maandag 12 juni 2017

De Bijstandsbond en stichting IPC/INCA Projectbureau te Amsterdam presenteren: Multiloog


14 juni. 14.00 uur-17.00 uur. Multiloog met Heinz Mölders. De multiloog duurt tot 16.00 uur. Da Costakade 162 1053 XD Amsterdam.

We gaan een multiloog doen met Heinz Molders van de stichting IPC/INCA Projectbureau te Amsterdam. Multiloog-bijeenkomsten zijn gespreksgroepen voor iedereen die belangrijke zaken uit het dagelijks leven met een ander wil delen. Wat je ook op je hart hebt, je kunt ermee komen. We gaan in de multiloog onderwerpen behandelen als: omgaan met de klantmanager van Werk Participatie en Inkomen, meer in het algemeen omgaan met bureaucratisch denken van allerlei functionarissen van belastingdienst en gemeente, problemen met buren zoals geluidsoverlast of onveiligheid, de eigen administratie, schulden, werk of werkloosheid, vrijwilligerswerk, stress, etc.

Voorop staat daarbij het eigen verhaal, maar ook gaat het erom te luisteren en vooral de andere deelnemer erin te ondersteunen de voor hem/haar wezenlijke zaken aan de orde te stellen. Iedereen is welkom en indien gewenst is anonimiteit gewaarborgd. Niemand is verplicht iets te vertellen, alleen maar komen luisteren is ook toegestaan.

De gesprekken kunnen gaan over hoe we ons dagelijks leven vormgeven en wat we aan problemen tegenkomen. Door uitwisseling van ervaringen over hoe daarmee om te gaan kunnen we elkaar inspireren om er concreet uit te komen. We gaan met elkaar om vanuit van het persoonlijke verhaal, niet vanuit een hulpverleners positie. We willen elkaar ondersteunen zodat ieder zijn eigen expert kan worden en we proberen te vermijden dat er externe autoriteiten worden ingevoerd.

Mensen worden aangesproken op hun persoonlijke positie, je vertelt als persoon over je eigen ervaringen. Wel kunnen hulpverleners als persoon ook meedoen, waarbij de perspectiefwisseling- je verplaatsen in de positie van de ander- belangrijk is. In het verlengde van die perspectiefwisseling kunnen gezamenlijke initiatieven ontstaan om gezamenlijk iets aan het repressieve systeem dat we ervaren te doen. We leven in een enorm geïndividualiseerde maatschappij, waarbij we slechte dingen sterk toeschrijven aan het handelen van personen, terwijl wij allemaal opgenomen zijn in het onderdrukkende systeem en dat ook aan elkaar doorgeven.

Voor meer informatie:
INCA Projectbureau Amsterdam
Buskenblaserstraat 32'
1055 AJ Amsterdam
tel.:(0031) (0)20-6848012/06 110 67 017
www.inca-pa.nl
heinz.molders@inca-pa.nl




zondag 11 juni 2017

De soap over de Individuele Inkomens Toeslag in Amsterdam. Deel zoveel. (wordt vervolgd)



Terwijl de parlementaire enquete over de Panama-papers en de weggesluisde miljarden belastingontduiking van de superrijken gaat krijgen de minima in Amsterdam bij de nieuwe individuele inkomens toeslag 50 euro PER JAAR. Maar dan niet alle minima, natuurlijk. Verschil moet er zijn. De VVD doet niet mee aan de parlementaire enquete. Ze vinden al dat gezeur over belastingontduiking van de superrijken maar onzin. De gemeente moest met vele ambtenaren meer dan 2 maanden nadenken over een rechterlijke uitspraak voordat de concept regeling kwam die nu voorligt. Je moet weer heel wat informatie verstrekken. Met je billen bloot voor 50 euro. Nieuwe conceptverordening Individuele Inkomens Toeslag in Amsterdam echter wellicht weer in strijd met de wet.

In de verordening op de Individuele Inkomens Toeslag die in Amsterdam door de gemeenteraad is aangenomen stond dat alleen mensen met schulden in aanmerking komen voor een toeslag in de vorm van een VVV bon. Het zal inmiddels wel bij velen bekend zijn. Begin april heeft advocaat Marc van Hoof voor een cliënt een rechtszaak gevoerd over die Individuele Inkomens Toeslag.
De cliënt van Marc van Hoof stelde zich op het standpunt, dat de verordening in strijd was met de Participtiewet. De regering besloot bij de invoering van de Participtiewet extra geld aan de gemeenten te geven om op basis van individuele beoordeling de mensen met een minimuminkomen toch een compensatie te geven. Categoraal beleid (automatische toekenning op basis van enkele groepskenmerken) werd verboden. Begin april heeft uiteindelijk de Meervoudige Kamer van de Rechtbank in Amsterdam uitspraak gedaan. De rechters verklaarden, dat de verordening buiten werking moest worden gesteld en ongeldig verklaard. Er is op de manier van de verordening in Amsterdsm inderdaad sprake van verboden categoraal beleid met betrekking tot de inkomenstoeslag. Iedereen moet de toeslag kunnen aanvragen en het moet vervolgerns individueel worden beoordeeld. De rechters spraken uit dat de aanvraag van de cliënt opnieuw in behandeling moest worden genomen en individueel beoordeeld.

Daarop bleef het akelig stil bij de gemeente. Bijna twee maanden lang hoorden we niets. Wij adviseerden bijstandsgerechtigden de toeslag alvast aan te vragen. Mensen werden daarop van het kastje naar de muur gestuurd. Ambtenaren waren nergens van op de hoogte en verwezen naar de oude verordening. 'U komt niet in aanmerking en nee, wij nemen uw aanraag niet in behandeling'. Velen dienden daarop een klacht in. Vorige week ontvingen verschillende aanvragers een brief van de gemeente, waarin werd gesteld, dat betrokkene begin juli een beschikking zou ontvangen wanneer de nieuwe verordening in de gemeenteraad was aangenomen. Ook werden aanvragers verwezen naar de afdeling voorzieningen die de aanvragen zou moeten afhandelen. Blijkbaar werd er intern wel aan gewerkt. Contact met gemeenteraadsleden maakte duidelijk, dat die na meer dan 6 weken na de uitspraak ook nog van niets wisten. Inmiddels vroegen de Partij van de Arbeid, GroenLinks en D'66 een actualiteit aan in de gemeenteraad. Dit naar aanleiding van een artikel in Het Parool over de rechtszaak en haar gevolgen.

En dan ligt er nu een nieuwe verordening. Met beleidsregels en een toelichting voor de gemeenteraadsleden. Korte inhoud: Mensen tot 120% van het minimum met een leeftijd tussen de 18 jaar en de pensioengerechtigde leeftijd krijgen 50 euro per jaar, wanneer ze op de peildatum 31 december minimaal 3 jaar op het minimum zitten. Werkenden krijgen de toeslag niet, maar bijvoorbeeld WSW-ers en Wajongers wel. Om de toeslag te krijgen moet aan een voorwaarde worden voldaan: Er moet geen uitzicht zijn op inkomensverbetering. Wel uitzicht op inkomensverbtering wordt veronderstelt als je niet arbeidsongeschikt bent en in de periode van 3 jaar betaalde arbeid hebt verricht. Verder worden in de beleidsstukken allerlei groepen genoemd, die wel of niet voor de toeslag in aanmerking komen. Studenten komen ook niet in aanmerking.

Hoeveel ambtenaren zich met het formuleren van de regels en de verordening hebben bezig gehouden weten wij niet, maar in de verordening wordt het aan Burgemeesters en wethouders overgelaten nadere regels te stellen. Kijk, en dat zou nou wel weer eens in strijd kunnen zijn met de wet. Het is aan de gemeenteraad om de regels van de verordening vast te stellen, volgens de wet, en niet aan B en W. Verder wordt de toeslag gefinancierd uit de bestaande middelen voor armoedebestrijding. Dus sommigen krijgen op andere gebieden iets minder, of ze krijgen iets niet, in ruil voor die 50 euro. Dat schiet op.

Alle beleidsstukken vindt u op http://www.rechtvaardigamsterdam.nl

donderdag 8 juni 2017

Individuele Inkomens Toeslag kan na 28 juni worden aangevraagd.

Individuele Inkomens Toeslag kan na 28 juni worden aangevraagd.

Tot 1 januari 2015 bestond de zogenaamde langdurigheidstoeslag. Dit was een regeling van de Rijksoverheid om mensen met een minimuminkomen die langdurig op het minimum zaten wat extra inkomen te geven. De regering heeft die toeslag afgeschaft met de invoering van de Participatiewet. De gemeenten hebben toen geld gekregen van het Rijk om een gemeentelijke regeling in te voeren. De gemeenten zijn verplicht volgens de wet zo'n regeling in te voeren en een verordening te maken waarin de regels staan. De gemeente Amsterdam had een verordening gemaakt, waarbij alleen mensen in de schuldsanering als het traject succesvol verloopt een VVV bon kunnen krijgen. Advocaat Marc van Hoof heeft mede namens De vereniging Bijstandsbond als belangenorganisatie van mensen met een minimuminkomen een rechtszaak gevoerd tegen de verordening aan de hand van iemand, die niet in de schuldsanering zit en die de toeslag toch had aangevraagd. Die rechtszaak hebben we gewonnen. De gemeente moet de aanvraag in behandeling nemen. De uitslag van de rechtszaak was voor de gemeente aanleiding, nieuw beleid te gaan voeren. Er komt een nieuwe verordening voor de Individuele Inkomens Toeslag, die in principe mensen met een langdurig laag inkomen en geen zicht op inkomensverbetering kunnen aanvragen. Dat betekent niet per definitie dat je hem ook krijgt. De commissie Werk en Inkomen van de gemeenteraad gaat een nieuwe verordening bediscussiëren, in een vergadering op 14 juni. Je kunt die vergadering volgen op http://www.amsterdam.nl. In de gemeenteraadsvergadering van 28 juni wordt de verordening dan vastgesteld en wordt duidelijk, aan welke voorwaarden je moet voldoen om voor de toeslag in aanmerking te komen.

Hoe aanvragen?

Verschillende mensen hebben in de afgelopen 2 maanden na de rechtszaak alvast een aanvraag gedaan of pogen te doen. De contactgegevens van deze mensen worden genoteerd en krijgen bericht van de gemeente als zij de toeslag kunnen aanvragen, nadat de nieuwe verordening door de gemeenteraad is vastgesteld. Totdat de verordening is vastgesteld kan de gemeente de aanvragen namelijk niet in behandeling nemen.

Mensen die in een vroeg stadium een aanvraag hebben gedaan worden gebeld over het verdere verloop van de aanvraag en zij ontvangen een brief waarin wordt meegedeeld, dat de betrokkene begin juli een beschikking zal ontvangen. Het kan zijn, dat de aanvragers al naar gelang de inhoud met voorwaarden van de nieuwe verordening, eerst een brief ontvangen met het verzoek om nadere inlichtingen.

Als u een aanvraag wilt doen voor de Individuele Inkomenstoeslag, dan kunt u dit het beste doen vanaf 28 juni. Dan is duidelijk welke eisen gelden voor de toeslag, welke informatie u eventueel moet aanleveren en kan de gemeente uw aanvraag ook in behandeling nemen. Houd de website van de gemeente (www.amsterdam.nl), Werkwoord en de MUG in de gaten voor de laatste informatie.


dinsdag 6 juni 2017

Aanvullingen op de overlevingsgids voor de minima

Aanvulling van de overlevingsgids voor de minima. Ik heb een advocaat nodig, maar er zijn goede en slechte advocaten. Waar moet ik op letten bij mijn keuze?

U dreigt verwikkeld te raken in een juridisch conflict of een overheidsinstantie heeft uw aanvraag afgewezen en u bent het er niet mee eens. Dus u zoekt een advocaat om namens u een procedure te voeren. Maar er zijn goede en slechte advocaten. En gespecialiseerde en minder gespecialiseerde advocaten. Regelmatig horen wij op het spreekuur van de Bijstandsbond over advocaten, die slecht functioneren. Niet op hoorzittingen verschijnen, standaard bezwaarschriften schrijven, etc. Hoe weet ik nu wie ik kan kiezen? Lees verder

Aanvulling van de overlevingsgids voor de minima. Ik zie het niet meer zitten in dit reintegratieproject. Hoe kan ik protesteren?

Veel werkzoekenden die een WW-uitkering van het UWV of een bijstandsuitkering van de gemeente hebben worden naar allerlei reintegratietrajecten verwezen. Dat kan een sollicitatietraining zijn in verschillende vormen maar ook een werkproject, waarbij je gedurende een langere periode arbeid moet verrichten met behoud van uitkering, dus zonder dat je een loon krijgt. Veel gemeenten hebben dergelijke projecten. Er kunnen verschillende momenten zijn waarop je het werk in dergelijke projecten niet meer ziet zitten. Dat kan al aan het begin zijn, maar ook later in het traject, wanneer je bijvoorbeeld beloofd is dat je na een half jaar of een jaar een contract zult krijgen en dit blijkt niet het geval te zijn. Beloftes in dit opzicht worden lang niet altijd waargemaakt. Ook kan het zijn, dat je tijdens je werkzaaheden wordt geintimideerd door werkmeesters of begeleiders, waarbij je je vernederd voelt. Je kunt er niet meer tegen. Vaak wordt gedreigd met stopzetting van de uitkering wanneer je hun opdrachten niet meer vervult. Ook kunnen zich misstanden voordoen op het gebied van werkomstandigheden en is het werk vaak zeer eenvoudig inpakwerk dat erg afstompend en geestdodend is, zonder dat je perspectief hebt op een regulier contract. Hieronder volgen enkele tips over wat je kunt doen als je het niet meer ziet zitten. Als je naar de jurisprudentie kijkt bepaalt B&W wat je moet gaan doen, moet je luisteren, moet je een gemotiveerde indruk maken, moet je geen stoorzender zijn, moet je je persoonlijke mening over trajecten, als ze negatief zijn, niet uiten, moet je op tijd komen, kortom de model werknemer zijn.Maar dit betekent niet, dat je rechteloos bent. Er zijn verschillende wegen om de misstanden aan de kaak te stellen. Lees verder

Aanvulling van de overlevingsgids voor de minima. Werken met behoud van uitkering of dwangarbeid

Veel werkzoekenden die een WW-uitkering van het UWV of een bijstandsuitkering van de gemeente hebben worden naar allerlei reintegratietrajecten verwezen. Dat kan een sollicitatietraining zijn in verschillende vormen maar ook een werkproject, waarbij je gedurende een langere periode arbeid moet verrichten met behoud van uitkering, dus zonder dat je een loon krijgt. Veel gemeenten hebben dergelijke projecten. In het hele land zijn enkele actiecomite's opgericht om te protesteren tegen het onder dwang in dergelijke projecten werken, de slechte arbeidsomstandigheden en het feit, dat door te werken in een dergelijk project er geen perspectief ontstaat op regulier betaald werk. In Amsterdam is het actiecomite Dwangarbeidnee opgericht. In Groningen bestaat DANG. (Dwangarbeidnee Groningen) en in Leiden Doorbraak. Ook de FNV heeft een campagne stop werken zonder loon. .Lees verder

vrijdag 26 mei 2017

Minimabeleid gemeente Amsterdam moet op de schop

Op vrijdag 26 mei staat in Het Parool een artikel over de perikelen bij het beleid aangaande de Individuele Inkomens Toeslag in de gemeente Amsterdam. Begin april heeft advocaat Marc van Hoof voor een cliënt een rechtszaak gevoerd over de Individuele Inkomens Toeslag. De uitspraak van de rechter was 5 april. Zijn cliënt stelde zich op het standpunt, dat de gemeente een aanvraag van hem voor de toeslag in behandeling zou moeten nemen omdat hij langdurig op het minimum zit en geen uitzicht heeft op inkomensverbetering.

verordening in Amsterdam

In de verordening die in Amsterdam door de gemeenteraad is aangenomen staat echter dat alleen mensen met schulden in aanmerking komen voor een toeslag in de vorm van een VVV bon, wanneer ze een schuldsaneringstraject succesvol doorlopen. Alleen de schuldhulpverlener kan de toeslag aanvragen. De cliënt van Marc van Hoof stelde zich op het standpunt, dat deze verordening in strijd is met de Participatiewet. Tot 2015 bestond een rijksregeling voor de langdurigheidstoeslag, waarbij alle langdurige minima enige honderden euro's per jaar kregen om het verlies in koopkracht vanwege de bezuinigingen enigszins te compenseren. Bij de invoering van de Participatiewet op 1 januari 2015 werd de rijksregeling afgeschaft. De mensen die langdurig op een minmuminkomen zaten dreigden er daardoor honderden euro's per jaar op achteruit te gaan. Daarom besloot de regering bij de invoering van de Participatiewet extra geld aan de gemeenten te geven om op basis van individuele beoordeling de mensen met een minimuminkomen toch een compensatie te geven. Categoraal beleid (automatische toekenning op basis van enkele groepskenmerken) werd verboden. Maatwerk was de slogan. De Amsterdamse verordening over de langdurigheidstoeslag, Individuele Inkomens Toeslag genoemd, betekende echter dat vele minima er financieel erg op achteruit gingen.

rechtszaak

Een Amsterdamse bijstandsgerechtigde vond dat niet eerlijk en is dus naar de rechter gestapt. Met de hierboven genoemde argumenten. Hij kreeg gelijk van de rechter. Begin april heeft uiteindelijk de Meervoudige Kamer van de Rechtbank in Amsterdam uitspraak gedaan. De rechters verklaarden, dat de verordening buiten werking moest worden gesteld en ongeldig verklaard. Er is op de manier van de verordening in Amsterdam inderdaad sprake van verboden categoraal beleid met betrekking tot de inkomenstoeslag. Iedereen moet de toeslag kunnen aanvragen en het moet vervolgens individueel worden beoordeeld. De rechters spraken uit dat de aanvraag van de cliënt opnieuw in behandeling moest worden genomen en individueel beoordeeld.

oproep

Wij hebben als Bijstandsbond daarop de mensen die ervoor in aanmerking denken te komen opgeroepen alvast de toeslag aan te vragen, in afwachting van een nieuwe gemeentelijke verordening. Immers, volgens de wet moeten al die aanvragen in behandeling worden genomen. Daarop speelde zich de afgelopen 6 weken het tafereel af, dat via welke weg mensen ook de toeslag aanvroegen, per brief, email of telefonisch, steeds kregen ze te horen dat het alleen voor mensen in de schuldsanering is. Daarbij werd gerefereerd aan de inmiddels door de rechter buiten werking gestelde verordening. Verder wisten de ambtenaren van niets, het was niet door de 'top' van Werk, Participatie en Inkomen (WPI, vroeger sociale dienst) niet aan het personeel doorgegeven, en de gemeenteraad wist ook van niets. Geen enkele aanvraag werd in behandeling genomen. Ook van de man die de rechtszaak voerde werd de zaak niet in behandeling genomen. De gemeente saboteerde dus de rechterlijke uitspraak. Ze wisten wel, dat als ze 1 zaak in behandeling namen, ook alle anderen behandeld moesten worden. De mensen die telefonisch een toeslag wilden aanvragen, kregen te horen, dat ze er niets van begrepen en dat de ambtenaar veel beter wist hoe het zat. Veel bijstandsgerechtigden voelden zich daardoor beledigd. "Je wordt weer neergezet als een nitwit in de bijstand, die er niets van begrijpt".

klachten

Wij hebben velen daarop geadviseerd een klacht in te dienen. Dat is ook gebeurd. Aanvankelijk was men daar bijzonder vriendelijk en welwillend, het zou uitgezocht worden en meerdere klachten werden in behandeling genomen. Maar de afgelopen drie dagen niet. Steeds een in-gesprek toon, volkomen onbereikbaar geworden, al drie dagen dus. Nu al 7 weken heeft de gemeente NIETS van zich laten horen. Alleen hebben we dus gemerkt, dat de uitvoerende ambtenaren van niets wisten en verwezen naar de oude regeling. Uit intern overleg en wandelgangen gesprekken met beleidsmakers blijkt echter duidelijk, dat de ‘top’ van de uitvoeringsorganisatie en de wethouder precies van de gang van zaken op de hoogte waren. Men heeft er bewust voor gekozen eenvoudigweg niet te reageren. Wat betreft de cliënt die de rechtszaak gevoerd heeft gaan wij volgende week de achtste week in. En de gemeente moet binnen 8 weken reageren. Wij hebben reeds in de openbaarheid aangekondigd, dat als de 8 weken verstreken zijn, wij de gemeente in gebreke gaan stellen en een dwangsom eisen. Overigens had de gemeente ook 6 weken de tijd, om beroep in te stellen, en dat heeft zij ook niet gedaan. Die termijn is nu verstreken, dus de uitspraak van de Meervoudige Kamer is definitief. De verordening is naar de prullenmand verwezen en de gemeenteraad moet een nieuwe aannemen.

Participatieraad

Al in een vroegtijdig stadium is ook de Participatieraad in actie gekomen en zij hebben naar aanleiding van de uitspraak van de Rechtbank een advies opgesteld, dat naar het bestuur gestuurd zal worden. Ze hebben zelfs geheel uit eigen beweging een ontwerp-verordening opgesteld, die de gemeenteraad zo kan aannemen. Lees het advies van de Participatieraad. Maar al zijn we twee maanden verder na de uitspraak, in de gemeenteraad is het nog steeds niet besproken.

Minimabeleid op de schop

In het Parool artikel reageert een woordvoerder van de gemeente voor het eerst in het openbaar op de gang van zaken. “Amsterdam heeft ervoor gekozen het geld voor de toeslag toe te kennen aan groepen: een VVV-bon voor mensen in de schuldhulp, een collectieve zorgverzekering voor minima en, indien nodig, geld voor de aanschaf van een ijskast of wasmachine. Het toekennen van individuele toeslagen is enorm arbeidsintensief,” zegt de woordvoerder. “Dan zou de gemeente een deel van het geld kwijt zijn aan ambtenarentijd. Dat wilden we voorkomen.”
Op zich is het lovenswaardig, dat men zo weinig mogelijk geld kwijt wil zijn aan uitvoeringskosten. En dat daarom zoveel mogelijk collectieve (categorale) regelingen worden gemaakt. Maar in onze ogen is het beleid doorgeslagen. Door de keuze voor enkele specifieke groepen om het schaarse geld te verdelen, krijgen duizenden minima helemaal niets meer om het in de afgelopen jaren opgelopen verlies aan koopkracht te compenseren, ook niet als ze individueel in een schrijnende situatie zitten. Bij de inzet voor enkele specifieke groepen is de bijzondere bijstand in feite op slot gegooid. Je komt nergens meer voor in aanmerking. De woordvoerder zegt dat je een ijskast of een wasmachine kunt krijgen, maar dat is helemaal niet zo. Intern geven beleidsmedewerkers toe dat de gemeente ervan uitgaat dat als mensen wat dat betreft vreselijk omhoog zitten, ze een beroep kunnen doen op het Fonds Bijzondere Noden, een charitatieve instelling van de Kerken. Dus de gemeente speculeert erop, dat als er noodsituaties ontstaan de charitas maar geheel buiten wettelijke kaders om de problemen van de rechteloos geworden minima moeten oplossen. En ondertussen gaat de pot van de bijzondere bijstand toch voor een groot gedeelte naar uitvoeringskosten. Want ui de pot worden de salarissen betaald van de bewindvoerders o.a. van mensen met schulden. Het schijnt zelfs zo te zijn, dat sommige mensen twee bewindvoerders hebben.

Chronisch zieken en gehandicapten

In de afgelopen ongeveer 6 jaar is vreselijk bezuinigd op het inkomen van chronisch zieken en gehandicapten door o.a. de afschaffing van de Wet Tegemoetkoming Chronisch Zieken (WTCG) de invoering van hogere eigen bijdragen en andere maatregelen. Velen zijn er soms wel duizenden euro’s op achteruitgegaan, heeft het Nibud berekent. Maar ook in de gemeente Amsterdam zijn de regelingen voor chronisch zieken en gehandicapten de afgelopen jaren verslechterd. Het water staat velen tot de lippen. Ook in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning zijn bezuinigingen doorgevoerd. Zo zijn woningaanpassingen uit het pakket gehaald (ook met het argument van de uitvoeringskosten) en de acties van de canta bezitters toonden aan, dat de beoordelingscriteria in het kader van de WMO soms veel te streng zijn. Wethouder Vliegenthart van de SP erkent eerlijk, dat de gemeente niet alle rijksbezuinigingen kan compenseren. ‘We hebben de bezuinigingen gepakt, maar dan wil ik ook beleidsvrijheid’ zegt hij. In de eerste plaats moet er dan ook niet propaganda gemaakt worden over een veelheid aan mooie regelingen dankzij sommige partijen, zoals de SP, die het feit dat de mensen niet kunnen rondkomen bij alle juichtonen over wat de partij in Amsterdam heeft bereikt wat laat ondersneeuwen en geen openbare noodkreten vanuit de gemeenteraad naar Den Haag stuurt dat het zo niet langer kan. Maar ook Marianne Poot van de VVD begon een hetze tegen bijstandsgerechtigden door te suggereren dat de gemeente voor Sinterklaas speelt met de toeslagen, op basis van weliswaar zeer suggestieve maar volkomen onjuiste berekeningen over de inkomens van de werkenden en de werklozen. Want laten we wel wezen, de gemeente heeft geld zat, dat zegt zelfs wethouder van den Burg van de VVD, maar het minimabeleid is een compromis van liberalen en socialisten….De Participatieraad stelt zich op het standpunt, dat wethouder van den Burg heeft gezegd dat er meer dan voldoende geld zit in de pot verkoop van grond. Er wordt flink verdient aan de verkoop van grondzaken. Hier zou de inkomenstoeslag van betaald kunnen worden. De Participatieraad vraagt om een bedrag van 500 euro zowel voor alleenstaanden als gezinnen.

Beleidsvrijheid

In de tweede plaats kunnen vraagtekens worden geplaatst bij de beleidsvrijheid die wethouder Vliegenthart wil, voorzover die al bestaat. Het argument van de uitvoeringskosten speelt daarbij een belangrijke rol. Om misverstanden te voorkomen: wij willen niet dat de verschillende groepen die door het overheidsbeleid worden getroffen elkaar gaan beschuldigen in de zin van jij hebt wat meer dan ik. Dan weten we zeker dat iedereen minder krijgt. Op basis van solidariteit moeten we discussiëren over het beleid. En daarbij willen we het argument van de uitvoeringskosten nog wel eens ter discussie stellen. Waarom zouden/moeten die uitvoeringskosten eigenlijk hoog zijn bij individuele beoordeling? Kan het niet wat minder met de neiging van de bureaucratie zinloze regeltjesneukerij te ontwikkelen voor de bijstandsgerechtigden? En er zijn meer vragen. Die collectieve ziektekostenverzekering bij Zilveren Kruis bijvoorbeeld, zijn dat geen erg dure afspraken en is er ooit na het opslokken van Agis door Zilveren Kruis naar alternatieve ziektekostenverzekeraars gekeken? Agis had een monopoliepositie in Amsterdam en daar is gewoon mee verder gegaan, hebben wij de indruk. Wij vragen ons af of ze in andere gemeenten zoals Rotterdam, waar ze zelfs een verzekering willen maken voor alle Rotterdammers, veel betere regelingen hebben.
Al met al heeft de rechtszaak heel wat losgemaakt. Wordt vervolgd.

Piet van der Lende

zondag 21 mei 2017

CvRM: nationaal programma voor de opheffing van armoede noodzakelijk

Voor een effectieve aanpak van armoede is het noodzakelijk om mensenrechten centraal te stellen. Dat concludeert het College voor de Rechten van de Mens op basis van de rapportage Mensenrechten in Nederland: armoede, sociale uitsluiting en mensenrechten. De rapportage laat zien dat armoede verschillende mensenrechten onder druk zet en omgekeerd dat mensen die arm zijn hun mensenrechten niet kunnen realiseren. Denk aan het recht op gezondheid, onderwijs, arbeid en huisvesting. Bovendien laat een onderzoek naar armoedebeleving zien dat 80% van de mensen die armoede ervaart zich in hun waardigheid voelt aangetast. Het College vraagt de overheid dan ook om een brede beleidsvisie en nationaal programma te ontwikkelen voor het bestrijden van armoede en sociale uitsluiting.

Armoede en mensenrechten

Het recht op een behoorlijke levensstandaard en bescherming tegen armoede en sociale uitsluiting, het recht op gezondheid, het recht op onderwijs, het recht op arbeid en het recht op huisvesting zijn fundamentele rechten van de mens.  Ongeveer 2,5 miljoen mensen in Nederland zijn laaggeletterd. Veel van hen zijn langdurig arm, hebben problemen met hun gezondheid en zijn minder maatschappelijk en politiek betrokken. En hoewel werk nog steeds een belangrijke inkomensbron is, blijkt dat het hebben van betaald werk geen garantie is om niet in armoede terecht te komen.

Lees verder over de rapporten op de website van het College voor de rechten van de mens

woensdag 17 mei 2017

De Individuele inkomenstoeslag in Amsterdam. We gaan de gemeente in gebreke stellen


Tot 1 januari 2015 bestond de zogenaamde langdurigheidstoeslag. Dit was een regeling van de rijksoverheid om mensen met een minimuminkomen die langdurig op het minimum zaten wat extra inkomen te geven. De regering heeft die toeslag afgeschaft met de invoering van de Participatiewet. De gemeenten hebben toen geld gekregen van het Rijk om een gemeentelijke regeling in te voeren. De gemeenten zijn verplicht volgens de wet zo'n regeling in te voeren en een verordening te maken waarin de regels staan.

De gemeente Amsterdam heeft echter een verordening gemaakt, waarbij alleen mensen in de schuldsanering als het traject succesvol verloopt een VVV bon kunnen krijgen. De vereniging Bijstandsbond heeft als belangenorganisatie van mensen met een minimuminkomen een rechtszaak gevoerd tegen de verordening aan de hand van iemand, die niet in de schuldsanering zit en die de toeslag toch had aangevraagd. Die rechtszaak hebben we gewonnen.

De gemeente mag de aanvraag niet zomaar afwijzen en moet alle aanvragen individueel beoordelen. Bovendien heeft de rechtbank (Meervoudige Kamer) de verordening ongeldig verklaard. De gemeente mag niet zeggen: we geven de toeslag aan een beperkte collectieve groep en beoordelen niet iedereen individueel. Ze moeten nu een nieuwe verordening maken overeenkomstig de wet.

Wij adviseerden alle langdurige minima tussen 18 en 65 jaar de toeslag aan te vragen. Veel mensen krijgen van de gemeente, via welke weg ze de toeslag ook aanvragen, echter te horen dat ze niet voor de toeslag in aanmerking komen. Daarbij wordt verwezen naar de oude verordening, dat alleen mensen met schulden in aanmerking komen voor een VVV bon. Dat is dus fout. Maar de ambtenaren die namens de gemeente de aanvraag afhandelen, doen alsof hun neus bloedt en nemen de aanvraag niet in behandeling. En inmiddels is het 6 weken geleden dat de Rechtbank de uispraak heeft gedaan.

Veel mensen hebben ook zelf een klacht ingediend. Wij hebben dat als Bijstandsbond ook gedaan. Begin volgende week krijgen wij antwoord. Daarnaast is het zo, dat de persoon voor wie de rechtszaak gevoerd is de gemeente in gebreke kan stellen. De gemeente heeft volgens de wet 6 weken de tijd om op de rechtszaak te reageren, en dat heeft zij niet gedaan. Morgen verloopt de termijn van 6 weken. Wij zullen dan de gemeente 'in gebreke' stellen, hetgeen betekent dat de gemeente nog 14 dagen de tijd heeft om te reageren. Doet zij dat niet, dan dan gaat de dwangsom automatisch lopen. Ook kan een besluit worden afgedwongen door via de rechter direct beroep in te stellen.

Hoogte dwangsom

De hoogte van de dwangsom is afhankelijk van de duur van de vertraging. Als de dwangsom gaat lopen gelden de volgende bedragen:

    € 20 per dag voor de eerste 2 weken;
    € 30 per dag voor de volgende 2 weken;
    € 40 per dag voor de overige dagen.

De dwangsom loopt uiterlijk 42 dagen en bedraagt maximaal € 1260.

Is uw aanvraag wel in behandeling genomen, maar beslist de gemeente niet binnen 8 weken? (Dus niet binnen 6 weken zoals bij een bezwaarschrift) dan kunt u zelf ook de gemeente in gebreke stellen. Dit kunt u doen middels deze voorbeeldbrief

Op ....................................................... (datum) heb ik een aanvraag of bezwaar bij u ingediend. Ik wil u erop wijzen dat de
(wettelijke) termijn voor het beslissen op mijn aanvraag of bezwaar ....................................................... (datum) is verstreken.
Wanneer u niet binnen twee weken alsnog een besluit neemt, dan bent u een dwangsom verschuldigd.

Daarna vult u de datum van uw aanvraag in, het onderwerp waarop het betrekking heeft, kenmerk van een eventuele ontvangstbevestiging, uw naam, adres, telefoon en bankrekeningnummer, en u ondertekent de brief met datum, plaats en handtekening.

Brief opsturen naar de gemeente waar u uw aanvraag heeft ingediend.

Meer informatie:
Bijstandsbond
info@bijstandsbond.org
020-6898806