maandag 18 november 2019

Uitspraak Rechtbank Amsterdam. Gemeente Amsterdam moet doelgroep Individuele Inkomenstoeslag uitbreiden

De gemeente Amsterdam heeft een verordening op de Individuele Inkomens Toeslag ingevoerd. Degenen die in aanmerking komen krijgen jaarlijks 85 euro. In het verlengde van de verordening zijn nadere beleidsregels geformuleerd over wie wel of niet voor de ITT in aanmerking komt. Belangrijk criterium daarbij is, of de aanvrager van de toeslag uitzicht heeft op inkomensverbetering. Dit is door de gemeente zo ingevuld, dat bijstandsgerechtigden die langdurig (langer dan 3 jaar) een bijstandsuitkering hebben, sowieso voor de ITT in aanmerking komen. Wat betreft arbeidsongeschikten moet je 80-100% arbeidsongeschikt zijn, om voor de toeslag in aanmerking te komen. Van gedeeltelijk arbeidsongeschikten wordt veronderstelt dat zij per definitie uitzicht hebben op inkomensverbetering. Zij krijgen de toeslag niet. De Rechtbank Amsterdam heeft nu gezegd dat die beleidsregels in de nadere uitwerking van de verordening in strijd zijn met de wet en dat het criterium ‘perspectief op inkomensverbetering’ individueel moet worden beoordeeld en dat daarbij de duur dat iemand een gedeeltelijke WAO-of WIA uitkering heeft moet worden meegenomen. Waarom gebeurt dit bij bijstandsgerechtigden wel, en bij arbeidsongeschikten in de WAO of WIA niet? In de praktijk betekent het, dat de potentiële doelgroep van de Individuele Inkomens Toeslag voor arbeidsongeschikten aanzienlijk wordt uitgebreid.

Reeds eerder stond het beleid van de gemeente Amsterdam over de Individuele Inkomens Toeslag ter discussie. In de verordening op de Individuele Inkomens Toeslag die in Amsterdam door de gemeenteraad in eerste instantie is aangenomen stond dat alleen mensen met schulden in aanmerking komen voor een toeslag in de vorm van een VVV bon. Begin april 2017 heeft advocaat Marc van Hoof voor een cliënt een rechtszaak gevoerd over die Individuele Inkomens Toeslag.
De cliënt van Marc van Hoof stelde zich op het standpunt, dat de verordening in strijd was met de Participatiewet. De regering besloot bij de invoering van de Participatiewet extra geld aan de gemeenten te geven om op basis van individuele beoordeling de mensen met een minimuminkomen toch een compensatie te geven. Categoraal beleid (automatische toekenning op basis van enkele groepskenmerken) werd verboden. Begin april 2017 heeft uiteindelijk de Meervoudige Kamer van de Rechtbank in Amsterdam uitspraak gedaan. De rechters verklaarden, dat de verordening buiten werking moest worden gesteld en ongeldig verklaard. Er was op de manier van de verordening in Amsterdam inderdaad sprake van verboden categoraal beleid met betrekking tot de inkomenstoeslag. Iedereen moet de toeslag kunnen aanvragen en het moet vervolgens individueel worden beoordeeld. De rechters spraken uit dat de aanvraag van de cliënt opnieuw in behandeling moest worden genomen en individueel beoordeeld. 28 juni 2017 nam de gemeenteraad een nieuwe verordening aan, waarin aan degenen die daarvoor in aanmerking komen een toeslag van 50 euro per jaar wordt verstrekt. Later is deze toeslag verhoogd naar 85 euro.

En nu heeft de Rechtbank dus beslist, dat de doelgroep waar in de beleidsregels van wordt uitgegaan veel te beperkt is en dat het individueel moet worden beoordeeld. De verordening op zich hoeft niet gewijzigd te worden. De rechtszaak was aangespannen door een arbeidsongeschikte, begeleid door advocaat Marc van Hoof. De arbeidsongeschikte heeft een WAO-uitkering. Zijn inkomsten worden aangevuld met een toeslag in het kader van de Toeslagenwet. De gemeente heeft een aanvraag voor een individuele inkomens toeslag afgewezen, omdat de arbeidsongeschikte minder dan 80% arbeidsongeschikt is verklaard en er daarom perspectief zou zijn op inkomensverbetering. In beroep voerde de arbeidsongeschikte aan, dat de gemeente de afwijzing geheel ten onrechte heeft gebaseerd op het feit dat hij een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering heeft en dat verder niet naar zijn persoonlijke omstandigheden is gekeken. De Individuele Inkomens Toeslag wordt wel verstrekt aan mensen die drie jaar een uitkering krachtens de Participatiewet hebben aangevraagd. Er wordt dan verondersteld geen uitzicht op inkomensverbetering te zijn. Nu de gemeente dit niet veronderstelt bij mensen met een WAO-uitkering, is er sprake van rechtsongelijkheid en handelt de gemeente in strijd met artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten. De gemeente moet maatwerk leveren. Een individuele beoordeling heeft in het onderhavige geval niet plaatsgevonden.

De Rechtbank is het met deze redenering eens. Zij stelt zelfs dat het bestreden besluit van de gemeente niet zorgvuldig is voorbereid en niet deugdelijk gemotiveerd. Dit betekent dat de Rechtbank het beroep gegrond verklaart en het bestreden besluit vernietigt. Dit wegens strijd met de artikelen 3.2. en 7.12 eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De  rechtbank zegt vervolgens dat er nu onvoldoende gegevens voorhanden zijn om de zaak individueel te kunnen beoordelen. De gemeente zal nader onderzoek moeten doen naar de omstandigheden van de arbeidsongeschikte en dan antwoord geven op de vraag of hij recht heeft op de Individuele Inkomens Toeslag. Hierbij dient te worden meegewogen hoelang de arbeidsongeschikte die uitkering al heeft en hierbij dient de gemeente ook te motiveren waarom de kansen op inkomensverbetering in zijn geval groter zijn dan de genoemde gevallen, waarin het ontbreken van uitzicht op inkomensverbetering wordt veronderstelt. De gemeente moet een nieuwe beslissing op bezwaar nemen met inachtneming van wat de Rechtbank heeft gezegd.

Voor meer informatie: de uitspraak van de Rechtbank en de huidige beleidsregels worden op verzoek toegestuurd.

Bijstandsbond
Piet van der Lende

info@bijstandsbond.org

Advocaat
Marc van Hoof
06-47816228

zaterdag 16 november 2019

Brochure Veren plukken van een kale kip. De regels voor kwijtschelding gemeentelijke heffingen.

De Bijstandsbond heeft een brochure geproduceerd over de regels voor kwijtschelding gemeentelijke heffingen en waterschapslasten. De regels hebben betrekking op de situatie in Amsterdam. 

De uitleg van de regels wordt voorafgegaan door een analyse over o.a. de belachelijke strenge normen voor de vermogenstoets en een weergave van de politieke discussie over de regels voor kwijtschelding.

U kunt de brochure bestellen door 2 euro over te maken op bankrekening NL22 INGB 0004 554841 t.n.v Bijstandsbond o.v.v. bestelling brochure kale kip en uw adres. Voor leden is de brochure gratis.

U kunt de brochure ook bestellen door een email te sturen naar info@bijstandsbond.org of een whatts app naar 06 26499893

donderdag 14 november 2019

Ongeveer 45.000 ouderen met onvolledige AOW hebben recht op de AIO aanvulling maar vragen die niet aan.

Sociale Verzekeringsbank voert namens de overheid de AOW (Algemene ouderdomswet) goed en met relatief lage uitvoeringskosten uit. Dat beweert de Algemene Rekenkamer in een rapport. Zie hier het persbericht en het rapport. Daardoor ontvangen bijna 3,5 miljoen rechthebbende ouderen maandelijks AOW. Hiermee was in 2018 € 37,2 miljard gemoeid. Wie ondanks de algemene ouderdomsuitkering een inkomen onder het bestaansminimum heeft, kan een beroep doen op een aanvullende uitkering, de zogenaamde AIO regeling. De helft van de mensen die daar recht op hebben krijgt die aanvulling niet. Dat zijn er ongeveer 45.000 huishoudens. Hierdoor hebben tienduizenden ouderen minder inkomen dan zij zouden kunnen hebben. De meerderheid van deze huishoudens betreft Nederlanders itt wat je misschien zou denken. Toch horen er bijvoorbeeld ook 6000 Marokkaanse gezinnen bij.Ouderen die onder het bijstandsniveau uitkomen hebben vaak onvoldoende AOW-rechten opgebouwd (bijvoorbeeld door verblijf in buitenland) of moeten het als stel doen met één uitkering, omdat de jongere partner nog geen AOW krijgt.De SVB spant zich in om meer ouderen gebruik te laten maken van de regeling, maar heeft gegevens van uitkeringsinstantie UWV en de Belastingdienst nodig om ouderen die de aanvullende inkomensregeling niet gebruiken op te sporen. Volgens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is dat vanwege de privacywetgeving niet mogelijk. Minister Koolmees reageert slap op de bevindingen van de Rekenkamer. Hij weet nog niet hoe hij het grote niet-gebruik van de AIO regeling gaat bestrijden. Afschaffing van de vermogenstoets in de regeling zoals ook in de IOAW lijkt ons een eerste stap, maar dit behoort niet tot de aanbevelingen van de Rekenkamer.De Algemene Rekenkamer dringt er bij de minister op aan te bekijken hoe de belemmeringen voor een doeltreffender aanpak bij de aanvullende regeling weg te nemen bijvoorbeeld door te kijken of koppeling van gegevens onder bepaalde voorwaarden mogelijk is.

dinsdag 12 november 2019

Doe mee met samenvoor14. Kom naar de bijeenkomsten. Verhoog het minimumloon naar 14 euro per uur.


Doe Mee!
Iedereen moet kunnen leven in plaats van overleven. Iedereen moet zich vrij kunnen voelen in plaats van beperkt. En iedereen moet een fatsoenlijk inkomen ontvangen en mee kunnen doen
Kom naar de bijeenkomst
15/11 om 19.00 uur – Aknarij West – Karel Doormanstraat 125 – Amsterdam West
17/11 om 15.00 uur– Al Choura Moskee – Jekerstraat 84 – Amsterdam Zuid
21/11 om 19.00 uur – Stichting Assadaaka – Polderweg 300 – Amsterdam Oost
27/11 om 15.00 uur – Bijstandsbond – Bilderdijkstraat 165B – Amsterdam West
4/12 15.00 uur – Stichtig NOMA – Hudsonhof 1-9 – Amsterdam West

woensdag 6 november 2019

Duitse Hoge Raad (Bundesverfassungsgericht) verbiedt gedeeltelijk strafkortingen voor werklozen


De Duitse staat mag bijstandsontvangers (in Duitsland Harz IV Empfänger genoemd) niet meer zo snel en zo verregaand korten op hun uitkering als tot nu toe, bijvoorbeeld wanneer zij onvoldoende naar het oordeel van de staat solliciteren of een baan weigeren. Dat heeft de Hoge Raad in Duitsland besloten. Lage kortingen zijn in principe toegestaan. De grote kortingen van 60% en meer gedurende een maand of zelfs uitsluiting van de uitkering gedurende een bepaalde periode zijn in strijd met de grondwet. De rechter beantwoordde dus de vraag of de strafkortingen verenigbaar zijn met de grondwettelijke garantie op een menswaardig bestaansminimum. Daarop is de bovenvermelde uitspraak gedaan.

Met name dus de kortingen van 60% en meer en gedurende een langere periode zijn niet toegestaan. Kortingen tot 30% zijn wel toegestaan. De bijzonder scherpe sancties voor jongere werklozen beneden de 25 jaar vielen niet onder de uitspraak. Daarover heeft de rechter zich niet uitgelaten. In het afgelopen jaar werden 3,2% van de bijstandsontvangers gekort. In 2018 werden 904.000 werklozen door samcties getroffen.

De uitspraak werd gedaan in het geval van een werkloze uit Erfurt, die in 2014 een baan als ploegenarbeider weigerde omdat hij liever in de verkoop wou. Ook een andere baan had hij geweigerd.


De uitspraak van de rechter heeft geleid tot spanningen in de regeringsoalitie van SPD en CDU. Moeten de Harz IV sankties helemaal worden afgeschaft? De CDU wil de sankties hadhaven, maar in de SPD zijn geluiden te horen die de vraga bevestigend beantwoorden. De voorzitter van de Jonge Socialisten (JUSO) Kevin Kündert eist dat, en hij wil dat de SPD op de partijdag in december daartoe een beslssing neemt. 'Wij willen dat de sankties afgeschaft worden'. De Harz IV wetten zijn ingevoerd onder leiding van SPD leider Gerhard Schröder, die dus medeverantwoordelijk is voor de kortingen. De JUSO voorzitter wil er nu vanaf. 'Het Harz IV-systeem ademt de ideologische geest van een tijd die voorbij is'. Ook de Groenen zijn voor afschaffing van de sankties.

In Nederland zou een dergelijke uitspraak van de rechter niet kunnen. Wij leven nog met het middeleeuwse archaïsche systeem, dat de regels van de bijstand niet mogen worden getoetst aan de grondwet, zodat bij ons de grondwettelijke garantie op een bestaansminimum een dode letter is.