarin het ontbreken van uitzicht op inkomensverbetering wordt veronderstelt. De gemeente moet een nieuwe beslissing op bezwaar nemen met inachtneming van wat de Rechtbank heeft gezegd.

Voor meer informatie: de uitspraak van de Rechtbank en de huidige beleidsregels worden op verzoek toegestuurd.

Bijstandsbond
Piet van der Lende

info@bijstandsbond.org

Advocaat
Marc van Hoof
06-47816228

zaterdag 16 november 2019

Brochure Veren plukken van een kale kip. De regels voor kwijtschelding gemeentelijke heffingen.

De Bijstandsbond heeft een brochure geproduceerd over de regels voor kwijtschelding gemeentelijke heffingen en waterschapslasten. De regels hebben betrekking op de situatie in Amsterdam. 

De uitleg van de regels wordt voorafgegaan door een analyse over o.a. de belachelijke strenge normen voor de vermogenstoets en een weergave van de politieke discussie over de regels voor kwijtschelding.

U kunt de brochure bestellen door 2 euro over te maken op bankrekening NL22 INGB 0004 554841 t.n.v Bijstandsbond o.v.v. bestelling brochure kale kip en uw adres. Voor leden is de brochure gratis.

U kunt de brochure ook bestellen door een email te sturen naar info@bijstandsbond.org of een whatts app naar 06 26499893

donderdag 14 november 2019

Ongeveer 45.000 ouderen met onvolledige AOW hebben recht op de AIO aanvulling maar vragen die niet aan.

Sociale Verzekeringsbank voert namens de overheid de AOW (Algemene ouderdomswet) goed en met relatief lage uitvoeringskosten uit. Dat beweert de Algemene Rekenkamer in een rapport. Zie hier het persbericht en het rapport. Daardoor ontvangen bijna 3,5 miljoen rechthebbende ouderen maandelijks AOW. Hiermee was in 2018 € 37,2 miljard gemoeid. Wie ondanks de algemene ouderdomsuitkering een inkomen onder het bestaansminimum heeft, kan een beroep doen op een aanvullende uitkering, de zogenaamde AIO regeling. De helft van de mensen die daar recht op hebben krijgt die aanvulling niet. Dat zijn er ongeveer 45.000 huishoudens. Hierdoor hebben tienduizenden ouderen minder inkomen dan zij zouden kunnen hebben. De meerderheid van deze huishoudens betreft Nederlanders itt wat je misschien zou denken. Toch horen er bijvoorbeeld ook 6000 Marokkaanse gezinnen bij.Ouderen die onder het bijstandsniveau uitkomen hebben vaak onvoldoende AOW-rechten opgebouwd (bijvoorbeeld door verblijf in buitenland) of moeten het als stel doen met één uitkering, omdat de jongere partner nog geen AOW krijgt.De SVB spant zich in om meer ouderen gebruik te laten maken van de regeling, maar heeft gegevens van uitkeringsinstantie UWV en de Belastingdienst nodig om ouderen die de aanvullende inkomensregeling niet gebruiken op te sporen. Volgens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is dat vanwege de privacywetgeving niet mogelijk. Minister Koolmees reageert slap op de bevindingen van de Rekenkamer. Hij weet nog niet hoe hij het grote niet-gebruik van de AIO regeling gaat bestrijden. Afschaffing van de vermogenstoets in de regeling zoals ook in de IOAW lijkt ons een eerste stap, maar dit behoort niet tot de aanbevelingen van de Rekenkamer.De Algemene Rekenkamer dringt er bij de minister op aan te bekijken hoe de belemmeringen voor een doeltreffender aanpak bij de aanvullende regeling weg te nemen bijvoorbeeld door te kijken of koppeling van gegevens onder bepaalde voorwaarden mogelijk is.

dinsdag 12 november 2019

Doe mee met samenvoor14. Kom naar de bijeenkomsten. Verhoog het minimumloon naar 14 euro per uur.


Doe Mee!
Iedereen moet kunnen leven in plaats van overleven. Iedereen moet zich vrij kunnen voelen in plaats van beperkt. En iedereen moet een fatsoenlijk inkomen ontvangen en mee kunnen doen
Kom naar de bijeenkomst
15/11 om 19.00 uur – Aknarij West – Karel Doormanstraat 125 – Amsterdam West
17/11 om 15.00 uur– Al Choura Moskee – Jekerstraat 84 – Amsterdam Zuid
21/11 om 19.00 uur – Stichting Assadaaka – Polderweg 300 – Amsterdam Oost
27/11 om 15.00 uur – Bijstandsbond – Bilderdijkstraat 165B – Amsterdam West
4/12 15.00 uur – Stichtig NOMA – Hudsonhof 1-9 – Amsterdam West

woensdag 6 november 2019

Duitse Hoge Raad (Bundesverfassungsgericht) verbiedt gedeeltelijk strafkortingen voor werklozen


De Duitse staat mag bijstandsontvangers (in Duitsland Harz IV Empfänger genoemd) niet meer zo snel en zo verregaand korten op hun uitkering als tot nu toe, bijvoorbeeld wanneer zij onvoldoende naar het oordeel van de staat solliciteren of een baan weigeren. Dat heeft de Hoge Raad in Duitsland besloten. Lage kortingen zijn in principe toegestaan. De grote kortingen van 60% en meer gedurende een maand of zelfs uitsluiting van de uitkering gedurende een bepaalde periode zijn in strijd met de grondwet. De rechter beantwoordde dus de vraag of de strafkortingen verenigbaar zijn met de grondwettelijke garantie op een menswaardig bestaansminimum. Daarop is de bovenvermelde uitspraak gedaan.

Met name dus de kortingen van 60% en meer en gedurende een langere periode zijn niet toegestaan. Kortingen tot 30% zijn wel toegestaan. De bijzonder scherpe sancties voor jongere werklozen beneden de 25 jaar vielen niet onder de uitspraak. Daarover heeft de rechter zich niet uitgelaten. In het afgelopen jaar werden 3,2% van de bijstandsontvangers gekort. In 2018 werden 904.000 werklozen door samcties getroffen.

De uitspraak werd gedaan in het geval van een werkloze uit Erfurt, die in 2014 een baan als ploegenarbeider weigerde omdat hij liever in de verkoop wou. Ook een andere baan had hij geweigerd.


De uitspraak van de rechter heeft geleid tot spanningen in de regeringsoalitie van SPD en CDU. Moeten de Harz IV sankties helemaal worden afgeschaft? De CDU wil de sankties hadhaven, maar in de SPD zijn geluiden te horen die de vraga bevestigend beantwoorden. De voorzitter van de Jonge Socialisten (JUSO) Kevin Kündert eist dat, en hij wil dat de SPD op de partijdag in december daartoe een beslssing neemt. 'Wij willen dat de sankties afgeschaft worden'. De Harz IV wetten zijn ingevoerd onder leiding van SPD leider Gerhard Schröder, die dus medeverantwoordelijk is voor de kortingen. De JUSO voorzitter wil er nu vanaf. 'Het Harz IV-systeem ademt de ideologische geest van een tijd die voorbij is'. Ook de Groenen zijn voor afschaffing van de sankties.

In Nederland zou een dergelijke uitspraak van de rechter niet kunnen. Wij leven nog met het middeleeuwse archaïsche systeem, dat de regels van de bijstand niet mogen worden getoetst aan de grondwet, zodat bij ons de grondwettelijke garantie op een bestaansminimum een dode letter is.

vrijdag 25 oktober 2019

Bijeenkomst Bijstandsbond over kwijtschelding, evaluatie Participatiewet en de beweging samenvoor14

Op woensdagmiddag 27 november van 14.00 uur tot 17.00 uur organiseert de Bijstandsbond een discussiebijeenkomst. De bijeenkomst wordt gehouden in het Tet-Theater, Bilderdijkstraat 165B in Amsterdam

Tijdens de middag zullen drie onderwerpen ter sprake komen

14.00 uur- 15.00 uur. Evaluatie van de Participatiewet. In december wordt de Participatiewet na 5 jaar in de Tweede Kamer geëvalueerd. Naar aanleiding daarvan vertellen vele (belangen) organisaties wat ze aan knelpunten in de wet hebben ervaren. Ook de Bijstandsbond houdt een inventarisatie. Tijdens deze middag kun je je mening over de wet naar voren brengen, die zal worden verwerkt in het standpunt van de Bijstandsbond. Met een inleiding van Marc van Hoof, advocaat en Maaike Zorgman, bestuurder uitkeringsgerechtigden bij de FNV.

15.00 uur-16.00 uur. De beweging samenvoor14. De FNV is gestart met het initiatief samenvoor14. Andere organisaties wordt nadrukkelijk gevraagd zich bij dit initiatief aan te sluiten. Doel is een sociale beweging op te bouwen om een wettelijk minimum uurloon van 14 euro te realiseren. Wat kunnen we ervan verwachten, wat zijn de plannen en hoe kun je meedoen?. Met een inleiding van Jesse Oberdorf, organizer bij de FNV.

16.00 uur-17.00 uur. Kwijtschelding van gemeentelijke heffingen in Amsterdam. Wat zijn de problemen en klachten, en hoe kunnen we dat veranderen? Met Kaj van Brummelen, teamleider kwijtschelding gemeente Amsterdam en Ruud Minnee hoofd incasso en invordering gemeente Amsterdam.

Bijstandsbond
Da Costakade 162
1053 XD Amsterdam
020-6898806
info@bijstandsbond.org
www.bijstandsbond.org




zaterdag 19 oktober 2019

Naar een nieuwe beweging van mensen die in armoede leven



Ongeveer een jaar geleden heeft de FNV het initiatief genomen tot de beweging samenvoor14. Concrete hoofddoelstelling van het initiatief is een verhoging van het wettelijk minimum uurloon naar 14 euro. Enkele tientallen organizers worden ingezet om de beweging op te bouwen. Het moet een ware sociale beweging worden, waarbij er samenwerking is tussen de FNV en andere organisaties en waarbij in buurten, bedrijven en bij de mensen die in armoede leven wervende acties worden opgezet om door een persoonlijke benadering een beweging van onderop op te bouwen.
Het moet een actie-organisatie worden, waarbij veel ruimte wordt gegeven aan initiatieven van onderop, die door de mensen zelf worden voorgesteld. En het initiatief wil meer zijn dan alleen een beweging voor 14 euro. Het gaat daarbij om de vraag: in wat voor Nederland willen wij leven? Sleutelwoorden zijn solidariteit en inclusie, niemand mag worden uitgesloten. Daarvoor zijn drie dingen belangrijk. Ten eerste is een minimumuurloon van 14 euro een concrete eis om de armoede in Nederland te verminderen. Armoede leidt tot sociale uitsluiting. In de tweede plaats wil om uitsluiting te voorkomen en tegen te gaan de beweging antiracistisch zijn en een weerwoord formuleren naar de mensen toe die racistisch reageren. In de derde plaats wil de beweging om deelname van vrouwen en mannen gelijkelijk te bevorderen feministisch zijn.
samenvoor14 biedt door de manier waarop zij is opgezet in mijn ogen unieke kansen een invloedrijke beweging van armen op te bouwen. Daarbij horen zeker ook de talloze plaatselijke kleine initiatieven die nu op een soort eilandje zonder werkelijk druk te kunnen uitoefenen met de autoriteiten, overleggen om te trachten de belangen van armen te behartigen. Principe bij samenvoor14 is dat een sterke organisatie haar middelen en structuur ter beschikking stelt om in een coalitie met mensen die in armoede leven acties te ontwikkelen. Voorbeelden uit het verleden hebben aangetoond, dat in dat geval grootse dingen mogelijk zijn. Zoals de acties van de werklozenbelangen verenigingen in de zeventiger jaren van de vorige eeuw, in samenwerking met de CPN, de beweging van bijstandsvrouwen tijdens de tweede feministische golf, de anti-armoede beweging eind tachtiger jaren, met steun van de kerken onder de leus ‘armoede is onrecht’ en de Euromarsen, die steunden op werklozenbewegingen in verschillende Europese landen maar met name Frankrijk, waar een structuur bestond van gesubsidieerde werklozencentra die de beweging impulsen gaven. In verschillende landen zijn spraakmakende sociale bewegingen te noemen, waarbij die steunden op een dergelijk coalitieprincipe.
Zwakheden
De oplettende lezer ziet in de voorgaande opsomming dat ook de zwakte van dergelijke coalities met in actie komende armen wordt genoemd: de sociale bewegingen waren slechts tijdelijk. Wanneer de sterke massa-organisatie de stekker uit de coalitie trekt, stort de beweging ineen. Dit kan verschillende oorzaken hebben. De sterke massa organisatie kan een onbetrouwbare partner blijken. De verzelfstandigde werklozenbelangen verenigingen (verzelfstandigd als resultaat van wantrouwen tussen de werklozen en de CPN) bleven sterk steunen op die organisatie, tot die door verdeeldheid uiteenviel. De kerken hebben door de grotere invloed van conservatieve stromingen de solidariteit met groepen van armen afgebouwd en de activistische weg verlaten. Terug naar de charitas. De ineenstorting van de werklozenbewegingen in Frankrijk is een ingewikkeld proces, maar wat daarbij een rol speelde was dat de subsidies aan de werklozencentra werden stopgezet en de centra opgeheven.
Gezien die ervaringen is er een spanningsverhouding tussen de mensen die in armoede leven en hun organisaties enerzijds en de sterke massa-organisatie anderzijds. Zij zou wel eens een onbetrouwbare coalitiepartner kunnen blijken te zijn. De motieven van die organisatie worden gewantrouwd, ze zouden wel eens een dubbele agenda kunnen hebben en door middel van compromissen met de machthebbers in overleg- en lobbysituaties de coalitiepartners buiten spel zetten. En bij een compromis met de machthebbers de steun aan de coalitie intrekken. Daardoor kan de coalitie reeds bij voorbaat verzwakt worden en haken mensen af.
Maar ook in de beweging van armen zelf kan grote verdeeldheid ontstaan. Activisten kunnen de weg van overleg met de overheid opgaan als reactie op de opstelling van de overheid zelf, die enerzijds onverzettelijkheid toont jegens de eisen van de activistische beweging, maar anderzijds tracht een overlegstructuur met de activisten op te zetten door hen aan de vergadertafel uit te nodigen. Dit is tegenover de sociale bewegingen van armen in de zeventiger en tachtiger jaren gebeurd, met het uiteenvallen van de beweging in radikale groepen enerzijds en de beweging van de clientenraden anderzijds. Voormalige activisten namen zitting in overlegorganen, waarbij uitsluitend aan de vergadertafel werd getracht doelstellingen te bereiken. Zij slaagden er niet in, een meer activistische beweging overeind te houden en streefden daar vaak ook niet meer naar.
In de toekomst zal moeten blijken, hoe betrouwbaar de FNV is in de coalitie en of de zwakheden van de vorige bewegingen weer naar voren komen. We leven nu in andere tijden dan in de zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw. Nu is dat nog niet gebeurd, nu de beweging samenvoor14 nog weinig bekendheid geniet, maar als de beweging meer aan de weg gaat timmeren en er spraakmakende acties komen, zal de beweging ongetwijfeld het mikpunt worden van de rechtse bagger op sociale media, in de pers en bij rechtse of nog ergere politieke partijen en hun aanhangers. Doel van die aanvallen zal o.a. ongetwijfeld zijn om door het karikaturaal uitvergroten van onbelangrijke incidenten of een discussie over symbolen naar aanleiding van wat radikalere acties een wig te drijven tussen de FNV als sterke massa-organisatie enerzijds en de mensen die in armoede leven en hun kleine organisaties anderzijds om zo de beweging te vernietigen.
Je kunt die strategie zo uittekenen. Ik denk dat we het er nu al over moeten hebben hoe we ons tegen die ontwikkeling te weer stellen.

woensdag 16 oktober 2019

Verklaring armoedeplatform

Het afgelopen jaar is in Amsterdam een armoedeplatform opgericht en daarmee een serie bijeenkomsten en debatten georganiseerd waar ‘armen’ het woord namen. Uit al deze bijeenkomsten is input verzameld en werd gewerkt aan een verklaring waarin wordt geteld dat armoede een mensenrechtenschending is. Deze kun je in de bijlage lezen. Wij zijn op zoek naar ondertekenaars voor deze verklaring
Om de verklaring te ondertekenen kun je gebruik maken van dit invul-formulier: https://docs.google.com/forms/d/1uF3MKb5WJAeyzeHuWNOUwn6xL_DoM5Q7U54PQgaiC38
Morgen is het de internationale dag van verzet tegen armoede, en in de avond presenteren wij de verklaring in Ru Paré. Chris Labeaustraat 4 in Amsterdam. Aanvang 19.00 uur. Het zal een feestelijke presentatie worden met muziek en hapjes, maar we gaan ook in gesprek over hoe we verder willen werken met deze verklaring. Wat zijn onze vervolgstappen zijn en hoe bewerkstelligen we de radicale omslag van ons eisenpakket?

Verklaring

ARMOEDE = SCHENDING VAN MENSENRECHTEN

Deze verklaring is het resultaat van een serie bijeenkomsten en debatten waarin ‘armen’ het woord namen. Armoede is een verkwisting van menselijk talent en daarom een samenleving onwaardig. Armoede is een schending van mensenrechten.

Met deze verklaring willen we aandacht vragen voor de rampzalige sociale voetafdruk die armoede achterlaat. We realiseren ons dat we met deze verklaring de boel op scherp zetten. Dat is ook precies de bedoeling. Armoede in Nederland bestaat. Armoede is niet de uitkomst van individueel falen en dus niet een “eigen schuld” ding. Armoede is een structureel maatschappelijk probleem. Maatschappelijke verhoudingen en structuren leiden tot armoede en resulteren in sociale uitsluiting van armen. Kijken we naar de feiten dan kan maar een conclusie getrokken worden. De tijd van pleisters plakken is voorbij. Het is tijd voor een radicale aanpak.

We stellen vast:

Steeds meer mensen hebben moeite met rondkomen. Volgens het Nibud gaat dat nu om ongeveer 2,6 miljoen (2.600.000) mensen. Het Sociaal Cultureel Planbureau concludeert dat steeds meer werkenden in armoede leven. Het Nibud constateert dat de vaste lasten van een huishouden met een modaal (die van de leerkracht, verpleegkundige, receptionist, doktersassistent, politieagent etc) inkomen en een gemiddelde huur inmiddels zijn opgelopen tot meer dan 55% van het netto-inkomen. Veel mensen kunnen alleen een baan in deeltijd krijgen of werken tegen een te laag uurtarief. Daarnaast zorgen tijdelijk en flexibel werk en nuluren-contracten voor een wisselend inkomen. Betaald werk alleen is niet meer de garantie om armoede te voorkomen of om je uit armoedige omstandigheden te vechten.

We stellen vast:

Armoede heeft een structurele oorzaak zodat de persoonlijk falen-/eigen schuld-verklaring misleidend is. Misleidend is ook de aanname dat ‘de markt’ de beste oplosser is van schaarste en verdelingsvraagstukken bij wonen, werk, zorg, welzijn, onderwijs en energie. Misleidend is ook de gedachte dat de verzorgingsstaat door gemeenten ingewisseld kan worden voor een participatiesamenleving van individuen die voor zichzelf en elkaar zorgen. De ‘logica’ dat als je de rijken hun gang laat gaan om nog rijker te worden, iedereen daarvan profiteert, zetten we weg in het museum. Deze verklaringen, aannames en logica’s hebben hun langste tijd gehad.

We stellen vast:

Armoede is een schending van mensenrechten. Dat maakt de weg vrij voor besef van het kwaad dat achter armoede schuilgaat. Armoede gaat ten koste van individuele en maatschappelijke rijkdom. Armoede belemmert mensen in hun bestaan en in het ontwikkelen van hun potentieel. Armoede is diefstal van menselijk vermogens. Armoede is buitensporige leed toegebracht aan armen, zoals de aantasting van hun persoonlijke eigenwaarde en het kapot maken van collectieve verbanden van bemoediging, opvang en ondersteuning in families, buurten en gemeenschappen.

We stellen vast:
Het armoedebeleid stoelt op precies datgene waar Gandhi lang geleden al voor waarschuwde: alles wat je voor mij doet zonder mij, doe je tegen mij.

We eisen daarom een radicale omslag:

Het armoedebeleid moet democratiseren: op stad, wijk- en buurtniveau moeten mensen in armoede mede de regie nemen in het armoedebeleid.

Gemeenten faciliteren Platforms “Armen nemen het woord” op stadsdeelniveau. Amsterdam neemt de schulden van arme Amsterdammers over, wetende dat de overheid een groot deel van deze schuld veroorzaakt en kan voorkomen.

In beleid en praktijken van zorg, welzijn, onderwijs, huisvesting en energie wordt armoedebestrijding een integraal onderdeel.

De FNV-eis wordt ingewilligd dat het minimumloon verhoogd wordt naar 14 euro, te beginnen door de Gemeente Amsterdam en vervolgens door alle opdrachtnemers van de gemeente Amsterdam.

150 professioneel opgeleide ervaringsdeskundigen komen in betaalde dienst in het onderwijs, welzijn en huisvesting van Amsterdam.

Een opleidingsinstituut Ervaringsdeskundigheid in Armoede en Sociale Uitsluiting wordt door de gemeente Amsterdam gefaciliteerd.




donderdag 10 oktober 2019

Kort verslag actiebijeenkomst van de beweging samenvoor14 in Rue Paré, Nieuw West.

Woensdagavond 9 oktober vond ‘s avonds de eerste actie bijeenkomst plaats van de nieuwe beweging samenvoor14. Er waren 25 mensen aanwezig. Er waren ook twee vertegenwoordigers uit Haarlem gekomen. Binnenkort is in Haarlem de eerste bijeenkomst om ook daar een groep op te zetten. 

Een van de organizers van de campagne hield een inleiding. De beweging samenvoor14 wil meer zijn dan alleen een campagne voor verhoging van het wettelijk minimumloon. De campagne gaat erover dat iedereen mee moet kunnen doen in de samenleving. In wat voor Nederland willen wij leven? Hoe gaan de mensen met elkaar om? Een belangrijk begrip daarbij is solidariteit. Wij willen een solidaire samenleving, waarom is het nodig dat mensen achterblijven. Waarom moeten migranten zichzelf bijvoorbeeld constant bewijzen en anderen niet. Dat is helemaal niet nodig. Iedereen hoort erbij. Om een solidaire samenleving te bereiken zijn drie dingen belangrijk, nl. bestrijden van armoede, armoede leidt tot sociale uitsluiting, bestrijden van racisme, dat mensen uitsluit en ten slotte streven naar gelijkheid van mannen en vrouwen. (Feminisme). Er wordt nog verder doorgepraat over armoede en hoe we die als aanwezigen dagelijks ervaren.

In de loop van de inleiding bleek, dat de campagne vooral gericht zou zijn op de politiek: politieke partijen ervan overtuigen dat het wettelijk minimumloon 14 euro moet worden. Later kwam de doelstelling naar voren dat in verband met de verkiezingen in 2021 op 1 januari 2021 5000 activisten klaar moeten staan om met de kiezers te gaan praten om te stemmen op een politieke partij die de 14 euro eis in haar programma heeft staan. In Amsterdam zouden we ons kunnen richten op de gemeenteraad, om de gemeente zover te krijgen dat ze onze eisen steunt.

Maar sommige aanwezigen hekelden echter deze doelstelling, die ze als ‘’parlementaristisch’ betitelden. We moeten niet alleen lobbyen maar ook actie voeren. We kunnen de mensen die beslissen op vele manieren onder druk zetten. Het initiatief van de beweging kan bijvoorbeeld aanleiding zijn actie te gaan voeren bij bedrijven, waar mensen worden uitgebuit. We moeten kaderleden erbij betrekken die in bedrijven rondlopen en die ook druk kunnen uitoefenen. We moeten een actieperspectief ontwikkelen waarin mensen elkaar treffen in de bedrijven, in de buurten, bij de voedselbank. Lobbyen is daar maar een afgeleide van. Het moet niet alleen gaan om de verkiezingen. 

De conclusie werd getrokken, dat in principe de slogan ‘samenvoor 14’ een eenvoudige leus is, die krachtig is. En veel mensen kan verenigen. We moeten het initiatief van de FNV omarmen, omdat dit kansen biedt om samen met de organizers van de FNV en anderen van de vakbond een coalitie te smeden die veel kracht kan ontwikkelen en een beweging opbouwen. Als sommigen zich willen richten op een parlementaristische insteek, ze doen maar. Het unieke van het initiatief is juist, dat vanuit ons, hier in de zaal, voorstellen voor actie gedaan kunnen worden en dat er in de beweging veel ruimte is voor onze initiatieven. Laten we daar gebruik van maken. Misschien komt er dan een dynamiek op gang die de beweging, die meer is dan alleen de 14 euro eis, maar een streven naar een andere samenleving, tot een succes maakt. En die ook na 2021 van betekenis is.

Vervolgens inventariseerden wij de actievoorstellen

    1. In Amsterdam Noord in de Van der Pek buurt gaan activisten op zaterdag 19 oktober de straat op, o.a. op de markt, om handtekeningen op te halen en mensen te informeren over de campagne. Men begint om 11 uur. Voorafgaand aan de actie wordt een lunch verzorgd in het nabijgelegen buurthuis.
    2. Een postbezorger gaat op 25 oktober een ‘postcafé' organiseren, waar postbodes elkaar kunnen ontmoeten. 
    3. De jongerenorganisatie Dwars van Groen Links gaat in gesprek met jongerenorganisaties van andere politieke partijen om te praten over de eis van 14 euro.
    4. In Nieuw West wordt een Platform tegen Armoede opgericht waarbij diverse organisaties die nu nog op kleine eilandjes opereren, samen actie gaan voeren in het kader van de samenvoor14 campagne.
    5. Er komt een ‘samenvoor14 café’ in Rue Paré waarbij we bv eens in de twee maanden samen borrelen maar daaraan gekoppeld het initiatief tot de oprichting van een actieparlement. 
    6. Een van de aanwezigen gaat bij de wijkorganisaties in de stad inventariseren wat kun je voor de beweging leveren en wat heb je daarvoor nodig. 
    7. De bijstandsbond organiseert in november diverse bijeenkomsten over minimabeleid, kwijtschelding van belastingen en een bijeenkomst oudere migranten en armoede waar plaats wordt ingeruimd voor de campagne samenvoor14.
    8. Cliëntenbelang heeft een radioprogramma op Salto getiteld ‘radio Signaal’ en we kunnen van dit radioprogramma gebruik maken om de beweging meer bekendheid te geven. 

We hebben vervolgens gediscussieerd over het feit, dat die verschillende initiatieven niet erg samenhangen. Moeten we in december niet een gezamenlijke actie doen? We kwamen erop uit, bij de miljonairsfair een ‘walk of shame’ te organiseren om de grote kloof tussen arm en rijk aan de kaak te stellen en meer bekendheid te geven aan de actie samenvoor14. We hebben al ene grote 14 die we daar kunnen neerzetten. Het mooiste zou zijn als we daar met enkele honderden langs de rode loper staan om de miljonairs te begroeten. 22  oktober ‘s avonds is daarover in Rue Paré een eerste actiebijeenkomst, om 6 uur een hapje eten en dan de bijeenkomst. 

17 oktober is het wereldarmoededag. Dan is er een bijeenkomst in Rue Paré van organisaties die zich met de armoede problematiek bezig houden en die een gezamenlijke verklaring hebben opgesteld met 4 eisen. Daar kunnen we ook aandacht besteden aan de campagne samenvoor14 en de verklaring misschien inbrengen in de beweging. 

dinsdag 8 oktober 2019

Evaluatie Participatiewet. De inzet van de FNV


De FNV organiseert verschillende regionale bijeenkomsten in verband met de evaluatie van de Participatiewet. Die bijeenkomsten kun je vinden volgens de volgende link