donderdag 19 februari 2015

Valse start wethouder Vliegenthart


Wethouder Arjen Vliegenthart is nu bijna een jaar wethouder, en het is tijd voor een eerste evaluatie. Wat merken wij ervan op het spreekuur? Ons beeld is niet positief. De dienstverlening van de voormalige Dienst Werk en Inkomen is dramatisch verslechterd, terwijl beloftes in het coalitieakkoord dat zou worden gestopt met het werken voor je uitkering, door ons dwangarbeid genoemd, niet worden waargemaakt. En de bureaucratie van de voormalige DWI trekt zich nog steeds weinig aan van uitspraken van rechters, met name op het punt van het opleggen van boeten. Ook komen er weer meer klachten binnen over de afdeling handhaving.

De laatste twee maanden is de dienstverlening aanzienlijk verslechterd, naar men intern zegt als gevolg van de laatste reorganisaties. Dat merken wij aan verschillende dingen.
1.  Wij dienen de laatste maanden veel meer klachten in tegen de manier waarop aanvragen worden behandeld.
2.  We merken in toenemende mate, dat wanneer een bezwaarschrift wordt ingediend tegen een beslissing, nog voor dit behandeld wordt de beslissing schielijk wordt ingetrokken omdat die  evident fout is.
3.   Er komen nadat het een tijdje rustig is geweest weer meer klachten binnen over de afdeling handhaving

We kunnen de bovenstaande drie punten met vele voorbeelden staven. Zo was er een dakloze die een uitkering aanvroeg en die een scheurtje in zijn identiteitsbewijs had. Alles was goed te lezen, maar bij de DWI zei men: ‘dit kunnen wij niet lezen, wij nemen uw aanvraag niet in behandeling, vraagt u eerst maar een nieuw bewijs aan’. Een ander voorbeeld. Een mevrouw zei bij een controle onderzoek dat ze wel eens taarten bakte voor de buren of voor familieleden. De DWI veronderstelde, dat ze daarmee wel eens inkomsten zou kunnen hebben uit arbeid en vorderde de gehele uitkering terug met terugwerkende kracht tot twee en een half jaar geleden. Daarop werd een bezwaarschrift geschreven en de terug vordering werd onmiddellijk ingetrokken omdat een procedure evident niets voor de DWI zou opleveren. Als die mevrouw niet op tijd in bezwaar gegaan was, had ze eraan vastgezeten om 40.000 euro terug te betalen. Nog een voorbeeld  van een dakloze. Hij dient enige tijd na de aanvraag ene verzoek in om een voorschot. Er wordt niet onderzocht of er recht is op een voorschot en dat wordt niet verstrekt. Daarop wordt een klacht ingediend. Hij krijgt direct een voorschot. Een laatste voorbeeld. Een mevrouw met een baby van 10 weken vraagt een uitkering aan. Daarop wordt gezegd: ‘u hebt een zoekperiode van vier weken, waarin u naar betaald werk moet zoeken. Daarna wordt de aanvraag in behandeling genomen’. Mevrouw zit helemaal financieel aan de grond en heeft geen geld meer om luiers en babymelk te kopen. Werk kan ze niet zoeken, want wie zorgt voor de kinderopvang? Er gelden voor een- ouder gezinnen mogelijkheden om vrijgesteld te worden van de sollicitatieplicht en over vier weken zal dan worden gezegd: o. Dat gaan we beoordelen. Wij dienen een klacht in. De aanvraag wordt onmiddellijk in behandeling genomen en de 4 weken termijn wachttijd buiten werking gesteld. Blijkbaar werkt men bij de kwalitatief slechte beslissingen in toenemende mate met een ‘piepsysteem’: er wordt nee verkocht, wie niet aan de bel trekt heeft pech gehad, ook had hij wel rechten, en wie aan de bel trekt krijgt gelijk.

Hoge boetes

De Wet Boeten en Maatregelen heeft veel ellende opgeleverd. Veel sociale diensten gingen standaard een boete opleggen die gelijk was aan het benadelings- of terugvorderingsbedrag. De Centrale Raad van Beroep heeft op 24 november uitgesproken, dat dit niet goed is. Er moet rekening worden gehouden met de ernst van de overtreding. De voormalige DWI in Amsterdam legt echter nog steeds de hoge standaardboete op. Een voorbeeld. Een man heeft 4 maanden lang onterecht tegelijkertijd een ziektewet uitkering en een bijstandsuitkering ontvangen. Hij heeft echter wel degelijk bij het UWV een machtiging getekend, dat die instantie zijn ziektewetuitkering rechtstreeks zou overmaken aan de DWI. Door een foutje doet het UWV dat niet, en de man trekt pas na 4 maanden aan de bel. Het DWI legt gewoon de standaardboete van 4000 euro op, zonder rekening te houden met bovenomschreven omstandigheden. Een ander voorbeeld. Een klant krijgt een heronderzoek en levert bankafschriften in. Daaruit blijkt, dat hij 75 euro in een loterij heeft gewonnen. Men zegt tegen hem: ‘je hebt de inlichtingenplicht geschonden, we gaan je een boete opleggen’.

Handhaving

Op het spreekuur van de Bijstandsbond komen ook weer meer meldingen binnen over machtsmisbruik door handhavers. Een voorbeeld. Er is een tip binnengekomen over een man dat hij in tweedehandsauto’s zou handelen. Dit is echter niet het geval. De man heeft een gezin en rijdt af en toe met zijn kinderen in de auto van vrienden. In een verhoor wordt de man onder druk gezet zijn inloggegevens van Marktplaats.nl te verstrekken, zodat de handhaver erin kan kijken. Ook in het verdere gesprek wordt de verdachte slecht behandeld. De handhaver lacht hem steeds uit en stelt niet ter zake doende vragen.

Dwangarbeid

Tot nu toe worden beloftes dat zou worden gestopt met werken voor je uitkering niet waargemaakt. Vliegenthart heeft zogenaamde ‘leer-werk stages’ ge├»ntroduceerd, die tot maximaal een jaar kunnen duren, en waar weer zoals bij de participatieplaatsen met behoud van uitkering wordt gewerkt. Aan het eind van die leerstage ontvangt de bijstandsgerechtigde een bonus van 500 euro. Maar dan moet je wel de hele tijd braaf zijn geweest en aan alle voorwaarden hebben voldaan. Nu zegt Vliegenthart: ‘zie je wel, ze verdienen bijna evenveel als het minimumloon voor een vierdaagse werkweek’. Dit rechtse argument (waar zeuren die bijstandsgerechtigden toch over, ze hebben toch hun uitkering) gaat geheel voorbij aan een van de kernpunten van kritiek op dwangarbeid, namelijk dat je werkt onder de voorwaarden van een bijstandsregiem met partnertoets, vermogenstoets, huisbezoeken, controles, etc. en dat ze je op basis daarvan kunnen maken en breken en je uitkering stopzetten of een sanctie geven. Dit leidt bijvoorbeeld bij het dwangarbeidscentrum, ook wel Praktijkcentrum genoemd tot misbruik van bevoegdheden, zoals intimidaties, bij het minste of geringste dreigen met sancties, vernederingen, etc. Mensen hebben niet de rechten die werknemers hebben die een contract hebben en loon ontvangen en ze zijn nergens voor verzekerd als er een ongeluk gebeurt. Zie voor de verdere kritiek op de ‘leer-werk stages’ de weblog van het Comit├ę Dwangarbeidnee. http://dwangarbeidnee.blogspot.nl/

Dwangarbeid centrum

Ook het Praktijkcentrum van Herstelling Werk en Uitvoering aan de Laarderhoogtweg draait gewoon door. Wij merken op ons spreekuur dat het disciplineringssysteem in de bureaucratie op de oude voet doorgaat. Het principe is, dat als er meningsverschillen zijn tussen de klantmanager en de klant, bijvoorbeeld over een plan wat de klant heeft ingediend om als zelfstandige te beginnen, en de klant houdt enige tijd vast aan zijn voorstel, dat dan wordt gezegd: ‘ik stuur je naar de Laarderhoogtweg’. Dit gebeurt ook als iemand in een traject niet aan betaald werk gekomen is, en er protesten zijn van de klant tegen de ineffectiviteit en de uitzichtloosheid van de trajecten. Het systeem blijft dus gewoon hetzelfde. Dat blijkt ook uit het volgende. Meneer G. krijgt een brief met de volgende zinsnede: ‘Een traject naar werk is voor u nu niet aan de orde. U moet eerst gedisciplineerd worden. Daarom sturen we u naar Herstelling Werk en Uitvoering. U moet daar op maandag zo en zo laat verschijnen’. En daar werkt het piepsysteem weer: we dienen en klacht in op de donderdag ervoor, en op vrijdag krijgen we antwoord: ‘nee, nee, dat had nooit zo geschreven mogen worden, meneer hoeft maandag niet te gaan’. Want bij de Herstelling zelf en bij het DWI ontkent men dat het een disciplineringstraject is. Men wil het niet weten.  ‘Nee, zegt men, het zijn reintegratietrajecten naar werk’. En ook op de Laarderhoogtweg zelf verandert er niets. Neem de afdeling horeca en facilitair. Daar worden onder dezelfde voorwaarden als onder de vorige gemeenteraad mensen nog steeds naartoe gestuurd. Een voorbeeld. Er belde een mevrouw die zich tot op het bot vernederd voelde. Ze moest papier prikken en wc’s schoonmaken de hele dag, terwijl ze een MBO opleiding heeft. Ze voelde zich waardeloos, ‘terwijl ik zoveel kwaliteiten heb’ zegt ze zelf. Ook was ze verbolgen over het feit, dat het schoonmaken een totaal zinloze bezigheid is, omdat ’s morgens een professioneel schoonmaakbedrijf alles komt schoonmaken om te voorkomen dat er sprake is van verdringing van betaald werk.

Conclusie

Nu met de nieuwe SP-wethouder is er niets veranderd en sommige dingen functioneren zelfs slechter. Wij vragen ons af of de wethouder wel grip heeft op zijn organisatie en of hij niet teveel zijn oren laat hangen naar de manieren, waarop de bureaucratie een mist opwerpt over de werkelijke ontwikkelingen en de argumenten waarmee zij zichzelf verdedigt. De wethouder lijkt geheel mee te gaan in hun repressieve redeneringen, dat werkloosheid een gevolg is van gebrek aan competenties, en niet van het tekort aan banen, en er een probleem is van de niet-willers (werklozen die niet braaf op alles wat de bureaucratie wil ja en amen zeggen) waarbij de repressiemachine van het DWI in feite de bedoeling heeft, als disciplineringsmachinerie arbeidskrachten ter beschikking te stellen voor slechte werkgevers, die rot baantjes aanbieden onder slechte voorwaarden met voorbijzien aan de belangen van de werklozen op het gebied van ontplooiingsmogelijkheden.

Bijstandsbond Amsterdam
020-6898806
info@bijstandsbond.org




Geen opmerkingen:

Een reactie posten