maandag 19 augustus 2019

Misstanden bij werk-leer bedrijf in Voorne-Putten. FNV vraagt Autoriteit Persoonsgegevens om onderzoek

In een brief aan de Autoriteit Persoonsgegevens vraagt FNV-bestuurder uitkeringsgerechtigden, Felix Alejandro Perez, om te onderzoeken of de gemeenten Nissewaard, Hellevoetsluis, Brielle en Westvoorne in strijd met de wetgeving op het gebied van de persoonsregistratie, de AVG en WBP hebben gehandeld.

zondag 18 augustus 2019

4 september multiloog gespreksgroep bij de Bijstandsbond. Deel je ervaringen met lotgenoten

4 september a.s. woensdag. 14.00 uur-17.00 uur. Multiloog met Heinz Mölders. De multiloog duurt tot 16.00 uur. Da Costakade 162 1053 XD Amsterdam. Voor meer informatie zie ook 

We gaan een multiloog doen met Heinz Molders van de stichting IPC/INCA Projectbureau te Amsterdam. Multiloog-bijeenkomsten zijn gespreksgroepen voor iedereen die belangrijke zaken uit het dagelijks leven met een ander wil delen. Wat je ook op je hart hebt, je kunt ermee komen. We gaan in de multiloog onderwerpen behandelen als: omgaan met de klantmanager van Werk Participatie en Inkomen, meer in het algemeen omgaan met bureaucratisch denken van allerlei functionarissen van belastingdienst en gemeente, problemen met buren zoals geluidsoverlast of onveiligheid, de eigen administratie, schulden, werk of werkloosheid, vrijwilligerswerk, stress, etc.

Een flitsende carriere met een vaste baan is niet voor iedereen weggelegd. Dus pluk de dag en geniet ervan zolang je kan

Column van Jacques Peeters van de Bijstandsbond in de MUG van augustus.

De zomervakantie is in volle gang. Veel jongeren hebben hun middelbare schooldiploma gehaald. Gefeliciteerd! Sommigen weten nu al precies hoe hun verdere leven eruit zal gaan zien. Ik weet niet of ik nu blij of droevig voor ze moet zijn. Nu al weten hoe je leven erover dertig jaar eruit zal zien, lijkt mij een beetje saai. Anderzijds, je zult tegenwoordig wel moeten.

zaterdag 17 augustus 2019

Stakingen in de Jeugdzorg op komst op 2 september

FNV Zorg en Welzijn heeft stakingen in de jeugdzorg aangekondigd. Op Facebook hebben zij de volgende tekst verspreid: werk jij in de Jeugdzorg? Staak dan mee op 2 september want genoeg = genoeg! Wij willen minder werkdruk, meer vertrouwen en meer mogelijkheden. Wij willen een gezonde Jeugdzorg met KwaliTIJD voor het Kind. Meld je nu aan en neem zoveel mogelijk collega’s mee! Hier kun je je opgeven voor de staking.

FNV Zorg en Welzijn geeft al jaren aan dat de marktwerking in de sector Zorg en Welzijn te ver gaat. Het veroorzaakt voor de werknemers een race-naar-beneden, geeft hogere werkdruk en onzekerheid. Op 2 september is er in Den Haag een manifestatie. Lees meer hierover op de FNV website.

Intensieve handel in privé gegevens door bedrijven brengt grote risico’s met zich mee

Mensen worden soms plat gebeld
We wisten al dat grote multinationals zoals Google en Facebook het niet zo nauw nemen met de privacy, en dat er regelmatig sprake is van datalekken, maar vandaag heeft het Algemeen Dagblad een schokkende reportage over de handel in privégegevens ook van kleinere bedrijven. Het blijkt op grote schaal voor te komen. De gegevens kunnen behalve op leeftijd, adres en andere gegevens ook betrekking hebben op het burgerservicenummer. Vooral energiebedrijven lijken er gebruik van te maken, en ook in gegevens uit datalekken wordt volop gehandeld. Mensen worden lastig gevallen aan de telefoon. Het Bel me niet Register werkt niet. Ook kunnen kwaadwillenden allerlei vormen van fraude plegen, zoals identiteitsfraude. Op 23 juli werd bekend, dat er maandelijks vermoedelijk tientallen namen en adressen uit het kentekenregister worden verhandeld, mogelijk voor criminele doeleinden. Lees hier het artikel op RTL nieuws.

Bijeenkomst FNV over de Participatiewet voor Amsterdammers op 28 augustus


FNV logo

Amsterdam, 16 augustus 2019

#
UITNODIGING 28 AUGUSTUS 2019
HOE GAAT HET NOU MET JOU?
AMSTERDAMMERS IN DE BIJSTAND/PARTICIPATIEWET
Beste vakbondsleden,

Hierbij nodigen we je uit voor een achterbanraadpleging door en voor Amsterdammers in de bijstand/participatiewet. Kom en praat mee over de inzet vanuit de FNV.


vrijdag 16 augustus 2019

Politieke soap en schending van de democratie bij de onrechtvaardige vermogenstoets voor kwijtschelding van gemeentelijke heffingen

Koningin Maxima opent de tentoonstelling 'gek op geld' in het belastingen en douane museum in Rotterdam
Groot probleem bij de kwijtschelding van gemeentebelastingen en waterschapsbelastingen voor minima zijn de strenge regels op het gebied van ‘vermogen’. In feite moet je reserve 0 zijn. Is het iets meer, dan moet je betalen, ook al is dat meerdere maar een paar honderd euro. Als alleenstaande mag je op de peil datum niet meer op je rekening hebben staan dan de uitkering of loon (het nettobedrag dat geldt voor je leefsituatie) plus woonlasten na aftrek van huurtoeslag, plus ziektekostenverzekering na aftrek van zorgtoeslag. Voor AOW-ers gelden iets hogere bedragen. De normen worden ook aangepast met toepassing van de kostendelersnorm, dus dan gelden lagere bedragen bij de berekening.

Een geschillenbeslechter om te voorkomen dat burgers bezwaarschriften indienen

Bij de gemeente Amsterdam zijn nieuwe reorganisaties gaande. Bij burgers die een bezwaarschrift indienen tegen een overheidsbesluit wordt sinds februari 2019 een 'geschillenbeslechter’ naar voren geschoven, alvorens het bezwaarschrift als zodanig in behandeling wordt genomen. Ze worden niet bij alle jurdische procedures ingezet. Maar het is bij de Bijstandsbond onduidelijk wanneer ze wel en niet worden ingezet. Wat zijn de criteria voor de selectie? Onduidelijk. Er zijn nu drie 'geschillenbeslchters' aangesteld en er is een vacature voor een vierde. Deze ‘geschillenbeslechter' gaat kijken of door middel van praten en overleggen een verder bezwaarschrift kan worden voorkomen. 


donderdag 15 augustus 2019

Kom ook zondag 25 augustus naar de daklozencamping in het Vondelpark om meer opvang te vragen!


Is al die bijzondere bijstand voor laptops in minima gezinnen wel terecht?

Wij vragen ons af in hoeverre er scholen zijn die de ouders onder druk zetten leermiddelen zoals laptops en tablets voor hun kinderen te betalen, of onder druk zetten om een vergoeding te vragen op basis van een gemeentelijke regeling voor minima, terwijl ze als school zelf voor het lesmateriaal zouden moeten zorgen.

Problemen met bijverdienen naast je bijstandsuitkering in Amsterdam

Op het spreekuur van de Bijstandsbond komen weer klachten binnen van bijstandsgerechtigden, die aanvullende bijstand hebben naast een deeltijdbaan, waarmee ze niet genoeg verdienen om definitief uit de Bijstand te komen. Werk, Participatie en Inkomen (WPI) zeg maar de voormalige sociale dienst, stelt mensen niet op een fatsoenlijke manier op de hoogte van de verrekeningen. Er worden geen brieven gestuurd met berekeningen en beslissingen. De mensen weten daardoor niet waar ze aan toe zijn en moeten uit de uitkeringsspecificatie van de volgende maand opmaken wat er verrekend is. Vaak zijn die bedragen onduidelijk en verder worden meerdere bedragen in één keer verrekend waardoor betrokkene een maand met veel te weinig geld komt te zitten. Twee voorbeelden.

Een bijstandsgerechtigde heeft twee maanden een deeltijdbaan gehad. Hij krijgt over de verrekening geen brief en op zijn uitkeringsspecificatie worden beide maanden in een keer afgetrokken, zodat hij die maand zonder geld zit. Wij hebben een klacht ingediend tegen deze gang van zaken. Verder voeren wij een procedure voor iemand, die ook geen brief kreeg, maar telefonisch even te horen kreeg: 'je krijgt de komende drie maanden geen uitkering'.

woensdag 14 augustus 2019

De Bijstandsbond behandelt ook belastingproblemen

Wij behandelen bij de Bijstandsbond ook belastingproblemen. En problemen met toeslagen van de belastingen. Aan het begin van het jaar moeten velen een belastingformulier invullen. 

Dat kan ook bij de Bijstandsbond.

Maar als je in de loop van het jaar moeilijkheden met de belastingdienst hebt kun je ook langskomen. Wij zijn niet alleen gespecialiseerd in Rijksbelastingen maar ook in gemeentebelastingen van Amsterdam en de kwijtschelding ervan.


Voor leden is de service gratis. Het lidmaatschap van de Bijstandsbond kost 17 euro per jaar. Voor niet-leden wordt een bijdrage van 10 euro gevraagd. 

Een sociaal panopticum ter controle van de armen: het P.W. Janssen hofje in de Da Costa straat in Amsterdam


Het zogenaamde P.W. Janssen hofje in de Da Costa straat is gebouwd in 1895 en ontworpen door architect W. Hamer volgens de stroming van het electricisme met invloeden van de neorenaissance. Het gebouw in het midden was de woning van de opzichter. Er was ook een leeszaal in gevestigd voor de bewoners van het hof. De beheerder woonde dus midden in het hofje en zag streng toe op naleving van de regels: geen alcohol, verplicht zieke buren helpen en om elf uur binnen de poort. Het heeft wel iets van de opzet van een sociaal panopticum ter controle van de armen zoals dat eind 18e eeuw voor het eerst ontworpen werd door Jeremy Bentham: een centraal gelegen bewakershuisje van waaruit je alles kunt overzien, dag en nacht.

Collectieve ziektekostenverzekeringen gaan op termijn verdwijnen

Kliniek van het Mentrum in Amsterdam. Door concurrentie zou de bureaucratie in de zorg minder moeten worden, maar in de praktijk wordt die alleen maar groter.
Op dit moment lopen de onderhandelingen van verschillende gemeenten met de zorgverzekeraars voor Collectieve ziektekostenverzekeringen die gemeenten voor de minima afsluiten. En een sombere conclusie kan nu al worden getrokken: deze contracten met ziektekostenverzekeraars gaan op termijn verdwijnen. De ziektekostenverzekeraars willen van de collectieve kortingen af en er is nu al in 80 gemeenten geen collectieve verzekering meer. Nu zijn 2 op de 3 Nederlanders collectief verzekerd bij 51.000 polissen.

dinsdag 13 augustus 2019

De VVD over de toeslagen en de armoedeval voor minima

De berekening van het VVD raadslid is sowieso onzin. Een belastingdeskundige wees ons erop, dat mevrouw geen rekening houdt met de zogenaamde inkomens afhankelijke combinatiekorting. De verschillen tussen het gezin met en zonder bijstand zijn dus veel groter dan mevrouw suggestief suggereert.

Het VVD raadslid Claire Martens in Amsterdam heeft iets uitgerekend. Een gezin bestaande uit twee hardwerkende Amsterdammers met één kind waarbij de ouders allebei een minimuminkomen verdienen, houdt per maand slechts 25 euro meer over dan een Amsterdams gezin bestaande uit een kind waarvan de ouders allebei in de bijstand zitten. De volledige berekening kun je lezen in de Telegraaf en hier. Conclusie Claire Martens: ik ga vragen stellen aan het college. (Aan Rutger Groot Wassink dus. We zijn benieuwd wat hij ervan vindt) „Als je tot de conclusie moet komen dat je door hard te werken letterlijk maar een paar euro’s meer overhoudt dan een gezin dat niet werkt, is dat niet rechtvaardig.”

Wat vinden wij bij de Bijstandsbond van de berekening en de conclusie van Claire Martens?

CBS goochelt weer met cijfers over werkloosheid

Het CBS rekent veel mensen met zorgtaken die betaald werk zoeken niet tot de werkloze beroepsbevolking.  Dit geldt ook voor andere delen van de niet-beroepsbevolking. Het CBS gebruikt een veel te enge definitie van werkloosheid.

maandag 12 augustus 2019

Kosten besparen met een gratis bankrekening

Banken brengen kosten in rekening voor het aanhouden van een bankrekening. Iemand kwam op het idee, te onderzoeken of het ook gratis kan. Dat blijkt inderdaad het geval te zijn. Zo kun je een gratis bankrekening nemen bij N26.com in Berlijn, een online bankier die geen kantoren heeft en daardoor de kosten laag kan houden. Ze verdienen hun geld met de verkoop van verzekeringen, en het is verder een betrouwbare bank. En je krijgt ook een gratis creditcard waarmee je kosteloos tot maximaal 5 maal per maand contant geld kunt opnemen. Hier is een overzicht van banken waar je een gratis bankrekening kunt openen. Helaas zijn de mogelijkheden nog beperkt. Zo kunnen verenigingen en stichtingen en ondernemers met een aparte rechtspersoonlijkheid geen rekening openen bij N26.com. Maar ZZP-ers die onder eigen naam opereren wel. In de toekomst zullen de mogelijkheden wel groter worden. Hou er wel rekening mee dat je zaken regelen via een buitenlandse bankrekening problemen kan opleveren. Zo wilde een bijstandsgerechtigde dat zijn uitkering op de rekening van n26.com werd gestort maar de sociale dienst in Amsterdam zegt dat dat niet kan. Het computersysteem laat het niet toe. Dus nu is hij toch gedwongen een Nederlandse bankrekening aan te houden. Hij heeft een klacht ingediend maar krijgt daarbij ook nul op het request. Misschien zijn er ook wel andere instanties die niet met buitenlandse bankrekeningen kunnen werken.

Vertraging bij het inscannen van documenten bij de sociale dienst en de gevolgen

Veel sociale diensten digitaliseren tegenwoordig alles. Ingeleverde documenten worden ingescand en in de computer gezet. Maar daar gaat enige tijd overheen en dat kan problemen opleveren. Een voorbeeld. Iemand vroeg een bijstandsuitkering aan en moest aanvullende stukken inleveren voor de 19e juli. Hij leverde het in op de 18e. Op de 23e juli kreeg hij een brief dat de uitkering was afgewezen, omdat de stukken niet op tijd ingeleverd zouden zijn. Enige navraag leverde het volgende op. De ingeleverde stukken moesten gedigitaliseerd worden in de scanstraat. Dat is in dit geval blijven liggen tot de 24e juli. Als dat een dag of een paar dagen blijft liggen zijn er dus geen gedigitaliseerde stukken in de computer te vinden en denkt de klantmanager: o, hij heeft de stukken niet ingeleverd. En wordt de bewuste brief geschreven, terwijl de stukken wel op tijd ingeleverd zijn. Als dus er achterstanden ontstaan op de scanafdeling cq in de scanstraat gaat dat grote problemen opleveren.

zondag 11 augustus 2019

6 september, Zaandam: bijeenkomst van en voor mensen in de bijstand


Spandoeken bij de 1 mei-demonstratie van de FNV in 2018.
Op 6 september organiseert de onlangs opgerichte actiegroep Zaanse Bijstand in Zaandam een bijeenkomst van en voor mensen in de bijstand, onder het motto “Samen staan we sterk!”. Naast baanlozen en mensen van de FNV, de SP en de PvdA nemen ook Doorbraak-activisten deel aan de actiegroep. De bijeenkomst is gericht op Zaanse bijstandsgerechtigden.

4 september, Leiden: actiebijeenkomst voor 14 euro minimumloon

Op woensdag 4 september 2019 houdt FNV Lokaal Rijnstreek Leiden, in samenwerking met Doorbraak, een actiebijeenkomst rondom de campagne voor een hoger minimumloon in Nederland: #Samenvoor14

woensdag 7 augustus 2019

Enquête naar het gebruik van communicatiemiddelen onder spreekuurbezoekers Bijstandsbond

De Bijstandsbond heeft in de loop van 2018 een sondering gehouden onder spreekuurbezoekers met een minimuminkomen en een beperkt aantal respondenten via internet. Er werden 144 mensen geïnterviewd over het gebruik van moderne communicatiemiddelen. Het niet gebruiken ervan blijkt groot te zijn. De sondering is een schrijnend voorbeeld van wat wel de digitale kloof wordt genoemd: enerzijds mensen die intensief gebruik maken van de mogelijkheden, anderzijds een groep mensen die de boot mist.

vrijdag 5 juli 2019

Kan een alleenstaande in de bijstand in Amsterdam extra bijzondere bijstand aanvragen voor de kosten van levensonderhoud?


Opmerkelijke reactie op een bezwaarschrift bij de gemeente Amsterdam. Voor kosten van levensonderhoud kan op grond hiervan soms extra bijzondere bijstand worden aangevraagd, naast de reguliere bijstandsuitkering.

dinsdag 25 juni 2019

Noodoproep Bijstandsbond

De Bijstandsbond verkeert financieel in zwaar weer. Als er geen inkomsten bijkomen, ziet de toekomst van de organisatie er somber uit. Ondanks onze lage begroting van 14.000 euro per jaar. Daarvan betalen wij de huur, gas en licht, kopieerapparaat, telefoon, administratiekosten, papier, etc. We hebben tot nu toe geen schulden. Maar we zijn wel door onze reserves heen, en hebben voor de nabije toekomst weinig structurele inkomsten. We hebben geen subsidie van de overheid. We zijn voor een groot gedeelte afhankelijk van de bijdragen van leden en giften.
Wij doen een dringend beroep op u een financiële bijdrage te storten. 

zaterdag 22 juni 2019

De lonen, de flexibilisering van de arbeid en de concurrentiekracht van de Nederlandse economie

Premier Rutte, die leider is van een regering die vooral oog heeft voor ondernemers- en niet voor arbeidersbelangen, deed zaterdag 15 juni op een VVD-congres een opmerkelijke oproep aan de grote bedrijven in Nederland om de lonen te laten stijgen. "De winsten bij de grote ondernemingen klotsen tegen de plinten op, maar het enige dat in die bedrijven echt stijgt, zijn de salarissen van de topmannen en niet de cao-lonen. Die gaan onvoldoende omhoog en ik vind dat niet acceptabel."
Rutte sprak het dreigement uit om de voorgenomen verlaging van de winstbelasting voor het grote bedrijfsleven terug te draaien als de lonen in de cao's de komende tijd niet stijgen. "Misschien moeten we gaan nadenken of we daar mee door moeten gaan", aldus Rutte afgelopen zaterdag.

donderdag 23 mei 2019

Gaat Groot Wassink, wethouder werk en inkomen in Amsterdam nu ook een uitrookbeleid van bijstandsgerechtigden voeren onder druk van het Rijk?

Een samenvatting van het artikel verscheen ook in Het Parool.

Wethouder Rutger Groot Wassink van Amsterdam, die gaat over de uitvoering van de Participatiewet, stuurde 20 mei een brief naar de gemeenteraad waarin hij zijn plannen voor de nabije toekomst uiteen zet. Deze brief werd begeleid met zijn commentaren in de pers, o.a. een artikel in Het Parool, waarbij de wethouder zijn plannen toelichtte. In de pers wordt gesproken over een ‘militaire operatie’ maar het is enigszins onduidelijk of Groot Wassink deze woorden in de mond genomen heeft.

zondag 12 mei 2019

René Beunders (59) van sociaal hart zoekt een donornier

De voorman van Stichting 'Sociaal Hart Enschede' die al jaren opkomt voor de rechten en belangen van kwetsbare inwoners (zorg, bijstand en armoede) is nu vanwege ernstig nierfalen op zoek naar een donornier. Na hartfalen, diabetes mellitus, polyneuropathie en neurogene claudicatio wordt hij sinds vorig jaar vanwege nierfalen dagelijks geconfronteerd met zware dialyse-verplichtingen. Aangezien de wachttijd voor een donornier maar liefst vier jaar bedraagt is hij dringend op zoek naar een nier van een gezonde donor (tussen 20 en 60 jaar) bij voorkeur met bloedgroep nul positief. Graag uw reacties via mail renebeunders@live.nl of tel. 06-51322224.

zaterdag 11 mei 2019

Een tijdbom onder de financiering van bewindvoering voor mensen met schulden uit de bijzondere bijstand?

De gemeente Groningen wil de kosten van bewindvoering voor mensen met schulden inperken door standaard de bewindvoering te laten uitvoeren door de Gemeentelijke Krediet Bank (GKB). Dit legt een bom onder de financiering van de bewindvoering uit de pot voor de bijzondere bijstand. De kostenpost van bewindvoering bij mensen met schulden legt een groot beslag op die pot. Commerciële bureaus van bewindvoerders verdienen door die financiering veel geld. Door de werkwijze van de gemeente Groningen kan het geld uit de pot voor bijzondere bijstand voor andere doeleinden worden aangewend.

vrijdag 10 mei 2019

De SP en de ontwikkeling van ‘linkse’ bagger

Hoewel wat ik noem ‘rechtse bagger’ van alle tijden is, en in de geschiedenis werd vastgelegd in schotschriften en pamfletten, heeft het fenomeen met de komst van sociale media en internet een hoge vlucht genomen. Mensen kunnen vanachter de computer of via mobiele apparatuur anoniem direct zelf berichten publiceren, op een goedkope manier en potentieel toegankelijk voor vele lezers. Er blijken allerlei mensen met ambtelijke posities of in het bedrijfsleven anoniem allerlei vooroordelen en racistisch rotzooi op twitter etc. te produceren. ‘Voor de lol’ of ‘om een beetje te provoceren’. Kenmerk van de rechtse bagger is, dat het gaat om oppervlakkige beeldvorming, het opplakken van een frame op een gebeurtenis of op personen, als een symbool verbonden met emoties. Het gaat daarbij niet om genuanceerde meningen, waarbij je op een oprechte manier probeert de werkelijkheid te analyseren, maar om verdraaiing van feiten, selectieve interpretatie en selectie van feiten, samenzweringstheorieën, stigmatisering van bevolkingsgroepen en vervalsing van de geschiedenis. Alles in dienst van de oppervlakkige beeldvorming op basis van emoties. Of feiten kloppen doet er niet toe, zolang de beeldvorming maar wordt versterkt. 

vrijdag 3 mei 2019

Hiddema geeft te veel ontvangen onkosten aan Poezenboot

Forum voor Democratie-kamerlid Theo Hiddema doneert zijn te veel ontvangen onkostenvergoeding aan de Poezenboot. Het ‘kattenbeest’ is Hiddema ‘dierbaar’.
Beheerder Judith Gobets van de poezenboot: ,,We stonden er met zijn allen helemaal versteld van. Van sommige mensen wéét je dat het kattenmensen zijn, die zijn er heel open over. Maar van meneer Hiddema wist ik het niet.’’

Het zou gaan om zo’n 14.000 euro. Geld dat Hiddema kreeg omdat hij bij zijn installatie in de Kamer Maastricht als woonplaats opgaf, terwijl hij in Amsterdam resideert. Hiddema gaf direct toe niet in Maastricht te wonen en zei de boel niet bewust te hebben geflest. Het te veel uitgekeerde geld wilde hij teruggeven, maar dat blijkt in de praktijk ingewikkeld. De Tweede Kamer zou zeggen dat het geld wél rechtmatig is uitgegeven. Hiddema staat immers formeel ingeschreven in Maastricht. Hij zegt in de Volkskrant dat hij zich nu gaat inschrijven in Amsterdam.

Ok ok ,zo doen de heren van stand dat. 

Het teveel uitgekeerde geld wilde hij teruggeven, maar dat blijkt in de praktijk ingewikkeld. De Tweede Kamer zou zeggen dat het geld wel rechtmatig is uitgegeven. Ja ja, meneer Hiddema . Stel u was een uitkeringsgerechtigde. Ok,ok ik zeg ook “stel” . Een meneer van stand overkomt zoiets niet. Maar stel u was uitkeringsgerechtigde en u geeft bij uw aanvraag uitkering in Amsterdam op dat u woonachtig bent in Amsterdam, maar in de praktijk verblijft u in Utrecht. Denkt u nu werkelijk dat de Sociale Dienst (DWI) te Amsterdam zou zeggen dat de uitkering wel rechtmatig is gegeven. Omdat u formeel staat ingeschreven in Amsterdam. Nou meneer Hiddema ik kan u verzekeren dat de Dienst Fraude u zal betichten van woonfraude. Vervolgens zullen ze u, omdat u een keer over de scheef bent gegaan u indelen als een zeer fraudegevoelig iemand. Dat betekent in de toekomst bij de geringste twijfel, ondergaat u een onderzoek 

Het zou u sieren als u erop staat om alsnog te zaak te laten onderzoeken. Al was het maar om aan te geven dat u net als een willekeurige steuntrekker niet boven de wet staat
Het zou de Tweede Kamer sieren om deze zaak verder te onderzoeken. Om aan te geven dat niemand, ook geen Kamerlid boven de wet staat en dus ook zou behandeld wordt als een steuntrekker die beticht wordt van woonfraude. 

Het is leuk dat u het geld aan een zeer nobel doel geeft om maar aan te geven dat u in uw ogen niks verkeerd hebt gedaan. Het blijft toch overheidsgeld dat u uitgeeft, zonder dat u kunt aangegeven dat het rechtmatig in uw bezit is gekomen. Gaat u nu deze gift aan de Poezenboot op uw belastingformulier aangeven als gift waardoor u in aanmerking voor belastingaftrek?
Dat de Poezenboot, die constant om geld verlegen is, deze gift accepteert is heel begrijpelijk. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat ze onwillekeurig worden meegezogen in een politiek spelletje. Het geld is toch enigszins besmet. Als meneer Hiddema zo onder de indruk is van het kattenbeest dan had hij al veel eerder een gift kunnen doen. Maar net nu! 

Een groet van Jacques Peeters 

donderdag 2 mei 2019

Op internet is het wijzigingsvoorstel van de Participatiewet en Ziektewet in verband met het breed offensief gepubliceerd.

Het kabinet heeft een breed offensief gelanceerd om mensen met een beperking aan het werk te helpen. Het is daarom wenselijk wijzigingen aan te brengen in de Participatiewet en Ziektewet, zoals het vereenvoudigen en verbeteren van het instrument loonkostensubsidie en van passende ondersteuning aan belanghebbenden. Ook wordt bevorderd dat werken loont voor mensen die in deeltijd met behulp van loonkostensubsidie werken.
U bent van harte uitgenodigd via https://www.internetconsultatie.nl/participatiewet_breed_offensief uw reactie op het wijzigingsvoorstel te geven. De einddatum van de consultatie is 4 juni 2019.

dinsdag 30 april 2019

Minima worden genaaid door overheid

Per 1 januari 2019 heeft de regering het lage btw-tarief verhoogd van 6 naar 9 procent. Onder het lage btw-tarief vallen de dagelijkse boodschappen. Concreet betekent dit dat u op 31 december 2018 voor een pak koffie nog €4,- moest neertellen; vanaf 1 januari kost dezelfde koffie €4,12. De dagelijkse boodschappen zijn dus door overheidsbeleid duurder geworden. Uw geld is minder waard geworden.

Toch roept dezelfde overheid dat niemand de btw-verhoging in zijn portemonnee zal voelen. Iedereen zal meer poen krijgen. Dat heeft dan te maken met belastingmaatregelen die ook op 1 januari 2019 zijn ingegaan en de pijn moeten verlichten. Allerlei planbureaus zijn er als de kippen bij om te bevestigen dat niemand erop achteruitgaat. Maar hoe kan het dan dat velen van ons toch het gevoel hebben dat ze weer eens financieel genaaid zijn?
Dat heeft dan te maken met het soort belastingmaatregelen die zijn genomen. Had je in 2018 een belastbaar inkomen tot €20.142,- dus tot minimumloon dan was je 36,55% aan belastingen kwijt. In 2019 ben je iets meer, namelijk 36,65% kwijt aan belastingen. Met andere woorden met een inkomen tot een minimumloon ga je belastingtechnisch er in 2019 op achteruit. En je boodschappen zijn duurder geworden. Dus je levert met een minimuminkomen flink in. Met dank aan onze lieve overheid.
Had je echter een inkomen van €60.000,- dan betaalde je in 2018 over het meerdere €20.142 nog zo’n 40.85% aan belastingen. In 2019 is dat 38,10% geworden. Dus je betaalt over €40.000 in 2019 zo’n 2,75% minder belastingen. Dat is zo’n €1.100,- meer in je portemonnee.
Hoe hoger je inkomen, des te meer profiteer je van de overheidsmaatregelen. Moet je rondkomen van een laag inkomen, dan word je genaaid door dit kabinet van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie. Daar verandert geen planbureau iets aan.
Jacques Peeters is spreekuurmedewerker van de Bijstandsbond. Dit artikel verscheen eerder in MUG Magazine van april 2019.


vrijdag 26 april 2019

Campagne Dokters van de wereld voor betere mondzorg en tandartsbehandelingen


Dokters van de Wereld is een campagne gestart om ervoor te zorgen dat iedereen in Nederland toegang heeft tot tandartszorg. De campagne heet 'Kiezen voor elkaar'. Onderdeel van de campagne is dat mensen hun verhalen kunnen insturen met hun ervaringen ter versterking van de campagne. Dokters van de Wereld wordt overstelpt met reacties van mensen die ook mondproblemen hebben. Het is duidelijk dat mondzorg heel veel mensen raakt! Zij willen heel graag uw ervaringen gebruiken om een nog sterker verhaal te hebben naar de politiek. Mondzorg móet toegankelijk worden voor iedereen! Groot knelpunt is, dat sinds jaar en dag vergoeding van tandartskosten uit de bijzondere bijstand wanneer het niet gedekt wordt door de verzekering onmogelijk is. https://doktersvandewereld.org/verhaal/
Amsterdam, 9 april 2019 – Voor zo’n 500.000 mensen in Nederland is de tandarts onbetaalbaar geworden. Dokters van de Wereld ziet dagelijks de gevolgen hiervan: rotte tanden, ontstekingen en ernstige pijnklachten. Vanaf donderdag 11 april geeft de organisatie met steun van de Postcode Loterij duizend mondzorgbehandelingen aan mensen die anders écht geen toegang hebben tot de tandarts. Met een mobiele tandartspraktijk reist de organisatie de komende maanden naar Waddinxveen, Rotterdam, Amsterdam, Nijmegen, Den Haag en Groningen.

Kiezen voor elkaar

De tandartsbehandelingen in Waddinxveen zijn meteen ook de aftrap van de campagne ‘Kiezen voor elkaar’. De hulporganisatie strijdt met haar campagne voor een structurele oplossing voor toegang tot mondzorg voor iedereen. Maar ook om de aard en omvang van de problematiek beter inzichtelijk te maken. Directeur Arianne de Jong: “Wij zien mensen die niet meer kunnen slapen of eten van de pijn. En zelfs dertigers die al hun tanden laten trekken en een kunstgebit nemen, om de hoge kosten van tandartsbehandelingen te voorkomen. Het is vreselijk schrijnend dat noodzakelijke behandelingen voor zo’n half miljoen mensen in ons land onbetaalbaar zijn.”

Geen verzekering

In Nederland wordt mondzorg voor mensen vanaf 18 jaar niet vergoed vanuit het basispakket. Als mensen geen geld hebben voor een aanvullende verzekering schiet preventieve mondzorg er vaak bij in en als er klachten ontstaan stellen mensen behandeling zo lang mogelijk uit. Voor mensen met een laag inkomen, waaronder ook ouderen, dak- en thuislozen, en voor ongedocumenteerde migranten kan hierdoor een opeenstapeling van problemen ontstaan. Mensen komen bijvoorbeeld in een sociaal isolement terecht of maken weinig kans op de arbeidsmarkt. Bovendien kunnen andere chronische aandoeningen en slechte mondgezondheid elkaar flink versterken. Hoewel mondzorg voor kinderen wel wordt vergoed uit het basispakket blijkt uit onderzoek dat kinderen van ouders met een lage sociaaleconomische status of migratieachtergrond vaker last hebben van gebitsproblemen en ook minder vaak voor controle bij de tandarts komen.

Groeiend probleem         

Straattandartsen, tandartsopleidingscentra en belangenorganisaties hebben verschillende informele netwerken opgezet om mensen in fragiele financiële posities toch van acute tand- en mondzorg te kunnen voorzien. “Wij, maar ook andere maatschappelijke organisaties, proberen zo zelf tandzorg te organiseren voor uiteenlopende kwetsbare groepen. Maar deze noodgrepen zijn helaas niet toereikend voor de ernstige problemen die we tegenkomen”, zegt Arianne de Jong. “Met onze campagne trekken we aan de bel om aandacht te vragen voor het groeiende probleem dat wij als organisaties en tandartsen dagelijks zien.”

Structurele oplossingen

Dokters van de Wereld pleit voor een structurele, landelijke oplossing die voorziet in toegankelijke en betaalbare preventieve en acute mondzorg voor álle kinderen en volwassenen. Arianne de Jong: “Wij vinden dat iedereen naar een tandarts moet kunnen gaan, zeker bij acute problemen, ongeacht de portemonnee. Toegang tot zorg is een mensenrecht, géén privilege! Hier zit duidelijk een enorm gat in ons mondzorgsysteem.”

woensdag 24 april 2019

Oude stakingen en de oorsprong van de rode vlag op 1 mei


Het is weer bijna 1 mei, de dag van de arbeid, met de rode vlag als symbool. Enkele socialisten hebben het initiatief genomen waarbij ze iedereen oproepen op 1 mei de rode vlag uit te steken. (www.rodevlag1mei.nl) De rode vlag is al ver voor de opkomst van het socialisme het symbool van eendracht, strijdbaarheid en verbondenheid. Rode vlaggen, sjaals, capes en rode doeken werden gebruikt bij stakingen, optochten en feesten. Hieronder een kort (onvolledig) overzicht van het gebruik van de vlag voor de opkomst van het socialisme en hoe de vlag het symbool werd van het socialisme.

Stakingen onder veenarbeiders komen al in de 17e en 18e eeuw voor. Ik geef hieronder enkele voorbeelden. In de 17e eeuw horen we over onrust bij de verveningen in Diever, Leggelo en Smilde. In april 1634 brachten enkele kooplieden uit Amsterdam een bezoek aan de veengraverijen aldaar. De kooplieden constateerden, dat er arbeiders waren die onrust stookten. Zij beklagen zich hierover bij de Drost van Drente.

Ook in de 18e eeuw zijn er stakingen. Dit blijkt bijvoorbeeld uit een plakkaat van 18 juni 1728, waarbij bij het graven van het diep te Pekela verboden wordt het "Levaay maken" en “stek
roepen". Verder is er een plakkaat van 3 mei 1721 tegen het verwekken van wanorde te Veendam en Wildervank door arbeiders die niet tevreden waren met het loon, dat door de gecommitteerden van de veenbazen werd vastgesteld.

In 1797 worden strafmaatregelen aangekondigd tegen veenarbeiders, die het werk staken en die met een lap of hemdrok aan een stok, lawaai makende, optrekken, daarbij op trommels slaande.
Stakingen kwamen in de 18e eeuw echter niet alleen voor in de veenderijen in Groningen en Friesland; ook bij de indijking op Zuid-Beveland in 1773 werd door de werklieden gestaakt. De geschiedschrijver vermeld, dat deze werklieden voor een groot deel uit Oost Friesland afkomstig waren.‘ 
Over de stakingen van veenarbeiders en grondwerkers in de 19e eeuw is meer bekend. We horen daarbij ook voortdurend, dat er arbeiders uit Duitsland bij betrokken zijn. (1)

stakingen en de rode vlag

Men sprak in het noorden van Nederland bij het staken van "levay maken." Van der Molen zegt dat men in de hoogveenafgravingen met "Lawei" een korf bedoelde, die aan het uiteinde van een houten stok was gehangen. Deze houten stok zat weer vast aan een verticaal geplaatste paal. Het ophalen of neerlaten van de korf gaf begin- en eindtijd van de werk-tijden aan. (2) “levay maken “ betekende dan dat men tijdens werktijd de korf neerhaalde en dus stopte met werken. De tochten door het veen werden in Friesland ook wel "bollejagen" genoemd. De stakers trokken in die provincie met een rode vlag door het veen, en riepen andere arbeiders op, zich bij de stoet aan te sluiten. Soms waren er werkwilligen, hetgeen wel eens tot gewelddadigheden leidde. De tochten door het veen of langs openbare werken hadden dus tot doel, dat meerdere groepen arbeiders zich aansloten en dat werkwilligen werden gedwongen te stoppen met werken. Na de tocht door het veen verzamelden de stakers zich op het zogenaamde appel, bijeenkomsten in de open lucht op strategische plaatsen in een dorp. Tijdens die bijeenkomsten werden een of meerdere voormannen gekozen, die voorstelden, bepaalde looneisen bij de werkgevers naar voren te brengen. Deze voorlieden werden wel "appelmeesters" genoemd. Na het appel trokken alle stakers naar de werkgevers. Deze werden een voor een bezocht, en de eisen werden naar voren gebracht. Tot de tachtiger jaren in de 19e eeuw, wanneer bv activisten van de S.D.B. zich met de onderhandelingen gaan bemoeien, hadden de vertegenwoordigers van de stakers weinig of geen speelruimte om te onderhandelen. Er werden eisen gesteld, en die moesten worden ingewilligd. (3)

optochten met rode vlag

Tijdens de massale optochten trok men ook langs verschillende kroegen, waar flink wat drank werd ingenomen. De overheid beschouwde de verschillende stakingen als een verstoring van de openbare orde en er werd politie en marechaussee ingezet om de stakingen te breken en de leiders te arresteren.
Kerst Huisman constateert, dat het uitsteken van een vlag om het begin van een staking aan te geven rond 1880 algemeen gebruikelijk was. Meestal had de vlag een rode kleur: Vlaggen en doeken speelden een grote rol tijdens de optochten die men bij stakingen hield. Dit blijkt uit vele voorbeelden. Zo werd in 1845 in het Friese dorp ter Idzard gestaakt. De staking begon, omdat de veenarbeiders uit hun tenten stokken staken, voorzien van vlaggen en rode wollen dassen. Dit sein werd uit andere trekkerstenten met gelijke seinen beantwoord. Dit was het teken voor het begin van de staking. (4)

Een ander voorbeeld. Op 27 juli 1840 kwamen 200 polderwerkers bij elkaar die werkten aan de ontginning van de Haarlemmermeer. “Allen hadden rode linten aan het hoofd, een haak op de schouder en de groep was voorzien van een rode vlag". (5) 

0p 18 mei 1823 werd er gestaakt door de kanaalgravers die werkten aan het Noord-Hollands kanaal. Nadat verschillende optochten zijn gehouden om te zorgen, dat zoveel mogelijk arbeiders zich bij d staking zouden aansluiten wilde men optrekken naar de keet van de aannemer op 27 mei. De optocht wordt als volgt beschreven: "Voorop loopt een poldergast in een blauwe militaire rok. met glimmende koperen knopen, een sjako op het hoofd. Hij is gewapend met een lange stok waaraan een rode doek is vastgeknoopt. Het is Arie Boom. Achter dit vaandel wordt circus gespeeld. Twee lopen er krom met netten over het hoofd en Wilgentakken aan het lijf. Ze worden met stokken voortgedreven door Arie Aarts, die tegen iedereen die het horen wil roept: "dit zijn mijn beren".11 Dan volgen een fluitist, een trommelaar en zelfs heeft iemand een viool meegenomen. En op hun muziek lopen wel 60 mensen mee schreeuwend en dansend. De meesten hebben hun gezicht zwart gemaakt" . (6)

Rode zakdoeken als vlag' kwamen ook bij andere gelegenheden voor. Over de grote jaarmarkten in Drente wordt geschreven: "in het namiddaguur gaat de dorpsjeugd, die van heinde en ver in gezelschappen van 20 of 30 personen is samengestroomd, zich bij zang en dans, begeleid door strijkmuziek en krassende violen in de herbergen aan pret wijden. Komen zulke troepjes, zoo maakt dit op de kermisbezoekers eenen eigenaardigen indruk. De roode zakdoeken bij wijze van vlag aan een stok gebonden, die heen en weer zwaaien, zijn de symbolen der eendracht, waardoor de jeugd uit elk dorp zich voelt verbonden. Het luide gezang der aangekomenen wordt door de hoera's der reeds aanwezigen afgewisseld. (7)

strijd om symbolen

Bij de grote veenarbeidersstakingen in de 80-er jaren van de 19e eeuw kreeg de rode vlag echter steeds meer een politieke betekenis. Hij werd het symbool van het socialisme. Activisten van de Sociaal-Democratische Bond en anderen gingen zich met de stakingen bemoeien. Tijdens de appels spraken zij de stakers toe. Zij vonden dat er tijdens de optochten bij een staking geen sterke drank meer geschonken moest worden en dat men zich gedisciplineerd zou moeten gedragen. Bovendien werden er centrale eisen gesteld, zodat er een verband ging ontstaan tussen de acties in de verschillende veenstreken. De centrale eisen waren: afschaffing van de gedwongen winkelnering, etc. Domela Nieuwenhuis, net verkozen in de Tweede kamer, bracht de eisen op politiek nationaal niveau. Hij koos voor een interpellatie in de kamer, waar de centrale eisen. van de stakers ook weer naar voren kwamen. En de rode vlag werd het symbool van het socialisme, en van de eensgezindheid van de arbeiders.

Na een grote kiesrechtdemonstratie van september 1885 was het ontplooien van rode vlaggen in Nederland verboden. Het gebruik van die vlaggen wekte grote ontsteltenis. Krantenberichten uit het buitenland hielden de schrik voor het rode gevaar levendig. Er ontstond in deze tijd een strijd om de gunst van de veenarbeiders. Niet alleen vertegenwoordigers van de Sociaal Democratische Bond trokken naar het veen, ook vertegenwoordigers van allerlei religieuze groeperingen. En zo ontstond er ook een strijd om de symbolische betekenis van de rode vlag. Vertegenwoordigers van de S.D.B. zorgden, dat er leuzen op kwamen als "recht en brood voor allen". 

Over de Stakingen van 1888 wordt geschreven: bij een optocht van Nieuw-Amsterdam naar Erica en achtergelegen venen had een troep van ca 1500 mannen van de aldaar gevestigde evangelist ter vervanging van hunne rode zakdoeken, van welke zij zich als vaandels bedienden-zich onder dankzegging een nationale vlag laten aanreiken, waarop het rode doek door henzelven in het water geworpen werd, en men onder verheffing van het "Wien Neerlands Bloed" en "Oranje boven" verder het veld introk.

Van belang is hier, dat er niet alleen de vlag als symbool een andere betekenis kreeg en dat er strijd ontstond om de symbolische betekenis van het rode vaandel. Er trad in de 80-er jaren van de 19e eeuw een omslag op in het denken van de arbeiders. De oude cultuur begon te verdwijnen door invloed van socialisten en evangelisten, die de venen introkken. Zij probeerden aansluiting te vinden bij de tradities, die reeds onder de veenarbeiders bestonden. Zoals het te pas en te onpas zingen van liederen, en het gebruik van de rode vlag die nu ook een aanvullende betekenis kregen

Piet van der Lende

(1) Deze voorbeelden worden genoemd in S.J. van der Molen. Turf uit de Wouden. bijdrage tot de geschiedenis van de hoogveengraverij in Oostelijk Friesland tot 1900. Uitgeverij De Tille, Leeuwarden 1978.
(2) Van der Molen blz 267, Turf uit de Wouden
(3) Zie ook Sikko Dubbelboer. Wat met het veen verdween. Historie en humor uit de Drentse veenkoloniën Veendam 1980. En H. J. Prakke- Deining in Drenthe. Van Gorcum/1969
(4) Kerst Huisman. 'Welke dan gewoonlijk de oproerlingen zijn...' : de spontane stakingsbeweging in de Friese venen tot 1888. In: Ferdinand Domela Nieuwenhuis : de apostel van de Friese arbeiders / onder red. van J. Frieswijk ... [et al.]. - Drachten : Friese Pers. 1988.
(5) J. Mac Lean – Arbeidsconflicten in de periode 1813-1872. Gegevens uit het Kabinet des Konings. Blz 302 In: Tijdschrift voor sociale geschiedenis V (1979) blz 292-313
(6) Vincent Vrooland en Jeroen Sprenger- Dit zijn mijn Beren Een studie over de arbeidsverhoudingen tijdens de aanleg van het Noord Hollands kanaal. Blz 50. De brochure is op het internet te raadplegen. http://www.jeroensprenger.nl/Dit zijn mijn beren/index.html
(7) H.J. Prakke- Deining in Drenthe.

dinsdag 23 april 2019

Oproep Franse televisiezender France 24


Hieronder een oproep van de journalist Antoine Mouteau. De Fransen komen volgende week naar Groningen om daar reportages te maken over het leven in Nederland in het algemeen en Groningen in het bijzonder. Ook werklozen worden geïnterviewd.

In opdracht van de Franse internationale televisie omroep France 24 ben ik voor zondag 28, maandag 29 of dinsdag 30 april op zoek naar een werkzoekende, werkloze persoon in de buurt van Groningen die zou voor de camera twee of drie vragen willen beantwoorden over werkzoekend/werkloos zijn in Nederland.

Mij kunt u bereiken onder volgende nummer: +33608882508
Of per email: antoinemouteau@hotmail.com

Antoine Mouteau
Zelfstandig journalist
Journaliste indépendant
Dr Kuyperstraat 6Y
2514 BB 's-Gravenhage
Nederland


maandag 22 april 2019

Socialiseer de huisvesting in heel Europa

Oproep: socialiseer huisvesting in heel Europa!

(Door ondertekenende groepen en personen, vertaling globalinfo, die best meer donateurs wil foto: demonstratie in Ontario, Canada in 2017 van OCAP)
Huisvesting is echter een basisbehoefte voor iedereen en dus een mensenrecht dat wordt beschermd door het internationale recht. voor zover de behandeling van huizen als financiële activa de betaalbaarheid, toegankelijkheid, huurzekerheid, adequaatheid of bewoonbaarheid bedreigt, zijn de EU-lidstaten moreel en wettelijk verplicht om onroerend goed te reguleren en te socialiseren ten bate van de bewoners. Als het kader van de EU dergelijk sociaal reguleren verbiedt, wordt het een institutionele uitdaging van de mensenrechten. We willen het tegenovergestelde. We willen dat de EU een interne en externe stimulator, promotor en garantsteller wordt voor het recht van ieder persoon op een veilige, fatsoenlijke en betaalbare plek om te wonen.
Veel mensen in Europa hebben het systematische misbruik van land, huizen, infrastructuren en begrotingen moeten doorstaan voor de toename van private winsten, terwijl degenen die het opgenomen hebben voor sociale actie om het recht op huisvesting te beschermen zich in het defensief bevonden. Er zijn echter hoopvolle voorbeelden van succesvolle emancipatorische strijd van burgers voor radicale sociale veranderingen in het huisvestingssysteem. In Berlijn bijvoorbeeld, is een populair grassrootsinitiatief momenteel een referendum aan het starten voor de onteigening van huizen die eigendom zijn van eigenaren die meer dan 3000 appartementen bezitten en voor de socialisatie van hun bezit in democratische publieke initiatieven. Maar deze strijd kan niet worden gewonnen zolang deze gefragmenteerd blijft en alleen wordt gevoerd op lokale en regionale niveaus.
De huisvestingscrisis zal nooit worden overwonnen, tenzij de volgende beleidswijzigingen worden doorgevoerd:

1. Het aannemen van het internationale recht op huisvesting als een fundamentele plicht van alle EU-instellingen, lidstaten en het bedrijfsleven en de concrete uitvoering van dit fundamentele mensenrecht in de vorm van een Europese huisvestingsstrategie.
2.  Het toelaten, garanderen en ondersteunen van publiek gereguleerde segmenten van democratische non-profit huisvesting voor brede lagen van de bevolking buiten de EU-concurrentieregels en financiële kapitaalstromen.
3.  Een EU-kader dat voorziet in de stimulering en ondersteuning van strikte sociale regulering van op winst gerichte particuliere huizenbezitters, commerciële huren, commerciële grondhandel, hypotheken, transparantie, facilitaire diensten en de gevolgen van het in gebreke blijven van hypotheekverplichtingen.
4. Bescherming, aanmoediging en ondersteuning van de betrokkenheid en organisatie van huurders en andere bewoners voor hun rechten en de benodigde structurele veranderingen in huisvesting, grond en onroerend goed.
Eerste ondertekenaars:
Bond Precaire Woonvormen en Globalinfo (Nederland), MieterInnenverein Witten (Tenant Union Witten, Germany), Habita! (Portugal),  Committee for the Abolition of Illegitimate Debt (CADTM, België), Union Antiauctions Initiative en Stop Auctions (Griekenland)
Als je deze eerste oproep wilt ondersteunen en wilt deelnemen aan de discussie, voeg dan je handtekening en contactgegevens toe, via de comments op deze pagina  of door te reageren naar  eu2019 at reclaiming-spaces.org
-----------------------------

CALL: Socialise Housing across Europe!

By undersigning groups and persons.
The worsening housing problems in European cities are an important part of the general EU crisis. The EU treaties guarantee the free movement of capital (Art. 26 & 63 TFEU), the free competition of undertakings (Art. 107 TFEU) and the restriction of public budgets (Stability and Growth Pact, European Fiscal Compact).
Without a strong social counterpart, these constitutional principles protect and promote the abuse of property for the construction of globally traded financial assets.
Housing, however, is a basic need for everybody and thus a human right that is protected by international law. As far as the treatment of houses as financial assets threatens its affordability, accessibility, security of tenure, adequacy or habitability, the EU-member states are morally and legally obliged to control and socialise property for the benefits of their people. If the framework of the EU prohibits such social regulating, it becomes an institutional challenge to human rights. We want the opposite. We want the EU to become an internal and external stimulator, promoter and guarantor of the right of every person to have a secure, decent and affordable place to live.
For too long many people in Europe have endured the systematic abuse of land, homes, infrastructures and budgets for the increase of private profits, whilst those engaging in social action to protect the right to housing have found themselves on the defensive. There are hopeful examples, however, of successful emancipatory popular struggles for radical social changes in the housing system. In Berlin, for instance, a popular grassroots initiative is currently initiating a referendum for the expropriation of houses owned by landlords who own more than 3,000 apartments and the socialisation of their properties into democratic public entities. But the struggle cannot be won as long as it remains fragmented and only reduced to local and regional levels.
The housing crisis will never be overcome, unless the following policy changes are made:

1. The adoption of the international right to housing as a fundamental duty of all EU institutions, member states and business and the concrete implementation of this basic human right in the form of a European housing strategy.
2. Allowing, guaranteeing and supporting publicly regulated segments of democratic not-for-profit housing for broad strata of the population outside EU competition rules and financial capital flows.
3. An EU-framework that allows, encourages and supports the strict social regulation of profit-oriented private landlords, market rents, land markets, mortgages, transparency, facility services and the consequences of mortgage default.
4. Protecting, encouraging and supporting the engagement and organisation of tenants and other inhabitants for their rights and the needed structural changes in housing, land and real estate.
First signatories:
Bond Precaire Woonvormen and Globalinfo (Netherlands), MieterInnenverein Witten(Tenant Union Witten, Germany), Habita! (Portugal),  Committee for the Abolition of Illegitimate Debt (CADTM, Belgium), Union Antiauctions Initiative and Stop Auctions (Greece)
If you want to support this initial call and participate in the discussion  please add your signature and contact, by using the comment function or by replying to eu2019 at reclaiming-spaces.org


woensdag 17 april 2019

De rijken en de bureaucraten vormen een ‘brede’ alliantie tegen kinderarmoede en de FNV neemt het initiatief voor een campagne voor verhoging van het minimumloon.


Prinses Laurentien wil de kinderarmoede
bestrijden
De afgelopen tijd waren er twee initiatieven om de armoede in Nederland nu eindelijk eens aan te pakken. Op dinsdag 26 maart presenteerde prinses Laurentien van het Huis van Oranje een nieuw initiatief: een brede alliantie van maatschappelijke organisaties en bedrijven die de kinderarmoede willen bestrijden. Daaronder veel gemeenten, ook de gemeente Amsterdam en bedrijven als Rabobank, Menzis, de Aldi en Unilever. Daarnaast vele gerennomeerde organisaties en instituties zoals diverse GGD-en, Jantje Beton, Humanitas, en de ANWB. Politieke partijen en vakbonden ontbreken. Alleen PvdA-Groen Links Noorderveld staan erbij. Ik zag dat de SAG Gezondheidscentra ook meedoen, dus mijn huisarts doet ook mee. Op de nieuwe website staat als doelstelling dat men ernaar streeft dat in 2030 kinderen niet meer de dupe zijn van armoede en dat er geen gezinnen meer zijn die in armoede vervallen. De Alliantie Kinderarmoede is ontstaan vanuit een samenwerking tussen Missing Chapter Foundation, een club opgericht door prinses Laurentien, Alles is Gezondheid en het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ).

Het tweede initiatief was de start van een campagne en de opbouw van een sociale beweging om het wettelijk minimumloon van 9,82 euro bij een 38-urige werkweek te verhogen naar 14 euro. De campagne ging zondagmiddag 14 april van start in Rotterdam Zuid. Demonstranten verzamelden zich op het Afrikaanderplein, middenin een van de armste wijken van ons land. Zij trokken naar de Kop van Zuid, waar ze een monument van het cijfer 14 onthulden nabij een bouwplaats waar het duurste appartement van Nederland zal worden gebouwd. De bouw gaat 15-20 miljoen euro kosten.


De actievoerders ageerden tegen de groeiende ongelijkheid tussen arm en rijk in Nederland die ze willen aanpakken. Het minimumloon, waar zo’n half miljoen werknemers voor moeten werken, is de afgelopen decennia sterk achtergebleven bij de reële loonstijging. Omdat het minimumloon achterblijft blijven ook de AOW en de bijstandsuitkeringen achter omdat ze gekoppeld zijn aan het wettelijk minimumloon. De stijging van het wettelijk minimumloon naar 14 euro moet deze onrechtvaardigheid op zijn minst gedeeltelijk compenseren. https://www.veertien.nu

Het tweede initiatief is heel wat concreter. Terwijl in het initiatief van prinses Laurentien vage voorstellen worden gedaan voor lokale, beperkte donaties aan mensen die in armoede leven, wordt in het tweede initiatief concreet voorgesteld de minimumlonen en de daaraan gekoppelde uitkeringen drastisch te verhogen om de armoede over de gehele linie structureel te bestrijden. Je kunt van de kapitalisten die met Laurentien samenwerken ook niet verwachten dat ze gaan pleiten voor loonsverhogingen. Ook al hebben de grote bedrijven en de miljonairs in Nederland geld zat. Komt er eindelijk een drastische herverdeling van de rijkdom? Gaat de Rabobank haar miljardenwinsten investeren in bestrijding van de armoede? Rabobank maakte in 2018 12% meer winst dan het jaar ervoor. De winst steeg naar € 3 miljard, met als belangrijkste drijvers lagere kosten en een goed economisch klimaat. Die lagere kosten ontstonden dan weer door te snijden in het personeelsbestand. En de bank had ook tegenvallers. De bank moest in 2018 € 100 miljoen extra operationele kosten uitgeven door de afhandeling van het derivatendossier. Dat is het schandaal met de rentederivaten, oftewel renteswaps, waarbij banken aan duizenden kleine ondernemers een product hebben verkocht dat ze onverwacht veel geld kan kosten bij een dalende rente. De regering en de Autoriteit Financiële Markten (AFM) grepen in en nu moet de bank schadeloosstellingen betalen. Het derivatendossier moet overigens niet worden verward met het libor schandaal bij de Rabobank. Het libor rentetarief vormde vier jaar geleden de spil van een wereldwijd miljardenschandaal met daarin een prominente rol voor de Rabobank.


Unilever topman Paul Polman: 'Marc Rutte en ik
zijn goede vrienden'
Kunt u zich voorstellen dat ik wat wantrouwig ben bij die brede alliantie om de kinderarmoede te bestrijden en meer sympathie heb voor de actie het minimumloon te verhogen? Unilever topman Polman die meer dan tien miljoen euro per jaar verdient, pleitte voor het afschaffen van de dividendbelasting, terwijl multinationals nu in veel gevallen al 0% winstbelasting betalen over het vele geld dat ze verdienen. Met zo’n winstbelasting zou een groot deel van de armoede in Nederland effectief bestreden kunnen worden. Gaat Polman nu de armoede bestrijden? In ieder geval is duidelijk, dat de grote bedrijven het initiatief kunnen aangrijpen om hun geschonden imago wat op te poetsen met lokale beperkte initiatieven waarbij de onrechtvaardige verdeling tussen arm en rijk een beetje buiten de discussie blijft.

Laten we de doelstellingen van het initiatief van prinses Laurentien wat nader beschouwen. De eerste vraag is wel, waarom alleen bestrijding van armoede onder kinderen? Is armoede onder ouderen, of van baanlozen, of migranten en andere groepen niet net zo erg? In Trouw van 26 maart levert Cok Vrooman, ‘armoede deskundige’ van het SCP en hoogleraar aan de universiteit van Utrecht kritiek op de plannen en initiatieven van prinses Laurentien. “Kinderen zijn niet arm. Hun ouders zijn arm”, zegt hij. Tot nu toe is er in Nederland veel gedaan om de gevolgen van armoede te beperken. Door bijvoorbeeld het aanbieden van muzieklessen, sportclubjes of een computer aan kinderen in armoede. Maar dit lost het armoedeprobleem niet op, stelt Vrooman.


Cok Vrooman
Om armoede te bestrijden is het volgens Vrooman logisch om te kijken naar het inkomen van ouders en de uitgaven die ze doen. Ouders hebben geen werk, kunnen niet genoeg uren maken, verdienen te weinig per uur of hebben bijzondere uitgaven, bijvoorbeeld door ziekte. Volgens Vrooman moet voor verschillende thuissituaties bekeken worden hoe armoede structureel kan worden aangepakt. “Kijk naar de oorzaken van een te laag inkomen. Voor een eenoudergezin werkt de ene oplossing, waar diezelfde oplossing voor een gezin met licht verstandelijk beperkte ouders niet effectief is.” Vrooman benadrukt dat het voor kinderen belangrijk is dat zij ook echt onderwijs volgen op het niveau dat ze aankunnen, want dat is voor hun latere leven doorslaggevend. Ik voeg hieraan toe dat een punt is natuurlijk, dat bestrijding van alleen kinderarmoede politiek wat minder controversieel is dan de bestrijding van armoede onder andere groepen. Kinderen, daarvan zegt iedereen, die kunnen er nog niks aan doen dat ze in armoede leven. Maar baanlozen, zeggen vele aanhangers van het neoliberalisme, laten die maar gaan werken voor een flexibel laag loontje, dan komen ze vanzelf hogerop door hun contacten. Het is hun eigen schuld dat ze in armoede leven als ze dat niet doen. Dus dat ligt controversiëler, en dat kun je niet hebben als je een breed opgezette campagne wilt waar miljoenen achteraan lopen waarbij je je imago wat wilt oppoetsen.

De argumenten voor armoedebestrijding van Cok Vrooman en waarschijnlijk ook de argumenten van het Laurentien-initiatief hoor je wel vaker. De discussie gaat er dan over, of je armoede moet bestrijden door de minimuminkomens structureel te verhogen, of dat dit geen oplossing is voor individuele en lokale problemen in veel gevallen en of kleinschalige hulpverleningsinitiatieven niet een betere methode zijn. Tegenstanders van verhoging van het minimum gebruiken meestal deze argumenten. Punt is natuurlijk dat het geen tegenstelling is. Aan de ene kant kun je niet alle individuele problemen oplossen als je het minimumloon structureel verhoogt tot 14 euro, aan de andere kant kun je individuele problemen niet oplossen (of alleen oplossen bij schulden als de mensen op een mensonterende 50 euro in de week worden gezet) als er structureel te weinig inkomen binnenkomt die wat meer ruimte biedt om de individuele problemen aan te pakken.

Vooralsnog is het aantal vermelde initiatieven op de website van het initiatief tegen kinderarmoede nogal mager en zal dus de armoede niet structureel oplossen. Gemeente Hoogeveen zet in op een integrale aanpak van kinderarmoede via signaleren, bespreken en doorverwijzen vanuit onderwijs, sport en wonen. In gesprek met kinderen zelf worden oplossingen gezocht en via nieuwe samenwerkingen kunnen kinderen blijven meedoen. Dat klinkt nogal vaag. Als Pa en Ma geen geld hebben, wat doe je daar dan aan? Zwitsal (van Unilever) geeft gratis producten voor gezinnen onder de armoedegrens via consultatiebureaus en jeugdzorg. Dat zullen ze bij Zwitsal wel een win-win situatie noemen: arme kinderen worden geholpen en de consultatiebureaus zijn meer geneigd hun contracten met Zwitsal af te sluiten, nietwaar? Het derde initiatief dat wordt vermeld is de publieksacademie. Op 3 juni wordt een publieksacademie in de stadsschouwburg Groningen georganiseerd. Een bijeenkomst voor lezers van ruim 40 weekbladen om het onderwerp Kinderarmoede bespreekbaar te maken en begrip te creëren voor deze problematiek. Ook een vaag verhaal.

Staatssecretaris van Sociale Zaken voor de VVD Tamara van Ark in het kabinet Rutte wordt vervolgens uitgebreid op de website geciteerd. Samengevat: ze vindt de armoede onder kinderen heel erg. En zet dus in op individualisering van het armoedeprobleem, een initiatiefje hier en daar. Nee, mevrouw van Ark, oplossingen komen pas uit een combinatie van drastische verhogingen van het minimumloon in combinatie met een betere bijzondere bijstand voor individuele problemen. Ook daar moet meer geld naartoe.

Het initiatief van Laurentien zet in op lokale initiatieven voor kleinschalige problemen. Dit is voor oplossing van het armoedeprobleem de ene kant van het verhaal. Ook in het initiatief minimumloon 14 euro worden lokale comité’s opgericht van leden en niet-leden van de FNV die behalve meedoen aan de campagne vanuit de nieuwe organisatiestructuren ook problemen dichtbij huis, in de lokale gemeenschappen en de buurten aan de orde kunnen stellen. Als prinses Laurentien nu even verklaart dat het haar niet gaat om tot niets verplichtende charitas van de rijken die de onrechtvaardige tegenstelling tussen arme en rijk buiten beschouwing laat, maar om de structurele rechten van mensen die in armoede leven, en dat daar een redelijk inkomen om van te leven bijhoort, dus verhoging van het minimumloon tot 14 euro, dan kunnen er op lokaal niveau mooie samenwerkingsverbanden ontstaan. #samenvoor14

Piet van der Lende