donderdag 14 maart 2019

Armoede, milieu en de rechtse regering


Het Centraal Plan Bureau (CPB) heeft vandaag haar doorrekening van de effecten van het klimaatakkoord gepresenteerd. Citaat: ‘De gepresenteerde effecten zijn ramingen en dus onzeker. Het is niet mogelijk een betrouwbaarheidsinterval aan te geven’. We weten dus nu eigenlijk nog niks. Wat we wel weten, is wat we in ons dagelijks leven merken op het gebied van koopkracht, inkomen, hoge energierekeningen, een toenemende kloof tussen arm en rijk, verdwijning van de biodiversiteit om ons heen, etc.

Mensen met lage inkomens, die nu al minstens 20% van hun inkomen aan energie uitgeven merken dat ze daaraan steeds meer geld kwijt zijn terwijl ze geen geld hebben om investeringen te doen in hun vaak tochtige huizen die een energiezuiniger leven mogelijk maken. Je krijgt energiearmoede: om toch vanuit een zekere wanhoop te bezuinigen op energie ga je minder vaak dan eigenlijk noodzakelijk onder de douche, draai je de kachel wat lager als het toch koud is en sla je af en toe warm eten koken over.

De koopkrachtplaatjes van het CPB vormen een schril contrast met de dagelijkse ervaringen. Dat zit zo. Het CPB berekent prijsstijgingen, de effecten van het overheidsbeleid en de ontwikkeling van de lonen en uitkeringen. Belastingverlagingen, stijgende toeslagen en loonsverhogingen leiden tot meer inkomen. Overigens profiteren niet alle groepen van de belastingverlagingen. Trek van de inkomensstijgingen de inflatie af, en je hebt het koopkrachtplaatje. Maar dat zijn gemiddelden. Wie in zijn werk op de nullijn zit, of in een sector werkt met weinig loonsverhoging, of wie een pensioen heeft dat jarenlang niet geïndexeerd is merkt niets van een koopkrachtstijging. En het maakt voor je energierekening nogal wat uit of je in een goed geïsoleerde nieuwbouw flat zit of in een slecht geïsoleerd huis. Het CPB maakt geen uitsplitsing naar leefmilieu. Dus veel mensen gaan er in werkelijkheid op achteruit. Het CPB waarschuwt daar zelf ook voor, de koopkrachtplaatjes zijn gemiddelden.

Maar de berekeningen van het CPB over het klimaatakkoord geven wel een ruwe schets van een trend die we ook in ons dagelijks leven merken: de groeiende kloof tussen arm en rijk en een toenemende armoede onder sommige groepen.

Volgens de berekeningen gaan in de nabije toekomst de lage inkomensgroepen tot 184% van het Wettelijk Minimum Loon (WML) er in koopkracht 1,8% op achteruit, de hogere groep (meer dan 390% van het WML) gaat er 0,8% op achteruit. Wat daarbij opvalt, is dat het CPB een uitsplitsing heeft gemaakt tussen de effecten van het totale klimaat en energiebeleid, inclusief niet alleen klimaatakkoord maar ook andere maatregelen van de regering, en anderzijds de effecten van het klimaatakkoord alleen. De bovenstaande cijfers hebben betrekking op het totale plaatje. De inkomenseffecten van het klimaatakkoord, met haar 600 maatregelen als zodanig zijn minder onrechtvaardig. Alle huishoudens gaan er tussen 0,3% en 0,5% op achteruit.

Met andere woorden: het grootste deel van de de sociale onrechtvaardigheid van het milieubeleid en ander regeringsbeleid (bv verhoging van energiebelasting en belastingverlagingen waar de rijken het meest van profiteren) zit em in het neoliberale beleid van de regering BUITEN het klimaatakkoord.

We hebben een rechtse, neoliberale regering die de armen armer maakt en de rijken rijker waarbij ze handig gebruik maken van noodzakelijke milieumaatregelen om de in mijn ogen onrechtvaardige samenleving nog onrechtvaardiger te maken. En ondertussen kan rechts de drammerige milieubeweging de schuld geven.

Dit regeringsbeleid, niet het klimaatakkoord, is desastreus voor het draagvlak van een goed milieubeleid onder lagere en midden inkomensgroepen. Ze zullen gedeeltelijk de klimaatveranderingen en de noodzakelijke maatregelen in twijfel trekken terwijl de oorzaak van de toenemende lasten die je niet meer kunt betalen elders ligt. Premier Rutte heeft razendsnel gereageerd en compenserende maatregelen aangekondigd. Eerst zien dan geloven. Zijn de neoliberalen van hun geloof afgevallen? Ik geloof er geen barst van. In tegenstelling tot Jesse Klaver, die Rutte hoorde zeggen dat hij het Groen Links programma gaat uitvoeren. Maar drastische maatregelen om de kloof tussen arm en rijk te verkleinen zal men niet nemen.

Piet van der Lende

dinsdag 12 maart 2019

Wereldwijd tegen racisme en fascisme

vv Binnenkort is er weer de internationale dag tegen racisme en fascisme. De Verenigde Naties riep de Internationale dag tegen Racisme en Discriminatie uit na het bloedbad in Sharpeville in Zuid-Afrika op 21 maart 1960. Daarbij opende de politie het vuur op demonstranten tegen de apartheid.
Sindsdien worden op en rond de datum van 21 maart overal in de wereld acties georganiseerd. In Nederland is er een landelijke demonstratie op 23 maart in Amsterdam. De demo begint op de Dam om 14.00 uur.
Op 16 maart en data eromheen worden bijeenkomsten en demonstraties georganiseerd in vele Europese steden, bijvoorbeeld Berlijn, Amsterdam, Athene, Barcelona, Glasgow, Londen, Praag, Warschau, Wenen en vele andere steden. In Duitsland gaan behalve in Berlijn mensen de straat op in Chemniz, Kiel, Frankfurt, Essen en vele andere steden. Ook in andere werelddelen voert men actie, zoals in de Verenigde Staten en Latijns Amerika. Zie voor de Duitse acties en verklaringen deze website
Hier is de internationale verklaring die opgesteld werd na discussie op 21 october 2018 bij de coordinerende Stand Up To Racism internationale conferentie in Londen. Zie deze website.

zaterdag 9 maart 2019

De beer is los. Het CDA begint een discussie die een opmaat kan zijn voor afschaffing van de bijstand

Zaterdag 09-03-2019 in het Algemeen Dagblad: Het CDA wil de bijstand radicaal hervormen. Bijstandsgerechtigden moeten betaald aan de slag in wat de regeringspartij een ‘basisbaan’ noemt.
CDA-leider Sybrand Buma pleit voor een nieuw sociaal vangnet. Wie in de bijstand belandt, moet volgens hem een ondersteunende functie gaan krijgen in de zorg of het onderwijs of bij de gemeentelijke plantsoenendienst. Voor circa 20 uur werk in de week, krijgen bijstandsgerechtigden dan 85 procent van het minimumloon betaald. Het doldrieste plan bevat vele onduidelijkheden. Weet Buma niet, dat een zeer groot deel van de mensen in de bijstand arbeidsongeschikt is? 85% van het minimumloon voor 20 uur werken? Als het de bedoeling is dat bijstandsgerechtigden voor die 20 uur werken dan 85% van het minimumloon gedeeld door 2 (een halve werkweek) krijgen, dan is de berekening als volgt. Het bruto minimumloon is momenteel 74,58 per dag. Dat betekent, dat bijstandsgerechtigden 20 uur in de week moeten gaan werken voor 616 euro bruto. Ze gaan er dan geen 15% op vooruit, zoals Buma beweert. Voor een hongerloontje slavenarbeidgaan verrichten en afbraak van de basis van onze sociale zekerheid, het wettelijk minimumloon. Het is in duisternis gehuld hoe Buma wil regelen dat mensen dan aan 70% van het minimumloon als alleenstaande komen. Of wil hij de bijstand met 15% verlagen? Na twee of drie jaar houden die basisbanen op. En dan? Als je er niet in geslaagd bent werk te vinden? Het grote gat van het niets? En de arbeidsongeschikten, krijgen die niets? Buma wil beginnen met de groep die langdurig in de bijstand zit. Dus verschillende regiems voor mensen met bijstand, dus een grote rechtsongelijkheid? Veel onduidelijkheden, wisselende reacties, maar zoveel is duidelijk: de aanval op de bijstand als laatste vangnet is begonnen. Dit is gerelateerd aan het debat over het migratievraagstuk. D'66 pleitte voor meer migranten die in onze economie nodig zijn. Buma maakt voor verdere afbraak van de sociale zekerheid handig gebruik van de sentimenten tegen de komst van migranten door als het ware te zeggen: ja, maar die migranten zijn niet nodig, de arbeidsongeschikte bijstandsgerechtigden kunnen het wel doen. Onder dezelfde slechte voorwaarden?. Nee, onder nog veel slechtere voorwaarden. Les 1 van de cursus: hoe bevorder ik racisme om de mensen tegen elkaar uit te spelen en de laatste sociale zekerheid en het minimumloon af te breken. Maar er wordt gewerkt aan een antwoord.

Piet van der Lende

maandag 11 februari 2019

Bijeenkomst van de Bijstandsbond over de gemeentebelasting problemen in Amsterdam

Bij de Bijstandsbond komen veel klachten binnen over de gemeentebelastingen. De regels voor kwijtschelding zijn veel te streng, mensen moeten soms een waslijst aan documenten inleveren, de communicatie met de dienst verloopt stroef, er raken documenten zoek en er zijn grote achterstanden bij de aanvragen voor kwijtschelding.

Hierover organiseert de Bijstandsbond een bijeenkomst op 13 februari 2019 in het Dijktheater te Amsterdam. Da Costakade 160. (Oud West) Tramlijnen 7 en 17. De bijeenkomst begint om 20.00 uur 's avonds.

De Bijstandsbond wil zoveel mogelijk klachten verzamelen-zowel van de burgers zelf als van intermediairs- om een zwartboek samen te stellen waarmee wij de verantwoordelijke wethouder van financiën zullen konfronteren.

De Bijstandsbond gaat verder haar activiteiten uitbreiden. Vanaf nu behandelen wij ook belastingproblemen op het gebied van Rijksbelastingen. Het nieuwe jaar is weer begonnen en velen moeten een belastingformulier invullen. Voor leden is de service gratis. Het lidmaatschap van de Bijstandsbond kost 17 euro per jaar. Voor niet-leden wordt een bijdrage van 10 euro gevraagd. Wij doen geen belastingzaken voor ZZP-ers die een boekhouding hebben.

Toelichting

Onlangs hebben enkele invaliden het spreekuur van de Bijstandsbond bezocht met klachten over de kwijtschelding van de gemeentebelastingen. Sommige mensen hebben in mei een verzoek ingediend en er is nu nog steeds geen beslissing. Bovendien hadden gehandicapten die op ons spreekuur kwamen een invalidenauto, die ze hard nodig hebben om zich te kunnen verplaatsen. Vroeger was dit geen probleem, maar nu stelt de gemeente soms dat dit vermogen is en dat de invalide dus wel belastingen kan betalen. In een geval was de auto verstrekt door de WMO, en nota bene dus helemaal geen eigendom van de invalide, maar van de gemeente. Ook krijgen mensen na lange tijd een brief, dat ze nogmaals alle bankgegevens over verschillende maanden voor de beoordeling van de kwijtschelding moeten insturen. Men heeft hierdoor het hele jaar door geen enkele ruimte om tijdelijk, bijvoorbeeld een paar maanden te sparen voor onvooerziene uitgaven. Naast de bankgegevens moeten sommige burgers een waslijst aan documenten inleveren. Als je per ongeluk een docuemnt vergeet, wordt de aanvraag voor kwijtschelding direct afgewezen en wordt niet gevraagd de ontbrekende documenten op te sturen.

koppeling

Al eerder hadden wij als Bijstandsbond bij de politiek aan de orde gesteld, dat de koppeling van kwijtschelding aanvragen voor gemeentelijke heffingen en kwijtschelding aanvragen voor waterschapslasten bij Waternet niet goed verloopt. Mensen denken dat ze bij een kwijtscheldingsaanvraag tegelijkertijd aanvragen voor waterschaps heffingen maar dat is niet zo. De communicatie van de gemeentebelastingen en Waternet hierover is onduidelijk. Soms ploft er aan aanmaning of nog erger in de bus van Waternet waarbij niet is doorgegeven door Gemeentebelastingen dat kwijtschelding is aangevraagd. Dit wordt niet automatisch aan Waternet gemeld, en de mensen moeten zelf zowel bij Waternet als bij de Gemeentebelastingen aan de bel trekken om een en ander recht te zetten.. Het gemeentebestuur heeft als antwoord gegeven dat de gegevensuitwisseling tussen Belastingen en Waternet de afgelopen periode inderdaad niet optimaal is geweest. In november 2017 is bij Belastingen een nieuw informatievoorzieningssysteem geïntroduceerd, dat – in tegenstelling tot het vorige systeem - geen koppeling had met het ICT-systeem van Waternet. Door het ontbreken van de koppeling konden meldingen dat een verzoek om kwijtschelding was ontvangen bij Belastingen niet op geautomatiseerde wijze worden doorgegeven aan Waternet. Inmiddels zou dit probleem zijn opgelost. Maar is dat zo?

rijksbelastingen

Bij de Bijstandsbond kun je voortaan ook belastingformulieren invullen. Bijvoorbeeld ook bijstandsgerechtigden en anderen, die in de afgelopen vijf jaar voor het eerst AOW hebben gekregen.

Als je in de loop van het jaar AOW gerechtigd wordt, kun je veel terugkrijgen van de belasting. Bij het inkomen dat je in het belastingjaar had voor je AOW kreeg wordt geen rekening gehouden met de ouderenkortingen en het lage ouderentarief waar je recht op hebt als je AOW krijgt. Maar als je belastingaangifte doet heb je recht op toepassing van de ouderenkortingen en het lage belastingtarief voor AOW-ers over het hele jaar. Dus dan krijg je geld terug.

Het hangt ervan af wanneer je in de loop van het jaar AOW krijgt hoeveel je terugkrijgt. Januari is ongunstig, weinig terug, december gunstig, veel terug. Je kunt het belastingformulier ook invullen met terugwerkende kracht. Je kunt nog tot 5 jaar terug belasting terugkrijgen. Dus mensen die na 2013 AOW kregen kunnen de belasting alsnog terugvragen.

Bijstandsbond
Da Costakade 162
1053 XD Amsterdam
020-6898806
info@bijstandsbond.org

Bijeenkomst over de problemen met het UWV

In Nieuwsuur TV van 10 februari kwamen de problemen met het UWV aan de orde. Twee verzekeringsartsen zeiden, dat er een groot tekort is aan verzekeringsartsen, en dat er daardoor grote achterstanden zijn in de herkeuring van arbeidsongeschikten en dat daardoor velen onterecht een arbeidsongeschiktheidsuitkering zouden hebben. Op ongenuanceerde wijze werd gesteld, dat velen misbruik maken van die regelingen omdat ze eigenlijk arbeidsgeschikt zijn.
Deze beschuldiging is bij nader inzien nergens op gebaseerd. Er wordt een onduidelijk onderzoek aangehaald van het UWV zelf onder 7000 arbeidsongeschikten als zou een deel van hen onterecht een uitkering hebben en er honderden miljoenen bespaard zou kunnen worden als ze op tijd waren gekeurd. Dit onderzoek is van jaren geleden en dit is het ENIGE onderzoek dat op dat gebied is verricht. Het UWV spreekt zelf over een actuele achterstand van 30.000 herkeuringen. De verzekeringsartsen spreken in het programma over 180.000.
Dat laatste komt ook niet veel verder dan natte vingerwerk op basis van vage redeneringen. Vervolgens wordt het te besparen bedrag vermenigvuldigd van enkele honderden miljoenen naar meer dan een miljard als de achterstanden vele tienduizenden zijn. Natte vingerwerk dus, want hoe weten we nu dat een steekproef van 7000 van jaren geleden zomaar geëxtrapoleerd kan worden naar 180.000 nu? Het is op niets gebaseerd dat daar net zoveel onterechte uitkeringen bij zijn als in die steekproef van 7000 van jaren geleden.
Maar de hetze tegen de arbeidsongeschikten wordt groots aangepakt. Regelmatig wordt er in het programma maar vanuit gegaan dat duizenden onterecht een uitkering hebben.
Een van de twee verzekeringsartsen in het programma noemde als voorbeeld iemand die een blinde darmontsteking had tijdens de keuring, en daarbij arbeidsongeschikt werd verklaard, met de mededeling van de arts dat hij hem over 4 maanden terug wilde zien, als de operatie achter de rug was. Maar die herkeuring kwam pas na 4 en een half jaar, en de man was al 4 jaar gezond van lijf en leden. Ook de andere verzekeringsarts noemde zo’n voorbeeld, en zei erbij dat ‘mijn collega’s ook wel dat soort voorbeelden kenden’. De bekende bevooroordeelde borreltafelpraat dus waarbij op verjaardagen en feestjes onder het genot van de zoveelste? borrel iedereen wel een voorbeeld kent wat statistisch gezien niet erg representatief is, maar toch wordt geconcludeerd ‘het komt dus zeer veel voor’ waarna vervolgens de hele groep aan de schandpaal wordt genageld.
Minister Koolmees is er als de kippen bij om te zeggen dat hij drastische maatregelen gaat nemen. Niet-medici inzetten om het tekort aan verzekeringsgeneeskundigen op te vangen. Belachelijk. Wat een onrechtvaardige maatregel. Als mensen nog strenger worden gekeurd door niet-medici dan nu al gebeurt, en velen ONTERECHT door gebrek aan deskundigheid zullen worden goedgekeurd, zullen velen in de bijstand terechtkomen, want iemand met een tijd arbeidsongeschiktheidsuitkering die in feite arbeidsongeschikt is wordt door de werkgevers niet aangenomen. Schuiven met mensen met alle leed vandien, zonder besparingen.
Wij kennen het UWV van een heel andere kant. Om daarover te praten en over wat tegen de hetze te doen door een tegengeluid te laten horen organiseert de Bijstandsbond een discussiebijeenkomst op woensdag 20 februari om 14.00 uur ‘s middags. Ervaringsdeskundigen zullen hun kant van het verhaal laten horen. De bijeenkomst is in het Dijktheater, Da Costakade 162 in Amsterdam. Tramlijnen 7 en 17. Piet van der Lende




maandag 4 februari 2019

Nieuwe reorganisaties bij de gemeente Amsterdam

Bij de gemeente Amsterdam zijn nieuwe reorganisaties gaande. Bij burgers die een bezwaarschrift indienen tegen een overheidsbesluit wordt in de toekomst een geschillen beslechter’ naar voren geschoven, alvorens het bezwaarschrift als zodanig in behandeling wordt genomen. Deze ‘geschillenbeslechter' gaat kijken of door middel van praten en overleggen een verder bezwaarschrift kan worden voorkomen. 

Oordeelt de geschillenbeslechter dat dit kan, dan gaat men niet het bezwaarschriftentraject in maar een ‘alternatief traject’ van overleg en onderhandeling. Verder worden weer afdelingen samengevoegd en krijgen ambtenaren van Werk, Participatie en Inkomen nieuwe functies, waarbij iedereen wordt herbeoordeeld. Het takenpakket van sommige functies wordt uitgebreid, minder specialisatie dus. 

Wij vragen ons af of de invoering van de geschillenbeslechter niet erg vertragend gaat werken. De gemeente moet zich wel houden aan de 6 weken termijn overeenkomstig de Algemene Wet Bestuursrecht, een termijn die eventueel kan worden verlengd, maar een nieuwe ambtenaar ertussen schuiven die alles eerst moet gaan beoordelen betekent wel, dat alles langer gaat duren. 

Verder is er bij de overheid een algemene tendens tot de-juridisering, terwijl het vaak gewoon gaat om juridische besluiten van de overheid waarbij een bezwaarschrift ook gewoon juridisch beoordeeld moet worden. De overheid gaat ondertussen gewoon door met het nemen van juridische besluiten. Maar bezuinigingen op de kosten van het rechtsbijstandsysteem maken, dat de overheid naar andere wegen zoekt, om de burger ervan te weerhouden zijn recht te halen.

Bijstandsbond

zondag 3 februari 2019

De Bijstandsbond en stichting IPC/INCA Projectbureau te Amsterdam presenteren: Multiloog

De Bijstandsbond en stichting IPC/INCA Projectbureau te Amsterdam
presenteren: Multiloog

Woensdag. 06 februari. 14.00 uur-17.00 uur. Multiloog met Heinz Mölders. De
multiloog duurt tot 16.00 uur. Da Costakade 162 1053 XD Amsterdam.

We gaan een multiloog doen met Heinz Molders van de stichting IPC/INCA
Projectbureau te Amsterdam. Multiloog-bijeenkomsten zijn gespreksgroepen
voor iedereen die belangrijke zaken uit het dagelijks leven met een
ander wil delen. Wat je ook op je hart hebt, je kunt ermee komen. We
gaan in de multiloog onderwerpen behandelen als: omgaan met de
klantmanager van de Dienst Werk en Inkomen, meer in het algemeen omgaan
met bureaucratisch denken van allerlei functionarissen van
belastingdienst en gemeente, problemen met buren zoals geluidsoverlast
of onveiligheid, de eigen administratie, schulden, werk of werkloosheid,
vrijwilligerswerk, stress, etc.

Voorop staat daarbij het eigen verhaal, maar ook gaat het erom te
luisteren en vooral de andere deelnemer erin te ondersteunen de voor
hem/haar wezenlijke zaken aan de orde te stellen. Iedereen is welkom en
indien gewenst is anonimiteit gewaarborgd. Niemand is verplicht iets te
vertellen, alleen maar komen luisteren is ook toegestaan. De gesprekken
kunnen gaan over hoe we ons dagelijks leven vormgeven en wat we aan
problemen tegenkomen. Door uitwisseling van ervaringen over hoe daarmee
om te gaan kunnen we elkaar inspireren om er concreet uit te komen. We
gaan met elkaar om vanuit van het persoonlijke verhaal, niet vanuit een
hulpverlenerspositie. We willen elkaar ondersteunen zodat ieder zijn
eigen expert kan worden en we proberen te vermijden dat er externe
autoriteiten worden ingevoerd. Mensen worden aangesproken op hun
persoonlijke positie, je vertelt als persoon over je eigen ervaringen.
Wel kunnen hulpverleners als persoon ook meedoen, waarbij de
perspectiefwisseling- je verplaatsen in de positie van de ander-
belangrijk is. In het verlengde van die perspectiefwisseling kunnen
gezamenlijke initiatieven ontstaan om gezamenlijk iets aan het
repressieve systeem dat we ervaren te doen. We leven in een enorm
geindividualiseerde maatschappij, waarbij we slechte dingen sterk
toeschrijven aan het handelen van personen, terwijl wij allemaal
opgenomen zijn in het onderdrukkende systeem en dat ook aan elkaar
doorgeven.

Voor meer informatie:

INCA Projectbureau Amsterdam
Buskenblaserstraat 32'
1055 AJ Amsterdam
tel.:(0031) (0)20-6848012/06 110 67 017
www.inca-pa.nl
heinz.molders@inca-pa.nl