Besparing nekt werkloze.
Woensdag 11 november 2009. ANP
Gemeenten zetten rigoureus het mes in de re-integratie van mensen in de bijstand. Vooral gesubsidieerde banen worden wegbezuinigd: werklozen die amper kans hebben op een nieuwe baan worden hiervan de dupe. Voor veel van deze werklozen is zo’n baan het hoogst haalbare.
Alleen al in Nijmegen, Utrecht, Groningen en Leeuwarden gaat het om enkele duizenden gesubsidieerde banen. Ook Amsterdam gaat bezuinigen. Nijmegen halveert de komende twee jaar het aantal banen tot zeshonderd. Utrecht heeft nieuwe banen waarin langdurig werklozen drie jaar met subsidie konden werken vorig jaar stopgezet. Leeuwarden schrapt er honderden en Groningen laat geen nieuwe mensen meer toe in de zogenoemde seniorenbanen.
Gemeenten zeggen niet anders te kunnen nu het kabinet fors bezuinigt op de re-integratiegelden. De komende jaren moeten ze samen 435 miljoen euro inleveren. Dat terwijl het aantal bijstandsgerechtigden door de economische crisis snel oploopt. “Het kabinet moet kiezen", zegt de Groningse wethouder Peter Verschuren. " Of het kiest voor participatie, dat betekent dat er geld bij komt. Of het spreekt uit dat het participatie niet meer zo belangrijk vindt. Dan laat het kabinet langdurig werklozen in de steek." Om binnen het budget te blijven begeleiden gemeenten vooral nieuwe bijstandsgerechtigden. Hoe sneller iemand uit de bijstand verdwijnt, hoe minder geld dat kost.
“Ouderen, allochtonen en mensen met een gebrekkige opleiding worden de dupe, zij worden jaren teruggezet", zegt voorzitter René Paas van Divosa, de organisatie voor directeuren van sociale diensten. “Het systeem werkt dat in de hand."
Nieuws, commentaren en aankondigingen van de Bijstandsbond. Op deze blog vindt u alle informatie over de Bijstandsbond.
donderdag 12 november 2009
zaterdag 7 november 2009
Cultureel café voor paradijsvogels
Dit project gaat over Amsterdam als de stad der dromen. In de vorm van een cultuurcafé kun je komen kijken naar bijzondere acts en luisteren naar verhalenvertellers. Er is live muziek, debat, film, komedie en dans. Elke vrijdag vanaf 20 november tot 11 december vindt dit plaats in de Havelaar. Er is ook eten vanaf 19.00 uur, met een menu van verschillende culturele keukens. Paradijsvogels zijn mensen die naar Amsterdam toe zijn gekomen om hun dromen waar te maken. Dit kan ook gelden voor Nederlanders die naar de stad zijn gekomen vanaf het platteland of zelfs voor Amsterdammers die affiniteit voelen met het idee van Amsterdam als stad van de vrijheid en blijdschap. Wat was je oorspronkelijke droom toen je naar Amsterdam kwam? Welke bagage heb je meegenomen? Wat voor obstakels ben je tegengekomen en wat voor deuren hebben zich voor jou geopend? Hoe sta je nu met je droom in de stad? Theatrale reis
Iedereen is welkom om mee te doen. Buurtartiesten die voor beroep of voor hobby welke kunstvorm dan ook maken, zijn bij deze ook van harte uitgenodigd. Want de bedoeling is om dit gezamenlijk te doen. Ben je nieuwsgierig, kom kijken en luisteren. Wil je iets presenteren? Neem dan contact op. Er is professionele begeleiding van regisseur Simon Rowe en andere kunstenaars. Na deze vier interculturele cafés komt een afsluiting van het project op zondag 13 december. Die is open voor een breed publiek. Het publiek wordt meegenomen op een theatrale reis naar meerdere locaties in de tuin en gebouwen van de Havelaar. Zo ‘ontmoet’ het publiek verschillende buurtbewoners en kunstenaars tijdens hun reis. In intieme sferen leert het publiek de bewoners kennen via hun verhalen, kunst, muziek of door samen te eten op de verschillende locaties.
Samenwerking
Stichting Wereldse Wijk is een buurtorganisatie in Oud-West die mensen met verschillende achtergronden wil samenbrengen door middel van kunst, cultuur en recreatie. Ze kwam tot het initiatief van dit cultuurcafé in samenwerking met de regisseur en de Kazerne, een organisatie voor visueel en interactief theater.
Kosten diner
De kosten voor het diner zijn vijf euro. Wil je mee-eten? Reserveer dan bij Belinda, de Havelaar, 020-6890711. Zonder diner hoef je niet te reserveren en is deelname gratis.
Presentatie houden
Amateurs en professionele artiesten die iets willen presenteren, zijn van harte welkom en kunnen contact opnemen met artistiek leider Simon, 06-42223187. Vragen of meer informatie?
Geïnteresseerden kunnen voor meer informatie en vragen terecht bij wereldsewijk@hotmail.com, Abdelmalek, 06-84377894.
Project van Stichting Wereldse Wijk
www.sbow.nl
wereldsewijk@hotmail.com
Producent De Kazerne
www.dekazerne.nl
Artistiek leider Simon J. Rowe
simrowe@gmail.com
Met steun van de Havelaar, Doek,
SBOW, De Bijstandsbond, Aknarij
en Argan
Data
vrijdag 20 november, 27
november, 4 december en 11
december, vanaf 19.00 uur
Afsluiting zondag, 13 december
vanaf 19.00 uur
Adres de Havelaar, Douwes Dekkerstraat 2, Amsterdam
Iedereen is welkom om mee te doen. Buurtartiesten die voor beroep of voor hobby welke kunstvorm dan ook maken, zijn bij deze ook van harte uitgenodigd. Want de bedoeling is om dit gezamenlijk te doen. Ben je nieuwsgierig, kom kijken en luisteren. Wil je iets presenteren? Neem dan contact op. Er is professionele begeleiding van regisseur Simon Rowe en andere kunstenaars. Na deze vier interculturele cafés komt een afsluiting van het project op zondag 13 december. Die is open voor een breed publiek. Het publiek wordt meegenomen op een theatrale reis naar meerdere locaties in de tuin en gebouwen van de Havelaar. Zo ‘ontmoet’ het publiek verschillende buurtbewoners en kunstenaars tijdens hun reis. In intieme sferen leert het publiek de bewoners kennen via hun verhalen, kunst, muziek of door samen te eten op de verschillende locaties.
Samenwerking
Stichting Wereldse Wijk is een buurtorganisatie in Oud-West die mensen met verschillende achtergronden wil samenbrengen door middel van kunst, cultuur en recreatie. Ze kwam tot het initiatief van dit cultuurcafé in samenwerking met de regisseur en de Kazerne, een organisatie voor visueel en interactief theater.
Kosten diner
De kosten voor het diner zijn vijf euro. Wil je mee-eten? Reserveer dan bij Belinda, de Havelaar, 020-6890711. Zonder diner hoef je niet te reserveren en is deelname gratis.
Presentatie houden
Amateurs en professionele artiesten die iets willen presenteren, zijn van harte welkom en kunnen contact opnemen met artistiek leider Simon, 06-42223187. Vragen of meer informatie?
Geïnteresseerden kunnen voor meer informatie en vragen terecht bij wereldsewijk@hotmail.com, Abdelmalek, 06-84377894.
Project van Stichting Wereldse Wijk
www.sbow.nl
wereldsewijk@hotmail.com
Producent De Kazerne
www.dekazerne.nl
Artistiek leider Simon J. Rowe
simrowe@gmail.com
Met steun van de Havelaar, Doek,
SBOW, De Bijstandsbond, Aknarij
en Argan
Data
vrijdag 20 november, 27
november, 4 december en 11
december, vanaf 19.00 uur
Afsluiting zondag, 13 december
vanaf 19.00 uur
Adres de Havelaar, Douwes Dekkerstraat 2, Amsterdam
vrijdag 6 november 2009
Protesten van studenten in Duitsland en Oostenrijk
06-11-2009. Sinds ongeveer twee weken protesteren studenten in Oostenrijk tegen de slechte studievoorwaarden aan de universiteiten met bezettingen en demonstraties. Brandpunt van de acties is de Technische Universiteit in Wenen. Gisteren zijn er weer acties geweest van duizenden studenten in bijna alle universiteitssteden. Het aantal deelnemers in Wenen viel echter tegen: ongeveer 1000.
Hoogtepunt van de acties waren demonstraties op 28 en 29 oktober. Op 28 oktober gingen 40.000 mensen in Wenen de straat op voor verbetering van het onderwijs en was er een grote demonstratie in Salzburg. Uiteraard was een van de hoofdleuzen ‘geld voor onderwijs in plaats van voor de banken en de grote corporaties’. De Oostenrijkse vakbond OGB was bij de acties de grote afwezige. Op 29 oktober was er een demonstratie in Graz.
De vakbonden doen dan officieel niet mee, gisteren waren er gezamenlijke acties van studenten en metaalarbeiders, die de straat opgingen in verband met de lopende CAO-onderhandelingen, waarbij men protesteerde tegen de verdere flexibilisering van de arbeidsvoorwaarden die de werkgevers willen.
Er zijn solidariteitsacties ontstaan in Duitsland, waar oa in Berlijn gisteren een demonstratie werd gehouden. Ook zijn er net als in Oostenrijk bezettingen van universiteitsgebouwen. In Duitsland oa in Heidelberg, Munster, Potsdam, TU Darmstadt, Tubingen en Marburg. Voor informatie over de akties in Duitsland en Oostenrijk zie oa: http://unsereuni.at en http://ratzplast.wordpress.com/2009/11/05/bewegung-munchen-besetzt-weitere-infos/
Hoogtepunt van de acties waren demonstraties op 28 en 29 oktober. Op 28 oktober gingen 40.000 mensen in Wenen de straat op voor verbetering van het onderwijs en was er een grote demonstratie in Salzburg. Uiteraard was een van de hoofdleuzen ‘geld voor onderwijs in plaats van voor de banken en de grote corporaties’. De Oostenrijkse vakbond OGB was bij de acties de grote afwezige. Op 29 oktober was er een demonstratie in Graz.
De vakbonden doen dan officieel niet mee, gisteren waren er gezamenlijke acties van studenten en metaalarbeiders, die de straat opgingen in verband met de lopende CAO-onderhandelingen, waarbij men protesteerde tegen de verdere flexibilisering van de arbeidsvoorwaarden die de werkgevers willen.
Er zijn solidariteitsacties ontstaan in Duitsland, waar oa in Berlijn gisteren een demonstratie werd gehouden. Ook zijn er net als in Oostenrijk bezettingen van universiteitsgebouwen. In Duitsland oa in Heidelberg, Munster, Potsdam, TU Darmstadt, Tubingen en Marburg. Voor informatie over de akties in Duitsland en Oostenrijk zie oa: http://unsereuni.at en http://ratzplast.wordpress.com/2009/11/05/bewegung-munchen-besetzt-weitere-infos/
donderdag 5 november 2009
1800 illegalen demonstreren in Parijs
In het kader van een al langer lopende campagne van de ‘sans papiers’ de mensen zonder papieren in Frankrijk demonstreerden 5 november 1800 mensen zonder papieren en hun sympathisanten in Parijs. De tocht ging van het Plein St-Michel naar de burelen van de International Labour Organisation (ILO). Een delegatie van de demonstranten werd ontvangen door M. Trogrlic, directeur van de ILO Frankrijk. De demonstranten eisen fundamentele rechten, tegen discriminatie, uitbuiting, onderdrukking en stigmatisering.
M. Trogrlic bracht in herinnering dat de ILO in 1975 de conventie 143 heeft uitgebracht, waarin voor de eerste maal de rechten van de illegale arbeidsmigranten werden vastgelegd. Frankrijk heeft deze conventie tot nu toe echter geweigerd te ratificeren. De spreker beloofde de eisen van de demonstranten te zullen overbrengen aan het departement van de Migratie van de Verenigde Naties en aan het Bureau van de ILO in Geneve.
Na enige discussie zijn de actievoerders van plan opnieuw te mobiliseren om de regering van Frankrijk onder druk te zetten de conventie van 1975 te ratificeren, zoals 23 landen al gedaan hebben. De eerstvolgende demonstratie is op 14 november.
Aan de lijst van ondersteunende organisaties te zien hebben de actievoerders nog niet de steun van vakbonden, uitgezonderd Solidaires en SUD Travail, en van de werklozenorganisaties.
woensdag 4 november 2009
Staatssecretaris Timmermans sluit critici uit van Europafonds
Persbericht Stichting Ander Europa - 4 november 2009 ====================================================
Het Europafonds van het ministerie van Buitenlandse Zaken geeft geen
subsidie meer aan organisaties die kritisch staan ten opzichte van de
huidige Europese Unie. Dat concludeert de Stichting Ander Europa uit de
toekenning van subsidies uit het Europafonds die vandaag bekend is
gemaakt. Alle aanvragen van Europa-kritische organisaties zijn
afgewezen, waaronder een project van Ander Europa. Tegen het project zelf heeft het ministerie geen bezwaar, zo blijkt uit de afwijzingsbrief. Wel worden er drie andere bezwaren genoemd als reden
om het project af te wijzen.
1. Het projectvoorstel is onvoldoende uitgewerkt. Met name wordt hierbij
genoemd dat in het project wel duidelijk wordt dat er in de
voorbereiding met andere organisaties is gesproken over dit project en
dat zij toegezegd hebben “in principe" mee te doen. Maar er blijkt
volgens het ministerie “niet op basis van concrete brieven of duidelijke
afspraken dat deze organisaties daadwerkelijk aan de uitvoering van het
project mee zullen werken." Ook bij de twee eerder door Ander Europa uitgevoerde projecten is nauw
met een groot aantal organisaties samengewerkt zonder dat daar van
tevoren met die organisaties schriftelijke afspraken over zijn gemaakt,
laat staan dat die schriftelijke afspraken bij de projectaanvraag waren
gevoegd. Ook blijkt nergens uit het aanvraagformulier van het ministerie
dat het schriftelijk vastleggen van dergelijke afspraken een voorwaarde is.
2. In de tweede plaats wordt aangevoerd dat in de aanvraag sprake is van
‘onderzoek’ en dat in de regels van het ministerie staat dat ‘onderzoek’
niet voor subsidie in aanmerking komt. Dit is een vreemd argument. Het
project behelst “het verstrekken van informatie en voeren van discussies
met maatschappelijke organisaties en het op basis daarvan uitgeven van
een serie publicaties over de rol van de Europese politiek op
verschillende beleidsterreinen." In de projectaanvraag wordt aangegeven
dat in een voorfase van het project nauwkeurig gekeken gaat worden welke
organisaties en welke thema’s hiervoor in aanmerking komen. In dat
verband wordt het woord ‘onderzoek’ gebruikt. Maar het is volstrekt duidelijk dat het niet gaat om een
onderzoeksproject. Daar komt nog bij dat deze voorfase valt in de
periode van voorbereiding van het project, dus vóór dat er van
financiering door het ministerie sprake is.
3. Als derde reden voor het afwijzen schrijft het ministerie dat op
"geen enkele wijze concreet is aangetoond dat er daadwerkelijk
belangstelling bestaat voor de brochures" en dat “daardoor het draagvlak
voor uw activiteiten onvoldoende is aangetoond." Het ministerie gaat
daarbij volstrekt voorbij aan de verwijzing in de aanvraag naar de
uitvoering van andere projecten door Ander Europa, waaronder de twee
eerder vanuit het Europafonds gefinancierde projecten. In het kader van die projecten zijn een aantal publicaties uitgebracht
die gretig aftrek vonden. De concrete aantallen bestellingen van die
publicaties zijn in de betreffende eindverslagen aan het ministerie
vermeld en mede op basis daarvan zijn die eerdere projecten door het
ministerie als succesvol beoordeeld.
Aangezien door het ministerie geen andere redenen voor het afwijzen van
deze aanvraag worden genoemd dan deze formele en feitelijk onjuiste
redenen gaan wij ervan uit dat er andere redenen zijn om de aanvraag van
onze organisatie af te wijzen. Wij worden in deze opvatting gesterkt
door het feit dat op zijn minst twee andere Europa-kritische
organisaties (Campagne tegen de wapenhandel en de Stichting Euromarsen)
ook een afwijzing hebben ontvangen, terwijl dit jaar het Europafonds een
onderbesteding kent van bijna honderdduizend euro. De Stichting Ander
Europa zal dan ook in beroep gaan tegen deze beslissing van het ministerie. HET EUROPAFONDS
Het Europafonds kreeg na het referendum over de Europese grondwet in
2005 en het afgelasten van de Brede Maatschappelijke Discussie over
Europa de beschikking over 2,5 miljoen euro per jaar om organisaties in
staat te stellen het debat over Europa te voeren. Van het begin af aan
was er kritiek op het fonds omdat critici van Europa daarbij niet aan
bod kwamen. In eerste instantie werd een aanvraag van acht organisaties die campagne
gevoerd hadden tegen de grondwet afgewezen. Na Kamervragen en kritische
stukken in de media verzocht het ministerie uiteindelijk de in het
Comité Ander Europa samenwerkende organisaties een klein project in te
dienen. Tot twee keer toe werden projecten van Ander Europa goedgekeurd
en tot volle tevredenheid van het ministerie uitgevoerd.
In een externe evaluatie van het Europafonds indertijd is gesignaleerd
dat critici nauwelijks aan bod kwamen. De evaluatoren stelden voor om
"het beheer van het fonds uit te besteden aan een onafhankelijke
organisatie" en om “een proactief beleid te voeren om nieuwe groepen
(Europa-kritische) aanvragers aan te trekken." Beide conclusies werden door staatssecretaris Timmermans verworpen. Dat kritische organisaties slechts 1% van de gelden uit het Europafonds
ontvingen was volgens hem te wijten aan het feit dat dergelijke
organisaties geen aanvragen indienden. Nu er wel een aantal kritische
organisaties aanvragen hebben ingediend worden deze aanvragen niet
gehonoreerd.
Zie voor meer informatie, de letterlijke teksten van de aanvragen bij het Europafonds en de afwijzingsbrief de ‘Dossiers Europafonds 1 + 2’
op de website: http://www.andereuropa.org Reacties: info@andereuropa.org
subsidie meer aan organisaties die kritisch staan ten opzichte van de
huidige Europese Unie. Dat concludeert de Stichting Ander Europa uit de
toekenning van subsidies uit het Europafonds die vandaag bekend is
gemaakt. Alle aanvragen van Europa-kritische organisaties zijn
afgewezen, waaronder een project van Ander Europa. Tegen het project zelf heeft het ministerie geen bezwaar, zo blijkt uit de afwijzingsbrief. Wel worden er drie andere bezwaren genoemd als reden
om het project af te wijzen.
genoemd dat in het project wel duidelijk wordt dat er in de
voorbereiding met andere organisaties is gesproken over dit project en
dat zij toegezegd hebben “in principe" mee te doen. Maar er blijkt
volgens het ministerie “niet op basis van concrete brieven of duidelijke
afspraken dat deze organisaties daadwerkelijk aan de uitvoering van het
project mee zullen werken." Ook bij de twee eerder door Ander Europa uitgevoerde projecten is nauw
met een groot aantal organisaties samengewerkt zonder dat daar van
tevoren met die organisaties schriftelijke afspraken over zijn gemaakt,
laat staan dat die schriftelijke afspraken bij de projectaanvraag waren
gevoegd. Ook blijkt nergens uit het aanvraagformulier van het ministerie
dat het schriftelijk vastleggen van dergelijke afspraken een voorwaarde is.
‘onderzoek’ en dat in de regels van het ministerie staat dat ‘onderzoek’
niet voor subsidie in aanmerking komt. Dit is een vreemd argument. Het
project behelst “het verstrekken van informatie en voeren van discussies
met maatschappelijke organisaties en het op basis daarvan uitgeven van
een serie publicaties over de rol van de Europese politiek op
verschillende beleidsterreinen." In de projectaanvraag wordt aangegeven
dat in een voorfase van het project nauwkeurig gekeken gaat worden welke
organisaties en welke thema’s hiervoor in aanmerking komen. In dat
verband wordt het woord ‘onderzoek’ gebruikt. Maar het is volstrekt duidelijk dat het niet gaat om een
onderzoeksproject. Daar komt nog bij dat deze voorfase valt in de
periode van voorbereiding van het project, dus vóór dat er van
financiering door het ministerie sprake is.
"geen enkele wijze concreet is aangetoond dat er daadwerkelijk
belangstelling bestaat voor de brochures" en dat “daardoor het draagvlak
voor uw activiteiten onvoldoende is aangetoond." Het ministerie gaat
daarbij volstrekt voorbij aan de verwijzing in de aanvraag naar de
uitvoering van andere projecten door Ander Europa, waaronder de twee
eerder vanuit het Europafonds gefinancierde projecten. In het kader van die projecten zijn een aantal publicaties uitgebracht
die gretig aftrek vonden. De concrete aantallen bestellingen van die
publicaties zijn in de betreffende eindverslagen aan het ministerie
vermeld en mede op basis daarvan zijn die eerdere projecten door het
ministerie als succesvol beoordeeld.
deze aanvraag worden genoemd dan deze formele en feitelijk onjuiste
redenen gaan wij ervan uit dat er andere redenen zijn om de aanvraag van
onze organisatie af te wijzen. Wij worden in deze opvatting gesterkt
door het feit dat op zijn minst twee andere Europa-kritische
organisaties (Campagne tegen de wapenhandel en de Stichting Euromarsen)
ook een afwijzing hebben ontvangen, terwijl dit jaar het Europafonds een
onderbesteding kent van bijna honderdduizend euro. De Stichting Ander
Europa zal dan ook in beroep gaan tegen deze beslissing van het ministerie. HET EUROPAFONDS
2005 en het afgelasten van de Brede Maatschappelijke Discussie over
Europa de beschikking over 2,5 miljoen euro per jaar om organisaties in
staat te stellen het debat over Europa te voeren. Van het begin af aan
was er kritiek op het fonds omdat critici van Europa daarbij niet aan
bod kwamen. In eerste instantie werd een aanvraag van acht organisaties die campagne
gevoerd hadden tegen de grondwet afgewezen. Na Kamervragen en kritische
stukken in de media verzocht het ministerie uiteindelijk de in het
Comité Ander Europa samenwerkende organisaties een klein project in te
dienen. Tot twee keer toe werden projecten van Ander Europa goedgekeurd
en tot volle tevredenheid van het ministerie uitgevoerd.
dat critici nauwelijks aan bod kwamen. De evaluatoren stelden voor om
"het beheer van het fonds uit te besteden aan een onafhankelijke
organisatie" en om “een proactief beleid te voeren om nieuwe groepen
(Europa-kritische) aanvragers aan te trekken." Beide conclusies werden door staatssecretaris Timmermans verworpen. Dat kritische organisaties slechts 1% van de gelden uit het Europafonds
ontvingen was volgens hem te wijten aan het feit dat dergelijke
organisaties geen aanvragen indienden. Nu er wel een aantal kritische
organisaties aanvragen hebben ingediend worden deze aanvragen niet
gehonoreerd.
op de website: http://www.andereuropa.org Reacties: info@andereuropa.org
Nieuw! Blijf-Aan-De-Bal-Banen van de gemeente Amsterdam
Schoon is schoon, maar schoon kan ook soms net iets schoner We hadden in Amsterdam al Sociale Activerings Plaatsen (SAP), Maatschappelijke Activerings Plaatsen (MAP), Participatie Banen (PP), VrijwilligersWerk reintegratie (VRW) en VrijwilligersWerk Maatschappelijk (VRM). Om het onderscheid aan te duiden maken klantmanagers van DWI en consulenten van Pantar graag een vergelijking met het koffiegebeuren.
Je moet het zien als treden van een participatieladder, waarbij je telkens naar een hogere trede kunt promoveren. De klanten op een SAP plaats kunnen nog niet zoveel, alleen koffiedrinken. De mensen op een MAP plaats kunnen al iets meer, ze kunnen ook koffie zetten. En de mensen op een PP plaats kunnen weer iets meer, ze kunnen ook de inkoop van de koffie plannen en uitvoeren. Dit heeft consequenties. Zo is een SAP plaats voornamelijk consumptief, dus die mensen mogen een cursus volgen. Maar van de mensen op een MAP plaats of een PP plaats wordt verwacht dat ze zelf iets doen, dus die mogen geen cursus volgen maar wel bv de pennen en het papier klaarleggen voor de curisisten. Althans zo heb ik het begrepen.
De gemeente Amsterdam noemt het zelf een ‘zorgvuldig doordacht opgebouwd systeem van participatie’. En ach, nu moet de gemeente op dit systeem gaan bezuinigen. De kerstboom kent nog veel meer ballen, zoals de vacature carroussel en de mobiliteitscentra.
Maar dat weerhoudt de ambtenaren er niet van weer iets nieuws te bedenken. Nieuw! Een vervolmaking van het SYSTEEM. De Blijf-Aan-De-Bal-Banen! (In de wandeling al de Blijf-Van-Mijn-Ballen-Banen genoemd) De gemeente Amsterdam wil een nieuwe tijdelijke vorm van ‘additioneel’ werk invoeren voor werkzoekenden: de blijf aan de bal baan. Ter voorkoming van verdringing van banen het werk vooral zoeken in de non-profitsector. De deelnemers krijgen een vergoeding in de vorm van een stageovereenkomst, volgens het systeem dat ook al bestond voor instromers in de WWB. De werkgevers krijgen een vergoeding van 100 euro per deelnemer per maand. De mensen op een blijf aan de bal baan mogen geen werk doen dat minder dan een half jaar geleden is gedaan door iemand met een oude ID baan, dus dat is voor de werkgevers geen probleem. Even wachten en je kunt de nu te dure ID-ers eruit gooien (voorzover dat nog niet gebeurt is) en blijf aan de bal banen nemen. Daar verdien je weer mee.
Er komen in 2010 1000 van dergelijke banen, die maximaal een jaar mogen duren. Wat voor werk moeten die mensen doen? In de eerste plaats ‘Welkom-medewerker Topstad Amsterdam’. Deze medewerker heet toeristen welkom maar voert ook extra schoonmaakwerkzaamheden uit. Letterlijk citaat uit de brief van de wethouder: ‘Het betreft hier schoonmaakwerkzaamheden die niet in het pakket van de gemeentereiniging vallen, maar die incidenteel of aanvullend plaatsvinden. Het gaat hier om de schoonmaakwerkzaamheden die de normale vorm van de gemeentereiniging overtreffen. Schoon is schoon, maar schoon kan ook soms net iets schoner’.
Verder gaan de mensen in de blijf aan de bal banen buurtvoorlichter en assistent bewoners adviseur worden. DWI wil verder in het Amsterdamse Bos het gevoel van gastvrijheid en veiligheid vergroten. Daarvoor worden in het Bos blijf aan de bal banen gecreeerd, waarin toezicht en gastvriendelijkheid gecombineerd wordt.Het Blijf aan de Bal project is een meer algemene benaming voor nog meer maatregelen, die u hier kunt lezen.http://tinyurl.com/yglbmqj
Je moet het zien als treden van een participatieladder, waarbij je telkens naar een hogere trede kunt promoveren. De klanten op een SAP plaats kunnen nog niet zoveel, alleen koffiedrinken. De mensen op een MAP plaats kunnen al iets meer, ze kunnen ook koffie zetten. En de mensen op een PP plaats kunnen weer iets meer, ze kunnen ook de inkoop van de koffie plannen en uitvoeren. Dit heeft consequenties. Zo is een SAP plaats voornamelijk consumptief, dus die mensen mogen een cursus volgen. Maar van de mensen op een MAP plaats of een PP plaats wordt verwacht dat ze zelf iets doen, dus die mogen geen cursus volgen maar wel bv de pennen en het papier klaarleggen voor de curisisten. Althans zo heb ik het begrepen.
De gemeente Amsterdam noemt het zelf een ‘zorgvuldig doordacht opgebouwd systeem van participatie’. En ach, nu moet de gemeente op dit systeem gaan bezuinigen. De kerstboom kent nog veel meer ballen, zoals de vacature carroussel en de mobiliteitscentra.
Maar dat weerhoudt de ambtenaren er niet van weer iets nieuws te bedenken. Nieuw! Een vervolmaking van het SYSTEEM. De Blijf-Aan-De-Bal-Banen! (In de wandeling al de Blijf-Van-Mijn-Ballen-Banen genoemd) De gemeente Amsterdam wil een nieuwe tijdelijke vorm van ‘additioneel’ werk invoeren voor werkzoekenden: de blijf aan de bal baan. Ter voorkoming van verdringing van banen het werk vooral zoeken in de non-profitsector. De deelnemers krijgen een vergoeding in de vorm van een stageovereenkomst, volgens het systeem dat ook al bestond voor instromers in de WWB. De werkgevers krijgen een vergoeding van 100 euro per deelnemer per maand. De mensen op een blijf aan de bal baan mogen geen werk doen dat minder dan een half jaar geleden is gedaan door iemand met een oude ID baan, dus dat is voor de werkgevers geen probleem. Even wachten en je kunt de nu te dure ID-ers eruit gooien (voorzover dat nog niet gebeurt is) en blijf aan de bal banen nemen. Daar verdien je weer mee.
Er komen in 2010 1000 van dergelijke banen, die maximaal een jaar mogen duren. Wat voor werk moeten die mensen doen? In de eerste plaats ‘Welkom-medewerker Topstad Amsterdam’. Deze medewerker heet toeristen welkom maar voert ook extra schoonmaakwerkzaamheden uit. Letterlijk citaat uit de brief van de wethouder: ‘Het betreft hier schoonmaakwerkzaamheden die niet in het pakket van de gemeentereiniging vallen, maar die incidenteel of aanvullend plaatsvinden. Het gaat hier om de schoonmaakwerkzaamheden die de normale vorm van de gemeentereiniging overtreffen. Schoon is schoon, maar schoon kan ook soms net iets schoner’.
Verder gaan de mensen in de blijf aan de bal banen buurtvoorlichter en assistent bewoners adviseur worden. DWI wil verder in het Amsterdamse Bos het gevoel van gastvrijheid en veiligheid vergroten. Daarvoor worden in het Bos blijf aan de bal banen gecreeerd, waarin toezicht en gastvriendelijkheid gecombineerd wordt.Het Blijf aan de Bal project is een meer algemene benaming voor nog meer maatregelen, die u hier kunt lezen.http://tinyurl.com/yglbmqj
Gemeente Amsterdam bezuinigt op reintegratiebudget
Bezuinigingen op de zgn ID banen enkele jaren geleden leverde de gemeente een reserve op in het Participatiebudget op die volgend jaar moet worden ingeleverd bij het Rijk. Nieuwe forse bezuingingen op het reintegratiebudget op komst.
04-11-2009. Uit een brief van wethouder Ossel aan de gemeenteraad blijkt, dat de gemeente Amsterdam gaat bezuinigen op reïntegratie. Er is op dat budget een tekort ontstaan van ongeveer 43 miljoen euro. Oorzaken voor het ontstaan van het tekort zijn oa:
1. Door de economische crisis wordt een verhoogd beroep gedaan op bijstand.
2. Het budget dat de gemeente van het Rijk krijgt wordt jaarlijks verlaagd. Daarnaast zijn er extra bezuinigingen door het Rijk aangekondigd bij de Rijksbegroting 2010
3. Er zijn minder inkomsten uit het Europees Sociaal Fonds (?)
4. De kosten van inburgeringstrajecten voor nieuwe- en oudkomers, die uit dezelfde pot (het participatiebudget) worden gefinancierd als de reïntegratie, lopen op en moeten voor een deel worden gefinancierd uit het reintegratiebudget.
De gemeente Amsterdam heeft in het reintegratiebudget (het zogenaamde W-deel van de Wet Werk en Bijstand) in de afgelopen jaren een reserve opgebouwd van 76 miljoen euro. Deze reserve wil men de komende jaren gefaseerd inzetten om tekorten op te vangen. Als ik het goed begrijp blijft er dan nu nog een tekort op de begroting van 43 miljoen euro op de begroting. Met het opbouwen van deze reserve snijdt de gemeente zichzelf in de vingers (deze reserve is ongetwijfeld oa ontstaan door de forse bezuinigingen op de voormalige Instroom en Doorstroombanen, de zgn ID-banen) want het Rijk heeft besloten dat het ‘meenemen’ van het spaarsaldo naar volgende jaren zal worden beperkt. Hoe die beperking eruit zal zien is nog niet bekend, maar bij het berekenen van het huidige tekort van 43 miljoen is hiermee geen rekening gehouden, zodat nieuwe bezuinigingen in de komende jaren voor de hand liggen, zeker als gevolg van het feit, dat de voorspellingen zijn dat de werkloosheid nog fors zxal oplopen.
De gemeente kiest er vooralsnog niet voor het ‘zorgvuldig doordachte systeem van participatie’ gedeeltelijk weer af te breken. Men wil groepen niet uitsluiten en in voorzieningen snijden.
Wethouder Ossel neemt de volgende maatregelen:
- Geen verdere stijging aantal Sociale Ativerings en Maatschappelijke activeringsplaatsen. (Map en Sap plaaten) Er zijn momenteel 2200 van dergelijke plaatsen. Men wilde dit aantal verdubbelen maar men focust nu op een stijging van 1000 plaatsen.
- stopzetten integrale activeringsplaasen, een voortraject voor Map en Sap plaatsen.
- stopzetten vergoeding werkgevers participatieplaatsen. Werkgevers ontvangen op dit moment een vergoeding van 2000 euro per plaats per jaar. Dit wordt stopgezet. Werkgevers ontvangen geen vergoeding meer.
- Afbouw Leren door Doen contracten
- Mensen die instroomden in de bijstand kregen tot nu toe dit jaar een stagevergoeding in plaats van een uitkering, gefinancierd uit het W-deel van de WWB. (Het is geen loon en het is geen uitkering) Wij hadden op het spreekuur al mensen, die nu weer gewoon een WWB uitkering krijgen; men gaat op deze stagevgergoedingen bezuinigen door de groep te beperken en bij een aantal activiteiten wordt de stagevergoeding stopgezet.
- Minder inzet van reintegratietrajecten
- Bezuinigingstaakstellingen Dienst Werk en Inkomen en pantar. Beide organisaties moeten 1,15 miljoen bezuinigen.
En ondanks deze bezuinigingen rest een tekort van 10,7 miljoen euro. Daarom stelt de wethouder voor dit bedrag te dekken uit de algemene middelen bij de begroting van 2010. Zie voor de brief http://tinyurl.com/yfhz3hd
maandag 12 oktober 2009
Verontruste vakbondsleden zeggen: NEE tegen het duivelspact FNV-PVV
Als leden van de FNV zijn wij verontrust over de aankondiging van FNV-
voorzitter Agnes Jongerius om te gaan praten met de PVV over samenwerking. Wij zijn van mening dat de vakbondseisen tegen de verhoging van de AOW-leeftijd niet binnen gehaald mogen worden ten koste van `de buitenlanders´. Zo zei PVV-Kamerlid Fritsma onlangs nog bij De Wereld Draait Door dat `een AOW leeftijd van 65 jaar betaald kan worden door immigratie uit moslimlanden te stoppen´.
Wij vinden dat de vakbeweging de PVV op geen enkele manier tegemoet mag komen om deze politiek van verdeel-en-heers mogelijk te maken. Hoewel we ons kunnen voorstellen dat vakbondsleden uit verontwaardiging nu hun lidmaatschap willen opzeggen, denken we niet dat dit de juiste stap vooruit is. De FNV is niet van de vakbondstop, maar van de leden. De FNV heeft meer leden van allochtone achtergrond dan welke organisatie in Nederland dan ook.
De FNV zou dan ook juist als eerste de handschoen moeten opnemen en de PVV op inhoud gaan bestrijden. De PVV laat zich met regelmaat van de klok discriminerend uit over moslims en andere minderheden. Het is volgens de eigen beginselen van de FNV een taak van de vakbond om zich te verzetten tegen dit soort racisme. In plaats van te onderhandelen over `samenwerking´, zou de FNV juist luid protest moeten laten horen tegen de discriminerende standpunten van deze partij. Dat is de vakbeweging waar wij samen voor willen vechten.
Des te meer willen wij de alternatieven onderstrepen voor de bezuinigingen op de AOW, die de vakbeweging naar voren heeft gebracht. Onder de leus `de sterkste schouders, de zwaarste lasten´ maken die duidelijk dat de rekening voor de crisis niet bij gewone mensen, maar bij de rijken moet worden neergelegd. Met die koers moet nu de strijd worden aangebonden met het kabinet. De recente peilingen over de grote bereidheid onder de bevolking om de straat op te gaan, geven daarbij aan wat zowel nodig als mogelijk is.
Deze verklaring wordt onderschreven door:
Mo Achahbar, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Lot van Baaren, bondsraadlid ABVAKABO FNV (Rotterdam) / Michiel Bakker, lid AOB (Amsterdam) / Leo Benjamins, lid FNV Bondgenoten (Bovensmilde) / Gerko Buist, lid FNV Bondgenoten (Velsen) / Greet Cornello, lid FNV Bondgenoten, Chauffeursvrouwen-in-actie (Niehove) / Willem Croese, lid van FNV Bondgenoten (Zaandam) / Angela Ettema, lid FNV Kiem (Amsterdam) / Bart Griffioen, lid ABVAKABO FNV (Amsterdam) / Sieger Keuning, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Gerkesklooster) / Nuri Karabulut, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Patrick van Klink, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Martin & Marjolein Kuipers, lid FNV Bondgenoten / Johan Kwisthout, lid ABVAKABO FNV (Breda) / Andre van der Meer, lid FNV Bondgenoten (Hoofddorp) / Ans Nijman, lid ABVAKABO FNV (Heemskerk) / Marcel van Poppelen, lid FNV Bondgenoten (Vlaardingen) / Marcus van Ringen, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Kollumerzwaag) / Egbert Schellenberg, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Murat Sekercan, lid FNV Bondgenoten (Zaandam) / Klaas Strooker, kaderlid FNV Bondgenoten Corus (Velsen) / Ruud Stroombergen, kader en sectorraadslid FNV Bondgenoten (Hillegom) / Piet de Vries, kaderlid sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Oldeholtpade) / Bram Wanrooij, lid AOb (Amsterdam)
Steun zelf als FNV-lid deze verklaring ook door een mail naar: verontrustevakbondsleden@gmail.com
Wij vinden dat de vakbeweging de PVV op geen enkele manier tegemoet mag komen om deze politiek van verdeel-en-heers mogelijk te maken. Hoewel we ons kunnen voorstellen dat vakbondsleden uit verontwaardiging nu hun lidmaatschap willen opzeggen, denken we niet dat dit de juiste stap vooruit is. De FNV is niet van de vakbondstop, maar van de leden. De FNV heeft meer leden van allochtone achtergrond dan welke organisatie in Nederland dan ook.
De FNV zou dan ook juist als eerste de handschoen moeten opnemen en de PVV op inhoud gaan bestrijden. De PVV laat zich met regelmaat van de klok discriminerend uit over moslims en andere minderheden. Het is volgens de eigen beginselen van de FNV een taak van de vakbond om zich te verzetten tegen dit soort racisme. In plaats van te onderhandelen over `samenwerking´, zou de FNV juist luid protest moeten laten horen tegen de discriminerende standpunten van deze partij. Dat is de vakbeweging waar wij samen voor willen vechten.
Des te meer willen wij de alternatieven onderstrepen voor de bezuinigingen op de AOW, die de vakbeweging naar voren heeft gebracht. Onder de leus `de sterkste schouders, de zwaarste lasten´ maken die duidelijk dat de rekening voor de crisis niet bij gewone mensen, maar bij de rijken moet worden neergelegd. Met die koers moet nu de strijd worden aangebonden met het kabinet. De recente peilingen over de grote bereidheid onder de bevolking om de straat op te gaan, geven daarbij aan wat zowel nodig als mogelijk is.
Deze verklaring wordt onderschreven door:
Mo Achahbar, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Lot van Baaren, bondsraadlid ABVAKABO FNV (Rotterdam) / Michiel Bakker, lid AOB (Amsterdam) / Leo Benjamins, lid FNV Bondgenoten (Bovensmilde) / Gerko Buist, lid FNV Bondgenoten (Velsen) / Greet Cornello, lid FNV Bondgenoten, Chauffeursvrouwen-in-actie (Niehove) / Willem Croese, lid van FNV Bondgenoten (Zaandam) / Angela Ettema, lid FNV Kiem (Amsterdam) / Bart Griffioen, lid ABVAKABO FNV (Amsterdam) / Sieger Keuning, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Gerkesklooster) / Nuri Karabulut, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Patrick van Klink, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Martin & Marjolein Kuipers, lid FNV Bondgenoten / Johan Kwisthout, lid ABVAKABO FNV (Breda) / Andre van der Meer, lid FNV Bondgenoten (Hoofddorp) / Ans Nijman, lid ABVAKABO FNV (Heemskerk) / Marcel van Poppelen, lid FNV Bondgenoten (Vlaardingen) / Marcus van Ringen, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Kollumerzwaag) / Egbert Schellenberg, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Murat Sekercan, lid FNV Bondgenoten (Zaandam) / Klaas Strooker, kaderlid FNV Bondgenoten Corus (Velsen) / Ruud Stroombergen, kader en sectorraadslid FNV Bondgenoten (Hillegom) / Piet de Vries, kaderlid sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Oldeholtpade) / Bram Wanrooij, lid AOb (Amsterdam)
Steun zelf als FNV-lid deze verklaring ook door een mail naar: verontrustevakbondsleden@gmail.com
woensdag 7 oktober 2009
Proces Arnhemse schoffelweigeraar krijgt vervolg. 2 zaken aangedragen door advocaat Bijstandsbond
Proces tegen Arnhemse schoffelweigeraar krijgt vervolg. 2 zaken
aangedragen door advocaat Bijstandsbond De Centrale Raad van Beroep gaat op 17 november om 11.10 uur en 11.55
uur in Utrecht rechtszaken behandelen waarin betrokkenen hebben
aangevoerd, dat er bij het Hoya project in Amsterdam in sommige gevallen
sprake is van dwangarbeid. Zij worden bijgestaan door Marc van Hoof,
advocaat van de Bijstandsbond. De Centrale Raad verzoekt ons
uitdrukkelijk te vermelden, dat op 17 november de zaken alleen behandeld
zullen worden en dat de uitspraak pas 6 weken later komt.
Voorgeschiedenis
De afgelopen twee jaren voerde een uitkeringsgerechtigde uit Arnhem processen omdat hij bij het aanvragen van een uitkering te horen kreeg dat hij om voor een uitkering in aanmerking te komen moest deelnemen aan ene zogenaamd ‘work first’ project. Hij kon kiezen tussen schoffelen of tubes inpakken. De betrokkene weigerde, waarop de gemeente hem kortte op zijn uitkering. Met steun van de advocaat Arno van Deuzen van de AbvaKabo FNV ging hij in bezwaar. Zij wilden door naar de Centrale Raad van Beroep om een principiele uitspraak te krijgen over de vraag of er sprake was van dwangarbeid. Ondertussen speelde een vergelijkbare zaak van iemand uit Almere. In beide gevallen oordeelde de rechter dat de betrokkenen klakkeloos naar een ‘work first’ traject waren gestuurd en dat dit in strijd is met het maatwerk dat de WWB voorschrijft. De Centrale Raad van Beroep heeft onlangs over de ‘Arnhemse schoffelweigeraar’ gezegd, dat er geen procesbelang meer is, omdat de betrokkene betaald werk heeft gevonden en daarom doet de Centrale Raad geen uitspraak.
Bij de uitspraak werd echter gezegd dat op 17 november in twee vergelijkbare zaken zullen worden behandeld en uitspraak wordt gedaan. Dit zijn de zaken die advocaat mark van Hoof heeft aangespannen.
De twee zaken
De twee zaken betreft mensen, die zogenaamd eerdere trajecten zouden hebben geweigerd. Dit soort voorbeelden komt in Amsterdam regelmatig voor. In feite is er in veel gevallen sprake van arbeidsongeschiktheid die echter bij verwijzing naar het Hoya traject niet wordt onderzocht. Ook is er soms geen sprake van dat werklozen niet zouden willen meewerken aan toeleiding naar de arbeidsmarkt. Het zogenaamde Hoyatraject in Amsterdam is een disciplineringstraject, primair gericht op disciplinering van mensen en niet op reintegratie naar betaalde arbeid. Er zijn volgens de gemeente Amsterdam de volgende doelgroepen:
1. klanten die zijn teruggemeld door een ander reintegratiebedrijf vanwege uitval of niet meewerken
2. klanten die een of meerdere afstemmingen (sancties) hebben gehad wegens niet meewerken
3. klanten die hoger opgeleid zijn en blijven volharden werk te vinden in hun afstudeerrichting
4. klanten waarvan het VERMOEDEN bestaat dat er zwart wordt bijgeklust, zonder dat daar een bewijs van is.
De klanten moeten in het Hoya traject plantjes knippen, stekken en poten. Het is een project dat wordt uitgevoerd door Pantar op een soort tuinbouwbedrijf. Andere doelgroepen van het Hoya-traject zijn zogenaamde taakgestraften en mensen met een geestelijke handicap. Dit project heeft niets te maken met toeleiding naar betaalde arbeid. Werklozen, die niets hebben misdaan naar het Hoyatraject sturen met als doel het opleggen van een straf is belachelijk. Bovendien is het belachelijk dat er mensen voor straf naartoe gestuurd worden waarvan alleen een vermoeden bestaat dat ze zwart werken zonder dat daar bewijs voor is. Dit is het opleggen van straffen aan mensen waarvan in een rechtsstaat er vanuit moet worden gegaan dat zij onschuldig zijn tot het tegendeel bewezen is.
Voorgeschiedenis
De afgelopen twee jaren voerde een uitkeringsgerechtigde uit Arnhem processen omdat hij bij het aanvragen van een uitkering te horen kreeg dat hij om voor een uitkering in aanmerking te komen moest deelnemen aan ene zogenaamd ‘work first’ project. Hij kon kiezen tussen schoffelen of tubes inpakken. De betrokkene weigerde, waarop de gemeente hem kortte op zijn uitkering. Met steun van de advocaat Arno van Deuzen van de AbvaKabo FNV ging hij in bezwaar. Zij wilden door naar de Centrale Raad van Beroep om een principiele uitspraak te krijgen over de vraag of er sprake was van dwangarbeid. Ondertussen speelde een vergelijkbare zaak van iemand uit Almere. In beide gevallen oordeelde de rechter dat de betrokkenen klakkeloos naar een ‘work first’ traject waren gestuurd en dat dit in strijd is met het maatwerk dat de WWB voorschrijft. De Centrale Raad van Beroep heeft onlangs over de ‘Arnhemse schoffelweigeraar’ gezegd, dat er geen procesbelang meer is, omdat de betrokkene betaald werk heeft gevonden en daarom doet de Centrale Raad geen uitspraak.
Bij de uitspraak werd echter gezegd dat op 17 november in twee vergelijkbare zaken zullen worden behandeld en uitspraak wordt gedaan. Dit zijn de zaken die advocaat mark van Hoof heeft aangespannen.
De twee zaken
De twee zaken betreft mensen, die zogenaamd eerdere trajecten zouden hebben geweigerd. Dit soort voorbeelden komt in Amsterdam regelmatig voor. In feite is er in veel gevallen sprake van arbeidsongeschiktheid die echter bij verwijzing naar het Hoya traject niet wordt onderzocht. Ook is er soms geen sprake van dat werklozen niet zouden willen meewerken aan toeleiding naar de arbeidsmarkt. Het zogenaamde Hoyatraject in Amsterdam is een disciplineringstraject, primair gericht op disciplinering van mensen en niet op reintegratie naar betaalde arbeid. Er zijn volgens de gemeente Amsterdam de volgende doelgroepen:
1. klanten die zijn teruggemeld door een ander reintegratiebedrijf vanwege uitval of niet meewerken
2. klanten die een of meerdere afstemmingen (sancties) hebben gehad wegens niet meewerken
3. klanten die hoger opgeleid zijn en blijven volharden werk te vinden in hun afstudeerrichting
4. klanten waarvan het VERMOEDEN bestaat dat er zwart wordt bijgeklust, zonder dat daar een bewijs van is.
De klanten moeten in het Hoya traject plantjes knippen, stekken en poten. Het is een project dat wordt uitgevoerd door Pantar op een soort tuinbouwbedrijf. Andere doelgroepen van het Hoya-traject zijn zogenaamde taakgestraften en mensen met een geestelijke handicap. Dit project heeft niets te maken met toeleiding naar betaalde arbeid. Werklozen, die niets hebben misdaan naar het Hoyatraject sturen met als doel het opleggen van een straf is belachelijk. Bovendien is het belachelijk dat er mensen voor straf naartoe gestuurd worden waarvan alleen een vermoeden bestaat dat ze zwart werken zonder dat daar bewijs voor is. Dit is het opleggen van straffen aan mensen waarvan in een rechtsstaat er vanuit moet worden gegaan dat zij onschuldig zijn tot het tegendeel bewezen is.
donderdag 1 oktober 2009
Een miljoen mensen die eten ophalen in een van de 1200 New Yorkse gaarkeukens of pantries. Een verslag.
Hille Hoogland, coordinator intake en ‘meer dan voedsel alleen’ bij de voedselbank Amsterdam is in het kader van een uitwisselingsprogramma een tijdje in New York geweest waar ze optrok met haar Amerikaanse collega Kristen Mancinelli.http://www.jobswap.org/2009/09/invisible-jobs/
Hieronder een citaat uit haar verslag. ' Waar ik me het meest kwaad om maak zijn niet alleen dit soort verslagen, maar bv ook de columns van figuren als Heleen Mees in NRC Handelsblad, die betogen dat de New Yorkse arbeidsmarkt zo heerlijk flexibel is en mogelijkheden biedt voor iedereen om hogerop te komen, vooral de nieuwe migranten. En ik maak me kwaad om de mensen die dit in Nederland als voorbeeld stellen. Citaat uit de weblog:
Donderdag mocht ik mee naar een ‘hele speciale bijeenkomst’, zo vertelde Kristen mij. Er zou iemand van de regering, van het US Department of Agriculturekomen praten over het food stamp programm, child nutrition en de toename van klanten bij food pantriesen soup kitchens. Het bleek totaal anders te gaan dan ik had verwacht.
Geen formele vergadering, maar een informele discussie in een kerkzaaltje, met mensen van allerlei organisatie die in New York een bijdrage leveren aan bestrijden van honger. Er was veel kritiek op de werking van het Food Stamp Program. Van de ca miljoen mensen die eten ophalen in een van de 1200 New Yorkse gaarkeukens of pantries, maakt maar de helft gebruik van het Food Stamp program. Dit had volgens aanwezigen vooral te maken met de vingerafdruk, die in New York gevraagd wordt. Mensen voelden zich als ‘crimineel’ behandeld door deze eis. En alleenstaanden konden er helemaal niet voor in aanmerking komen. Ik kwam erachter dat de Foodbank New York een grote rol speelt bij het helpen met aanvragen van food stamps en bij de verdeling van het voedsel dat via het USDA (de federale overheid) gedoneerd wordt. Daarover later meer in een blog over mijn bezoekje aan de Foodbank New York in de Bronx.
Hieronder een citaat uit haar verslag. ' Waar ik me het meest kwaad om maak zijn niet alleen dit soort verslagen, maar bv ook de columns van figuren als Heleen Mees in NRC Handelsblad, die betogen dat de New Yorkse arbeidsmarkt zo heerlijk flexibel is en mogelijkheden biedt voor iedereen om hogerop te komen, vooral de nieuwe migranten. En ik maak me kwaad om de mensen die dit in Nederland als voorbeeld stellen. Citaat uit de weblog:
Donderdag mocht ik mee naar een ‘hele speciale bijeenkomst’, zo vertelde Kristen mij. Er zou iemand van de regering, van het US Department of Agriculturekomen praten over het food stamp programm, child nutrition en de toename van klanten bij food pantriesen soup kitchens. Het bleek totaal anders te gaan dan ik had verwacht.
Abonneren op:
Posts (Atom)
-
Vanmorgen heb ik een bericht gepubliceerd over het project ‘Representatie en het maatschappelijk middenveld’ van het Sociaal en Cultureel P...
-
10-07-2024. De Bijstandsbond roept bijstandsgerechtigden in den lande op de vaal slechte behandeling door klantmanagers te melden voor een ...
Vooral migranten worden getroffen door het rigide beleid van de Sociale Verzekeringsbank
Naar aanleiding van het toeslagenschandaal hebben het ministerie van Sociale Zaken en de Belastingdienst besloten om voortaan niet zo ri...